ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
2 پاسخسلام
امیدوارم وقتی این پیام رو می‌خونی، کمی آرومتر شده باشی.
نمی‌تونم بگم کاملاً می‌فهمم چی می‌گذره بهت؛ اما می‌دونم وقتی کسی به نقطه‌ای می‌رسه که بخواد خودش رو تموم کنه، یعنی حجم دردش خیلی زیاده... بیشتر از حدی که بتونه تنهایی تحملش کنه.
و راستش، هیچ‌کس به اندازه‌ی خودت این درد رو نمی‌فهمه.
ولی بذار یه چیز خیلی مهم بهت بگم:
احتمالاً داری با افسردگی دست‌وپنجه نرم می‌کنی.
افسردگی یه رنج عمیقه. یه درد پنهان و خسته‌کننده‌ست.
من می‌دونم که افسردگی فقط ناراحتی نیست؛ یه جور سنگینیه، یه جور خستگی از ادامه دادن.
چقدر درد زیادی باهاته... و حق داری درد بکشی.
چون آسیب دیدی...
چون چیزهایی رو تحمل کردی که شاید خیلی‌ها حتی درکش نکنن.
اما یه خواهش دارم:
اگر حتی ذره‌ای انرژی داری، حرف بزن.
با هر کسی که حتی «نصفه‌نیمه» احساس می‌کنی امنه.
و اگه کسی رو نداری، همین‌جا هم می‌تونی شروع کنی. با نوشتن. با فرستادن یک پیام.
حرف زدن می‌تونه فشار رو از روی قلبت کم کنه.
می‌تونه اون زخمای ساکت رو آروم‌آروم قابل‌تحمل‌تر کنه.
شاید فکر می‌کنی تنها شدی.
شاید باور نداری کسی هست که بفهمت یا برات مهم باشی.
اما حتی الان، همین الان، یه آدم اینجاست که با تمام وجود براش مهمی.
اگه فقط یه ذره، یه اپسیلون، یه رگه‌ی کمرنگ از چیزی توی زندگیت هست که بخوای نگهش داری—یه آدم، یه خاطره، یه امید—برای همونم که شده، یه بار دیگه تلاش کن.
تو تقصیری نداری. این درد رو تنهایی نساختی.
اما الان می‌تونی انتخاب کنی براش کاری بکنی.
آروم‌آروم. با همراهی. با حمایت.
من اینجام، اگه خواستی حرف بزنی.
یا با هر آدم دیگه‌ای که فکر می‌کنی «ارزش تلاش کردن» داره.
تو ارزشش رو داری. خیلی بیشتر از چیزی که الان فکر می‌کنی.
امیدوارم وقتی این پیام رو می‌خونی، کمی آرومتر شده باشی.
نمی‌تونم بگم کاملاً می‌فهمم چی می‌گذره بهت؛ اما می‌دونم وقتی کسی به نقطه‌ای می‌رسه که بخواد خودش رو تموم کنه، یعنی حجم دردش خیلی زیاده... بیشتر از حدی که بتونه تنهایی تحملش کنه.
و راستش، هیچ‌کس به اندازه‌ی خودت این درد رو نمی‌فهمه.
ولی بذار یه چیز خیلی مهم بهت بگم:
احتمالاً داری با افسردگی دست‌وپنجه نرم می‌کنی.
افسردگی یه رنج عمیقه. یه درد پنهان و خسته‌کننده‌ست.
من می‌دونم که افسردگی فقط ناراحتی نیست؛ یه جور سنگینیه، یه جور خستگی از ادامه دادن.
چقدر درد زیادی باهاته... و حق داری درد بکشی.
چون آسیب دیدی...
چون چیزهایی رو تحمل کردی که شاید خیلی‌ها حتی درکش نکنن.
اما یه خواهش دارم:
اگر حتی ذره‌ای انرژی داری، حرف بزن.
با هر کسی که حتی «نصفه‌نیمه» احساس می‌کنی امنه.
و اگه کسی رو نداری، همین‌جا هم می‌تونی شروع کنی. با نوشتن. با فرستادن یک پیام.
حرف زدن می‌تونه فشار رو از روی قلبت کم کنه.
می‌تونه اون زخمای ساکت رو آروم‌آروم قابل‌تحمل‌تر کنه.
شاید فکر می‌کنی تنها شدی.
شاید باور نداری کسی هست که بفهمت یا برات مهم باشی.
اما حتی الان، همین الان، یه آدم اینجاست که با تمام وجود براش مهمی.
اگه فقط یه ذره، یه اپسیلون، یه رگه‌ی کمرنگ از چیزی توی زندگیت هست که بخوای نگهش داری—یه آدم، یه خاطره، یه امید—برای همونم که شده، یه بار دیگه تلاش کن.
تو تقصیری نداری. این درد رو تنهایی نساختی.
اما الان می‌تونی انتخاب کنی براش کاری بکنی.
آروم‌آروم. با همراهی. با حمایت.
من اینجام، اگه خواستی حرف بزنی.
یا با هر آدم دیگه‌ای که فکر می‌کنی «ارزش تلاش کردن» داره.
تو ارزشش رو داری. خیلی بیشتر از چیزی که الان فکر می‌کنی.
درود 🌱
گفتن چنین حرفی آسون نیست و همین که دارید درباره‌اش صحبت می‌کنید، یعنی بخشی از وجودتون هنوز امید داره و دنبال نجاته. بدونید که شما تنها نیستید و این احساساتی که دارید هرچقدر هم شدید و طاقت‌فرسا باشن، موندگار نیستن و راه‌هایی هست برای عبور ازشون.
این افکار می‌تونن نشونه‌ی یک رنج روانی عمیق باشن که نیاز به توجه فوری داره. همین امروز با یک روان‌درمانگر یا روانپزشک صحبت کنید. زندگی شما ارزشمنده، حتی اگه الان هیچی به نظرتون معنا نداشته باشه. هر چیزی که باعث این حجم از درد شده، می‌شه با کمک درست، مرحله‌به‌مرحله درمانش کرد.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱
گفتن چنین حرفی آسون نیست و همین که دارید درباره‌اش صحبت می‌کنید، یعنی بخشی از وجودتون هنوز امید داره و دنبال نجاته. بدونید که شما تنها نیستید و این احساساتی که دارید هرچقدر هم شدید و طاقت‌فرسا باشن، موندگار نیستن و راه‌هایی هست برای عبور ازشون.
این افکار می‌تونن نشونه‌ی یک رنج روانی عمیق باشن که نیاز به توجه فوری داره. همین امروز با یک روان‌درمانگر یا روانپزشک صحبت کنید. زندگی شما ارزشمنده، حتی اگه الان هیچی به نظرتون معنا نداشته باشه. هر چیزی که باعث این حجم از درد شده، می‌شه با کمک درست، مرحله‌به‌مرحله درمانش کرد.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