ناشناس
شرایط خاص خانوادگی ام و ازدواج
سلام و عرض ادب خدمت مشاورین محترم همدم،
من در حال حاضر دچار سردرگمی هستم و نمی‌دانم باید چه تصمیمی برای آینده‌ام بگیرم.
از نظر اعتقادی مذهبی هستم. مادرم نیز چادری‌ست؛ البته این پوشش را به احترام همسرشان انتخاب کرده بودند و بعد از فوت ایشان نیز حفظش کردند. اما خواهر و برادرهایم سبک زندگی متفاوتی دارند؛ دو نفرشان تجربه‌ی طلاق داشته‌اند. همین تفاوت‌ها باعث شده هیچ‌یک از اقوام جرأت نکنند کسی را برای ازدواج به من معرفی کنند. یا فرد مذهبی نمی‌شناسند، یا اگر هم می‌شناسند، می‌گویند کسی حاضر نیست با دختری با چنین شرایط خانوادگی ازدواج کند.
در سایت‌ها و فضاهای مجازی هم، حتی اگر طرف با شعور باشد، یا از ابتدا نمی‌پذیرد یا بعد از مدتی می‌گوید: "من از اول با تردید وارد این رابطه شدم و حالا فکر می‌کنم نمی‌توانم با شرایط خانواده‌ات کنار بیایم."
در حالی که من از جلسه دوم یا سوم کاملاً صادقانه توضیح می‌دهم که تفاوت عقیدتی دارم و رفت‌وآمدم با خانواده محدود است و فقط با مادرم ارتباط نزدیک دارم.
البته باید بگویم که با مادرم هم تفاوت‌هایی دارم؛ از نظر فکری و احساسی همیشه فاصله‌ای بین ما بوده و اما همواره تلاش کردم تا احترام ها حفظ گردد.
از کودکی پدرم را از دست داده‌ام و همین باعث شده بسیار مستقل بار بیایم. مسئولیت‌های زندگی بیشتر بر دوش خودم بوده و هست. شاغل هستم، عاشق کارم، و دوست دارم در کنار شریک زندگی‌ام تلاش کنم؛ اما در عین حال زن باشم، نه صرفاً یک بازوی اجرایی یا تأمین‌گر.
می‌خواهم در مسیر زندگی دوشادوش شریکم قدم بزنم، اما با حفظ لطافت زنانه‌ام—با نیاز به محبت، احترام، و آرامش.
هدفم از ازدواج این بود که کسی را پیدا کنم که بتوانم دوستش داشته باشم، به او تکیه کنم و او هم به من تکیه کند. چون واقعاً چیزی به نام تکیه‌گاه و آرامش در زندگی‌ام ندارم.
اما یک روانشناس به من گفت چنین انتظاری کاملاً اشتباه است.
۲۵ ساله‌ام، لیسانس دارم، از نظر اجتماعی در طبقه پایین نیستم. چهره‌ام معمولی‌ست و کمی تپل هستم، اما بعضی‌ها می‌گویند بانمکم.
حال از شما می‌پرسم:
آیا باید قید پیدا کردن شریک زندگی را بزنم و زندگی‌ام را به‌صورت تک‌نفره بنا کنم؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
0 پاسخهنوز پاسخی ثبت نشده است.