سوال 10575

 اولین کاری که باید بکنیم اینه که برای در آوردن لباس بچه هامون حریم قائل بشیم اگه اون قراره توالت بره باید دقیقا جلوی توالت لباسش رو در بیاریم یا حمام هم همین طور .

این طور نباشه که این ور خانه لباسش رو در بیاریم و بگیم بدو برو توی حمام مادر ! نه توی همون حریم حمام این کار رو بکنیم بیرون که میاد از توالت همون جا که خارج شد، لباسش رو تنش کنیم که اون بفهمه در فضاهای دیگه خونه نمی تونه بدون لباس حرکت بکنه و لخت باشه.

نکته ی دوم که باید توجه بشه اینه که حساسیت بی مورد نشون ندین و دائم به بچه نگید مامان این کار بده – زشته نباید این کار رو بکنی – اگه یکی ببینه عیبه! از این جور عبارات نباید مادرها به کار ببرن.

از روش حواس پرتی استفاده کنید و اجازه ندید که بیکار باشه. گاهی اوقات مادر میتونه یک قصه ایی رو با یک شخصیت مثبت برای فرزندش بگه که توی اون شخصیت مثبت مثلا توی فضاهای دیگه لباسش رو در نمیاره. مثلا بهش بگین مادر جون توی این قصه یک پسر خوبی بود که هر وقت میخواست بره حمام لباسش رو در می آورد و هیچوقت لخت تو خونه نمی گشت.

یکی دیگه از روشهای تربیتی هم نادیده گرفتنه! یعنی اگه بچه رو لخت دیدیم نادیده بگیریم و با یک رفتار دیگه ای جایگزین کنیم مثلا لباس او را تنش کنیم ولی حساسیت نشان ندیم و مستقیما امر و نهی نکنیم.