ناشناس
سوال 10574
فرزند 7 ساله من قبلا به ورزش ژیمناستیک می رفت و یکی از تمریناتشان سینه‌خیز رفتن در زمین بود که فرزند من با این کار تحریک می شد و از همان موقع این رفتار را ادامه داده و ما هم نمی دانیم چگونه با این مشکل برخورد کنیم؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخزمانیکه بچه ها با اندام خاص بدنشون بازی میکنند پدر و مادر نگران میشن که مبادا فرزندشون دچار اختلالات جنسی بشه. در قریب به اتفاق بچه ها، الا استثنائات که استثنائات رو باید با موضوعات دیگری بررسی کرد بچه ها در سنین هفت تا نه سالگی هنوز میل جنسی در آنها ایجاد نشده یعنی فقط با تماس با عضو خاص بدن به یک آرامش میرسند و چیزی که ما فکر میکنیم آسیب زا هست در آنها ایجاد نشده. لذا نباید خیلی نگران باشیم از این جهت، گاهی هم ممکنه چون تبدیل به عادتی میشه و این عادت ادامه پیدا میکنه ممکه در سنین بالاتر منجر به اختلالات بشه و اونجا خطرناک میشه لذا باید در سن کودکی کاری بکنیم که این عادت از اونها دور بشه.
ما معمولا میگیم از روشهای مستقیم نباید استفاده کرد. بهترین روش برای اینکه بچه ها از این موضوع دوری بکنند همون روش حواس پرتیه یعنی مادر وقتی می بینه بچه شون داره سینه خیز میره همون لحظه باید بهش بگن مادر حالا ببینم می تونی یک دور، دور قالی بدویی ببینم چقدر تند می دویی؟!
یعنی سریع سر بچه رو با یک کار دیگه گرم کنه، اصلا ما نباید بهش بگیم با این کار مریض میشی یا نیاز به دکتر داری، چون او باید عادتش رفع بشه و ترک عادت هم به این شیوه رفع نمیشه. لذا بچه چون فکر میکنه اگه مامان و بابا اونو ببینن میبرنش دکتر پس این کار رو به صورت پنهانی انجام میده. یک نمونه دیگر از کارهایی که ما می تونیم براشون انجام بدیم اینه که بچه هایی که گاهی اوقات این رفتار رو انجام میدن باید بیاییم به سمت داستان گویی، قصه گویی. زمانیکه بچه مشغول اون کار بود دوان دوان از یک روش حواس پرتی دیگه استفاده کنید مثلا بگید مامان می خوای همون قصه رو که دوست داشتی برات بگم . حالا بیا کنار من بشین برات قصه تعریف کنم یعنی دوباره شیوه ی دوم حواس پرتی اتفاق میفته. نکته بعدی اینه که باید پدر و مادرا توجه بکنن نسبت به این بچه ها باید یک مقدار حواس شون رو بیشتر جمع بکنن ! به این صورت که بچه را تنها رها نکنیم و همیشه تحت نظارت خودمون باشه.
رفع عادت مثل خمره ی رنگرزی نیستش که حالا ما یک بار این کار رو بکنیم فکر کنیم تغییر میکنه. بلکه تغییر عادت نیاز به زمان داره.
ترک عادت زمان بره و ممکنه یک ماه تا یکسال هم طول بکشه تا بچه دیگه این عادت از سرش بیفته.
ما معمولا میگیم از روشهای مستقیم نباید استفاده کرد. بهترین روش برای اینکه بچه ها از این موضوع دوری بکنند همون روش حواس پرتیه یعنی مادر وقتی می بینه بچه شون داره سینه خیز میره همون لحظه باید بهش بگن مادر حالا ببینم می تونی یک دور، دور قالی بدویی ببینم چقدر تند می دویی؟!
یعنی سریع سر بچه رو با یک کار دیگه گرم کنه، اصلا ما نباید بهش بگیم با این کار مریض میشی یا نیاز به دکتر داری، چون او باید عادتش رفع بشه و ترک عادت هم به این شیوه رفع نمیشه. لذا بچه چون فکر میکنه اگه مامان و بابا اونو ببینن میبرنش دکتر پس این کار رو به صورت پنهانی انجام میده. یک نمونه دیگر از کارهایی که ما می تونیم براشون انجام بدیم اینه که بچه هایی که گاهی اوقات این رفتار رو انجام میدن باید بیاییم به سمت داستان گویی، قصه گویی. زمانیکه بچه مشغول اون کار بود دوان دوان از یک روش حواس پرتی دیگه استفاده کنید مثلا بگید مامان می خوای همون قصه رو که دوست داشتی برات بگم . حالا بیا کنار من بشین برات قصه تعریف کنم یعنی دوباره شیوه ی دوم حواس پرتی اتفاق میفته. نکته بعدی اینه که باید پدر و مادرا توجه بکنن نسبت به این بچه ها باید یک مقدار حواس شون رو بیشتر جمع بکنن ! به این صورت که بچه را تنها رها نکنیم و همیشه تحت نظارت خودمون باشه.
رفع عادت مثل خمره ی رنگرزی نیستش که حالا ما یک بار این کار رو بکنیم فکر کنیم تغییر میکنه. بلکه تغییر عادت نیاز به زمان داره.
ترک عادت زمان بره و ممکنه یک ماه تا یکسال هم طول بکشه تا بچه دیگه این عادت از سرش بیفته.