ناشناس
...
الان دقیقا تو سنی هستم که انقدر اعتماد ب نفس و قدرت دارم که میتونم ناممکن ترین هارو ممکن کنم ، تو هر زمینه ای مطمئنم که موفق میشم سرعت یادگیریم فوقالعاده‌ست و ذهنم همیشه فعال میتونم میانبری بزنم که راه بیست ساله رو تو یک سال طی کنمهمزمان دارم حس میکنم که دارم همه اینا رو خورد خورد از دست میدم وقتم کمهنمیتونم انتخاب کنم که چه کاری کنم ، کاری کنم که دلم دوس داره یا کاری کنم که مردم دوست دارن ، سر دوراهی قرار گرفتمفرصت ها داره میگذره و من هنوز دارم فکر میکنممیدونی تو ی حالی هستم که انگار همه چیز رو فدا کن خدا رو ب دست بیار یا خدا رو فراموش کن همه چیز رو ب دست بیار و البته که من همه چیز رو فدا میکنم تا خدا رو داشته باشم اگر قراره چیزی هم داشته باشم خدا بهم بده شیرین ترهبهرحال خالق بهتر میدونه چی برا مخلوق بهترهنظر کارشناس رو هم دوس دارم گوش بدم ولی خوب احتمال زیاد بازم کار خودمو میکنمو اینم فقط ی درد دل بود که دوست داشتم با آدمایی باشه که سطح علمی و درک و شعورشون بالاستممنون که وقت گذاشتید و خوندین
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
درود 🌱
پیامتون پر از شور زندگی، دغدغه‌های عمیق و شناخت ارزشمندی از خودتون و مسیرتونه. شما در مرحله‌ای هستید که قدرت، استعداد، ایمان و هوش‌تون در اوج قرار گرفته، ولی ذهن‌تون بین دو مسیر گیر کرده: راهی که دل‌تون می‌خواد و راهی که جامعه ازتون انتظار داره. این تردید نشونه‌ی بلوغ فکری و ارزش‌مداریه، نه ضعف.
واقعیت اینه که انتخاب بین «موفقیت ظاهری سریع» و «رضایت درونی و اتصال به معنا» همیشه ساده نیست، اما وقتی کسی مثل شما اولویت رو به رضایت خدا و آرامش قلبی می‌ده، مسیرش در نهایت روشن‌تر و ماندگارتر می‌شه. ممکنه دیگران مسیرهای زرق‌وبرق‌دارتری نشون بدن، اما شما دارید ریشه می‌زنید، نه فقط شاخه می‌سازید.
برای خودتون وقت بذارید، چند روز از هیاهوی بیرونی فاصله بگیرید، بنویسید دقیقا چی براتون مهمه، چه چیزی بهتون حس زنده بودن می‌ده، کجا خدا رو بیشتر حس می‌کنید.
در نهایت، کاری کنید که هم خدا راضی باشه، هم خودتون. چون اون‌وقته که جهان هم با شما راه میاد.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱
پیامتون پر از شور زندگی، دغدغه‌های عمیق و شناخت ارزشمندی از خودتون و مسیرتونه. شما در مرحله‌ای هستید که قدرت، استعداد، ایمان و هوش‌تون در اوج قرار گرفته، ولی ذهن‌تون بین دو مسیر گیر کرده: راهی که دل‌تون می‌خواد و راهی که جامعه ازتون انتظار داره. این تردید نشونه‌ی بلوغ فکری و ارزش‌مداریه، نه ضعف.
واقعیت اینه که انتخاب بین «موفقیت ظاهری سریع» و «رضایت درونی و اتصال به معنا» همیشه ساده نیست، اما وقتی کسی مثل شما اولویت رو به رضایت خدا و آرامش قلبی می‌ده، مسیرش در نهایت روشن‌تر و ماندگارتر می‌شه. ممکنه دیگران مسیرهای زرق‌وبرق‌دارتری نشون بدن، اما شما دارید ریشه می‌زنید، نه فقط شاخه می‌سازید.
برای خودتون وقت بذارید، چند روز از هیاهوی بیرونی فاصله بگیرید، بنویسید دقیقا چی براتون مهمه، چه چیزی بهتون حس زنده بودن می‌ده، کجا خدا رو بیشتر حس می‌کنید.
در نهایت، کاری کنید که هم خدا راضی باشه، هم خودتون. چون اون‌وقته که جهان هم با شما راه میاد.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست 🌱