ناشناس
تجربه طلاق
سلام،من یه خانم ۳۹ساله هستم که یکبار طلاق گرفتم و حضانت فرزند پسر ۱۶ساله ام بامنه،متاسفانه هیچکس یعنی هیچ مردی پیدا نمیشه که حاضر به ازدواج دائم و تشکیل زندگی با کیس هایی مثل من باشه،حق زندگی رو از ما گرفتن صرفا بخاطر اینکه بچه داریم،هرکسی هم پیشنهاد میده برای دوستی و رابطه موقته،تکلیف زنهایی مثل ما که پای بچمون وایسادیم چی میشه؟ماهایی که از حقوقمون گذشتیم تا بچمون باهامون باشه؟هیچکس حتی وقت نمیذاره ادم رو بشناسه،ما هم از این تنهایی خسته شدیم،دلمون تکیه گاه امن میخواد،عشق،امنیت....چطوری تو جوانی بااین حجم تنهایی ادامه بدیم؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
0 پاسخهنوز پاسخی ثبت نشده است.