سوال 10581

اون چیزی که از روایات برمیاد، مشخص میکنه که کودکان از زمان حتی طفولیت، ممکنه زمینه‌های انحرافات در بزرگسالی، درشون ایجاد بشه. مثلا در همون بحث جداخوابی که یکی از مباحثیه که در برنامه‌های قبلی هم بهش اشاره شد، وقتی داریم که اگر بچه‌ای در اتاق والدین باشه، حتی صدای پدر و مادر رو در اون رفتارهای خاصشون بشنوه، این روی رستگاری رو ممکنه نبینه، معلومه پس، از زمان قبل از بلوغ و در دوران کودکی هم این اتفاق میفته و یک بخش دیگه از دوران زندگی که ممکنه این اتفاق بیفته از سنیه که بچه‌ها به سن تمیز میرسن، یعنی خوب و بد رو تشخیص میدن. یعنی این زمان هم اگر یک سری نکاتی بهش توجه نشه، این انحرافات ممکنه در دوران بلوغ و بعد از اون ایجاد بشه. اما حالا من یک مقداری مشخص‌تر بعضی از نکات رو عرض بکنم که باید چه مراقبت‌هایی بشه تا بچه‌هامون به این آسیب‌ها دچار نشن.

اولین نکته، بحث مراقبت‌های رفتاری خود والدینه در حضور فرزندان. یعنی در حیطه‌های مختلف باید پدر و مادر، مراقب بعضی ازرفتارهای خودشون باشن. حالا این رفتارها بخشیش اون رفتارهای خاصه، بخشیش نوع پوشش والدینه، بخشیش ارتباط کلامی والدین در حضور فرزندانشونه که دقت به این سه نکته خصوصا، میتونه امنیت رو برای بچه‌ها و خصوصا امنیت جنسی رو در بچه‌های ما فراهم بکنه.

بخش دوم که باید بهش توجه بشه، محیطیه که فرزندانمون دارن در اون رشد میکنن. این محیط یک بخشش رسانه میتونه باشه. یعنی باید مراقب باشیم، حالا خصوصا امروز با گسترش رسانه‌ها و متأسفانه گاهی اوقات ورود بعضی از شبکه‌های ماهواره‌ای به داخل منزل‌ها، ممکنه این آسیب افزایش پیدا کرده باشه و بکنه. لذا باید مراقب باشیم که این فیلترینگ اطلاعات که از طریق رسانه قراره وارد فضای خانه بشه، رعایت بشه. یعنی این هم به عنوان یک اصل باید بهش در محیط خانه توجه کرد.

نکته بعدی، خود پوشش‌های بچه‌هاست. بعضی از پوشش‌ها ممکنه بچه‌ها رو به قسمت‌های حساس بدنشون، توجهشون رو جلب کنه. مثلا لباس‌های چسب و تنگ. لباس‌هایی که گاهی اوقات رنگ‌های خیلی گرمی داره. مثل رنگ قرمز، زرد، نارنجی، این‌رنگ‌ها ممکنه بعضی توجهات رو توی بچه‌ها حتی نسبت به خودشون جلب بکنه. خصوصا توی سنینی که اندام خاص بچه‌ها ممکنه یک تغییراتی درش اتفاق بیفته. لذا این رو هم باید ان‌شاءالله بهش توجه بکنن، یعنی پوشش خود بچه‌ها.

یکی دیگه از عوامل، دوستان هستن در محیط که باید بهش توجه بشه. یعنی بچه‌های ما آیا دوستان سالمی دارن یا نه؟ بعضی از بزرگان ما توصیه اکید دارن که فرزندان ما نباید با بزرگ‌ترهای خودشون، دوستان بزرگتر ارتباط برقرار کنن. باید حتما با همسال خودشون، همجنس خودشون ارتباط برقرار بکنن. این هم میتونه ان‌شاءالله زمینه‌ای باشه برای پیشگیری.