سوال 10572

اولا گاهی اوقات ما نباید هر رفتاری که بچه ها دارن رو حتما اختلال جنسی بدونیم. من یکی از نکاتی که در قالب روایات دینی ما مطرح میشه و به نوعی امروز برخی از حکما، بزرگان و کارشناسان عرصه ی تربیت هم بر اون تاکید دارن اینه که ما بچه هامونو باید پر کار قرار بدیم و خیلی جالبه شما ببینید ما سه دوره ی تربیتی در نگاه دینی داریم:
 هفت سال اول بچه ها سید هستن 
هفت سال دوم عبد هستن 
و هفت سال سوم وزیر هستن ! 
آدم وقتی نگاه میکنه در کنه این سه بخش از دوران زندگی بچه ها وقتی غرقه میشه دقت میکنه می بینه که دقیقا در هر سه دوره بچه ها باید پر کار باشن ولی مدل پر کاری شون فرق داره مثلا در هفت سال اول بچه بره بازی کنه پرکار باشه هفت سال دوم گوش به فرمان باشه لذا ما بهش فرمان بدیم پرکارش کنیم هفت سال سوم این وزیره هم که قرار شد به معنای ورز باشه مسئولیت بهش بدیم کار بهش بسپاریم که فرصت سرخاروندن نداشته باشه لذا ما این رو به عنوان یک اصل می دونیم نباید خیلی بذاریم بچه های ما در معرض بیکاری قرار بگیرند.

 نکته ی دوم باید دقت به اون چیزهایی که بچه ها می بینند داشته باشیم چون می دونید یکی از دلایل اینکه بچه ها دچار این اختلال و آسیب میشن اون چیزهایی که می بینن مثلا فیلم و سریال یا خدای نکرده تصاویر نامناسب، اینها یا مطالبی که می خوانند مثلا داستانهایی باشه که این داستانها رمانهای عشقی باشه نمیدونم این شکل رمانها و داستانهایی باشه که تحریک کننده اند.

نکته ی سوم چیزایی که می شنود شما بدونین مثلا برخی از موسیقی ها یی که خدای نکرده خدای نکرده یک نوجوانی گوش بده اینا ممکنه در تحریک کردن اون تاثیر داشته باشه مثلا آمارها نشون میده مثلا شما الان برخی از این کنسرت های موسیقی وقتی در اقصا نقاط دنیا پخش میشه آمارها روما رسانه مون نمیده! برخی منجر به یک ناهنجاری ها و اختلالات جنسی میشه بعدش.

خب معلومه اینا تحریک کننده است برای اونا و لذا ما باید به این سه مورد هم باید توجه کنیم چه چیزهایی رو می بینن مراقب باشیم هر چیزی رو نوجوان ما نبیند هر چیزی را نخواند و هر چیزی را هم نشنود.
و لذا ان شاءالله این سه مورد با اون یک مورد پر کاری که گفتیم زمینه هم دیگه بشه مطمئن باشین پدر و مادر خصوصا مادربزرگواری که نگران دختر یازده ساله شون هستن ان شاءالله خیالشون هم راحت میشه که این اتفاق نخواهد افتاد یا ممکنه به ندرت! اما نکته ی آخری هم من به این مادر بزرگوار توصیه بکنم و اون نکته اینه که مراقب هم باشیم این نکات رو به خود فرزندمون نگیم این کار رو تو داری میکنی مثلا گناهه این کار رو نکن آسیب میرسونه! خود این ممکنه منجر به این بشه که این اختلال توی لایه های پنهان شکل بگیره یعنی در حضور مثلا والدین که معمولا بچه ها عرض میکنم این اختلال رو انجام ندن ولی اون پنهان کاری بچه ها ممکنه گل بکنه یعنی ببرن این رفتارها رو جایی انجام بدن که پدر و مادر نتونن حتی در مخیله شون هم بگنجانند پس ما باید به این هم توجه کنیم.