سوال 10573

 بچه ها از حدود چهار سالگی به بعد البته قبلش هم هستن، کنجکاوی ها شون زیاد میشه اونوقت کنجکاوی ها روی یک موضوع خاص ، نه پرسش گری شون زیاد میشه سوالاتشون درباره ی خدا، دین ، پیغمبر نمیدونم همه ی موضوعات بچه ها سوالاتی رو دارن. خب یک موقعی هم هست ممکنه پدر و مادرهای فهیم، مراقبت های لازم رو دارن توی محیط خونه دقت و توجه دارن خصوصا حالا نسبت به روابط خاص و اینا خب بچه توی محیط خونه در معرض این کنجکاوی قرار نمیگیره که سوالی براش پیش بیاد و بپرسه ولی توی مجموعه های اجتماعی مثل مهدهای کودک مراکز پیش دبستانی حتی مدارس گاهی اوقات ممکنه برخی از بچه هایی که والدین دقت های لازم رو ندارن خب یه صحنه هایی رو می بینن یا می شنون یا خدای نکرده توی خونه تصاویری که نباید ببینن رو می بینن این رو میان برای بچه های دیگه مطرح میکنن خب ذهن های کنجکاو این دوران هم پرسشگره لذا براش سوال پیش میاد سوال رو از خود بچه می پرسه خب جوابی ممکنه نده خب اونم عین خودشه و این سوال روهم نمی دونه بده همین موضوعات رو میاد توی خونه برای پدر و مادر مطرح میکنه و پرسش گری هم میکنه خب ما باید در برابر پرسش های بچه ها چه پاسخ هایی باید بدیم ؟
اگه اجازه بدین پرسش های بچه ها رو به سه دسته تقسیم می کنیم یک دسته از پرسش های بچه ها اینه که پاسخ هایی که ما بهشون میدیم براشون قابل فهم است و زیان آورهم نیست. مثلا یک موقعی میگه مثلا بابا این ماشینی که تو میگی چند تا چرخ داره ؟ بابا هم میگه چهارتا چرخ داره خب متوجه میشه یا این کامیونی که گفتی چند تا چرخ داره؟ بابا میگه ده تا چرخ داره . این بچه راحت این سوال رو متوجه میشه هم ماشین رو می شناسه هم چرخ رو می شناسه پاسخی هم که بهش میدیم زیان آورنیست یا جمعه میخوایم بریم مهمونی کجا میخوایم میریم؟ مثلا خونه ی میخوایم بریم یا مادربزرگ می خوایم بریم متوجه میشه و زیان آور هم براش نیست. لذا این سوالات رو ما باید به بچه ها پاسخ بدیم یعنی وقتی بچه ها این سوالات رو می پرسن پاسخ شون رو راحت بدیم. اما دو دسته از سوالات هست که اینها نباید پاسخ داده بشه به بچه ها !

حالا ببینیم این دو دسته چیه؟

1 - سوال رو ممکنه ما پاسخ بهش بدیم و فرزندمون هم متوجه بشه ولی برای او زیان آور است یعنی زوده پاسخ این سوال رو بدونه.

ممکنه زمینه ساز یک سری انحرافاتی در فرزند ما بشه خب اینجا پاسخ نمیدیم من الجمله درباره ی مسائل زناشوییه

خب بچه اگه والدین توضیح بدن ممکنه بچه متوجه بشه ممکنه بشه. که گاهی اوقات متاسفانه ما در مراکز مشاوره مون دیدم والدینی مثلا پدر میاد مطرح میکنه که فرزند من مثلا روابط رو با عروسک انجام میده خب این بچه ممکنه دیده الان هم میتونه توصیف کنه متوجه شده این موضوع رو! و لذا اینجا نباید به بچه ها پاسخ داد. خب حالا چکار باید بکنیم من سومین نوع پرسش گری رو بگم و این دو مورد رو با هم بگم.

