ناشناس

اضطراب اجتماعی

من مشکل اضطراب اجتماعی دارم از دوران نوجوونی ،از بچگی هم خجالتی و کم رو و ساکت بودمالان که ۲۸ سالمه هنوز دچارشم نه به شدت قبل ولی خب هنوز هست،و علت ازدوام نکردنم شاغل نشدنم و حتی ادامه تحصیلم ۸۰ درصدش به خاطر این مورده چون نمیتونم اونطور که باید ارتباط برقرار کنمو واقعا خستم از تلاش کردن برای خوب شدنم،چون تک و تنها داشتم تلاش میکردم و حتی خونوادمم درکی از این مشکلم ندارنپیش روانشناس رفتنی هم خودم میرفتم و خونوادم درکی نداشتن و میگفتن مگه چه مشکلی داری و فک میکردن این اضطراب اجتماعی و عملکردی که دارم با یه بسم الله و توکل خوب میشه........همیشه به خاطر این مشکل مورد قضاوت قرار گرفتم به نظرم چیزیه که خوانوادم مقصرن حداقل میتونستن همراهم باشن و درک کنن و کمک کنن....هم اعتماد به نفسم کمه هم احساس نا امنی دارم....و این باعث شده ازشون متنفر باشم....و واقعیتش خستم خیلی خسته،از خودم زندگی خونواده‌ام آدما موندم رو دست زندگیم ،چه کنم؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

0 پاسخ
هنوز پاسخی ثبت نشده است.