ناشناس
بی انگیزگی
سلام-دانشجوی دکترا و مدرس حق التدریس در یکی از دانشگاه‌های دولتی شهر تهران هستم. بنده به تدریس علاقه زیادی دارم و حتی پیش از آن که دانشجوی دکترا شوم، در این دانشگاه تدریس میکردم. تدریس را در حدی دوست داشتم که در جریان فوت یکی از عزیزانم، حالم را با حضور در کلاس خوب کردم. حدود دو ترم هست که یک درس عملی (در شاخه مهندسی) را ارائه میکنم. ترم اول بسیار تجربه بدی داشتم (به علت تجربه اول ارائه یک درس جدید) و در ترم دوم با یکسری اصلاحات جبران کردم و تجربه خوبی شد. اما در این ترم، به شدت نسبت به کلاسم بی انگیزه شده ام. کلاسم بیش از 70 دانشجو دارد که عموم آنها صرفا با انگیزه نمره گرفتن درس من را اخذ کرده اند و چون تجربه کاری دارند، ترجیح میدهند که در کلاس حاضر نشوند و روزهایی که به علت آزمون‌ها نیاز به حضور ایشان هست، هیچ توجه و احترامی برای درس قائل نیستند. برخی از نزدیکانم ، کم تجربگی من را عامل این موضوع میدانند. از دیدن بی انگیزگی و از همه بدتر، نمره پرستی این دانشجویان به شدت عصبانی و دلخور میشوم و احساس میکنم زحماتم بی فایده است. چگونه بر این حس بد غلبه کنم؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
0 پاسخهنوز پاسخی ثبت نشده است.