نوع سوم سوالات سوالاتیه که بچه ها می پرسن ولی براشون قابل فهم نیست اگه بفهمن خوبه ها مثلا بچه کوچکی بپرسه خدا کجاست ؟ ما بهش بگیم خدا همه جاست اگه اینو متوجه بشه خوبه ولی یک موقع میگیم بچه سه – چهار ساله اینو نمی فهمه این مفهوم رو لذا اصلا ذهنش یاری نمی کنه فهم این موضوع را ، لذا تو این مورد دومی و سومی ما بچه ها رو نباید بهشون پاسخ بدیم نه اینکه هم بهش بگیم بابا حالا زوده تو بدونی – نمی فهمی بگم یا خوب نیست تو بدونی – نه زشته تو بدونی – اصلا نمیخواد اینا رو بگین از روشهای حواس پرتی باید استفاده کرد.

ما بارها گفتیم اصلا یکی از هنرهای والدین روش حواس پرتی یه! من خیلی سریع همین رو به والدین محترم عرض بکنم اگر پدر و مادری روش حواس پرتی رو بلد نباشن اینا پدر و مادر کم توانن یعنی اینا تو تربیت دارن لنگ میزنن ! نمی تونن بچه شونو خوب تربیت کنن چون اصلا تا یک سنینی حواس پرتی یک رکنه در تربیته. حالا میگم تا یک سنی مثلا تا سن شش – هفت سالگی هست بعدش هم هست یک موقعی ما حتی جوانی داریم که یک جاهایی ما باید سربزنگاه حواسش رو پرت بکنیم یعنی این هنری یه که پدر و مادر باید داشته باشن حتی گاهی اوقات بزرگترا هم همینطوره!

گاهی زن و شوهر یک جاهایی باید این هنر رو داشته باشن که به نفع زندگی شون حواس رو پرت کنن مثلا ما می بینیم طرف مقابلمون داره میره تو غیبت اگه هم بهش بگیم غیبت می کنی ناراحت میشه باید از روش حواس پرتی استفاده کنیم. تا دیدیم داره میره غیبت کنه راستی خانم امروز کسی زنگ نزد منو کار داشته باشه ؟ یعنی با سوال حواسش رو از موضوع غیبت پرت کنیم واین یک هنره و ما باید این هنر رو داشته باشیم .

خب پس ببینیم توی مورد دوم و سوم یعنی سوالاتی که برای بچه ها زیان آوره دانستنش و سوالاتی که برای بچه ها قابل فهم نیست پاسخش روش حواس پرتی رو باید پدر و مادر بلد باشن.

 اونوقت حواس پرتی رو خیلی کوتاه هم توضیح بدم برای پدر و مادرها اینگونه توضیح میدیم یعنی اینکه ما با یک روش جایگزینی یا یک کار جایگزینی یا یک کلام جایگزینی اونو از موضوع قبلی حواسش رو پرت کنیم بریم به سمت این کار جایگزین ،کلام جایگزین یا مسیر جایگزین مثلا بعضی از جاده ها خرابه مثلا تعمیرات میکنن کنارش یک جاده مثلا فرعی میزنن که از این مسیر فعلا موقتا حرکت کنین دقیقا این جاده رو وقتی می بینیم آسیب پذیره برای بچه باید یک جاده فرعی کنارش بزنیم اونو ببریم توی اون جاده کناری فعلا قرارش بدیم . اما یک سوالی رو گاهی والدین مطرح میکنن ما یک بار حواسش رو پرت میکنیم ولی این بچه از ذهنش نمیره دوباره می پرسه اون موقع چی؟ میگیم بار دوم هم حواسش رو پرت کنین بار صدم هم ، حواسش رو پرت کنین یعنی وقتی ما می بینیم بچه ها اگه یک فرزند ما بیاد بگه بابا من میخوام خودم رو بندازم توی این چاه ! میگیم نه بابا جان ننداز دیگه بار دوم بگه میگیم باباجان بیفتی توی این چاه اصلا چیزی از تو نمی مونه از بین میری بار سوم ، بار صدم هم بگه حرف ما همینه !

نه این که بار پنجم بگیم خب خودت رو برو بنداز البته بعضی از پدر و مادرها ممکنه بگن ولی باز از ته دلشون هم نمیگن این رو یعنی اصلا راضی نیست بچه شون خودشو پرت کنه توی این چاه !

تو ارتباط وحواس پرتی همین طوره گاهی اوقات ممکنه صدبار مجبور بشیم روی یک موضوع صد بار حواس بچه رو پرت کنیم لذا حواس رو پرت میکنیم.