سوال 10583

خیلی از پدر و مادرها تصورشون اینه که ممکنه فرزندانشون دچار یک سری آسیب‌های جنسی بشن به خاطر اینکه با این عضو بازی میکنن. ما میخواهیم بگیم که نه اتفاقا تا شش هفت سالگی خیلی نگران کننده نیست چون هنوز اون حس خاصی که در سنین بلوغ اتفاق میفته در این سنین وجود نداره. نهایت اتفاقی که برای بچه‌ها میفته اینه که وقتی با خودشون بازی میکنن به آرامش میرسن. یک آرامشی براشون ایجاد میشه واین نهایتشه. ولی خیلی مواقع حتی ممکنه دلایل دیگه‌ای هم داشته باشه، مثلا نوع لباس زیری که پای فرزندشون میکنن، ممکنه ایجاد خارش بکنه، سوزش بکنه، برای همین دستشون رو میبرن به سمت اون عضو بدنشون. یک موقعی ممکنه فکر کنند یک کشفی کردن، یک عضو جدید در بدنشون رو کشف کردن. گاهی اوقات پدر یا مادر، حالا فرقی نمیکنه، مثلا بچه رو وقتی میخوان پوشکش رو عوض بکنن، میبینن پای او مثلا سوزشی ایجاد شده، سرخ شده، پمادی میزنن، پودری به پاش میزنن، اون بچه اون موقع حس میکنه که این نوازشی که از جانب پدر یا مادر به اون عضو بدن او میرسه، ایجاد آرامش کرده. لذا بعدا اگر دچار یک اضطراب‌هایی بشه، برای اینکه به این آرامشه برسه، با خودش بازی میکنه
حالا ببینیم که معمولا دیگه تو چه بچه‌هایی این اتفاق میفته. وقتی بچه‌ها کشف کردن که به این آرامشه میرسن، هر باری که اضطراب و استرس به اونها وارد بشه، این عمل رو انجام میدن. چه مواقعی؟ مثلا وقتی که مادر داره او رو دعوا میکنه، فریاد سر فرزندش میزنه، یا خدا ناکرده توی محیط خانه پدر و مادر خودشون با همدیگه جر و بحثی دارن، گفت‌وگوهای بلندی دارن، دعوا با همدیگه میکنن، این اتفاق ممکنه بیفته. گاهی اوقات توی این سنین دیگه بچه‌ها حتی به برنامه‌های تلویزیونی هم یک مقداری دقت میکنن. ممکنه صحنه‌هایی رو در برنامه‌های تلویزیونی میبینن که منجر به این میشه که دوباره اون اضطراب به سمت اونها بیاد و برای اینکه به اون آرامش برسن، این کار رو میکنن. زمان‌هایی که هوا گرمه، بدنشن عرق میکنه و همون سوزش پیدا میشه، دوباره دستشون رو به سمت عضو خاص بدنشون میبرن.
خب اینها میشه یک سری عواملی که ممکنه زمینه رو فراهم بکنه برای اینکه بچه‌ها این دست‌اندازی رو داشته باشن. اما باید چه کار کرد؟ اولین کاری که باید دقت کرد اینه که ما منع مستقیم نداشته باشیم نسبت به فرزندمون. چون سوال این مادر رو شنیدیم از طریق استودیو و قرار شد سوال پخش نشه، یک جمله‌ای رو این مادر توی سوالشون مطرح کردن که گاهی اوقات میره گوشه و کنار این کار رو انجام میده. معلومه داره منع‌های مستقیم میشه. لذا او داره رو میاره به پنهان‌کاری. میدونه اگر مقابل مادر این کار رو انجام بده، مادرش دعواش میکنه، لذا پنهان‌کار میشه. لذا پدر و مادر نباید اصلا منع مستقیم داشته باشن. بیشتر باید از روش حواس‌پرتی استفاده بکنن. یعنی اگر دیدن فرزندشون دستش رو برده سمت اون عضو، بیان چیکار کنن؟ مثلا یک توپ بندازن سمتش، ماشینش رو هل بدن سمت او که او هم با دستش این ماشین یا توپ رو بگیره و بخواد به سمت پدر یا مادر حرکت بده اون اسباب بازی رو. یعنی این روش حواس‌پرتی رو داشته باشین. یک موقعی همین که مثلا مادر یا پدر آغوششون رو باز کنن بگن بدو تو بغل ما. یعنی به این سمت حواسش رو پرت بکنن که دوباره دستش رو به سمت اون عضو حرکت نده. خب اینها شد یک راهکار.
یک سری از راهکارها اینه که اون آرامش، اگر ما می‌بینیم در محیط خانه وجود نداره، به شکل‌های مختلف، این آرامش رو هم به ارمغان بیاریم برای فرزندمون. یعنی از داد و بیدادهای بی‌خود، فریادزدن‌ها، دعوا کردن‌ها یا حتی برنامه‌های نامناسب تلویزیونی برای این گروه سنی پرهیز بشه، که اون حالت اضطراب و استرس در فرزند ما ایجاد نشه. به این هم ان‌شاءالله باید دقت و توجه لازم رو داشته باشیم.
پدر و مادر بدونن هیچ‌وقت در حالت عصبانیت و در حالتی‌که هیجاناتی دارن، نمیتونن بچه‌هاشون رو خوب تربیت کنن. لذا اگر ما با یک صحنه‌ای مواجه میشیم، رفتاری در فرزندمون می‌بینیم، این رفتار در نگاه ما ناخوشاینده، سعی نکنیم با عصبانیت بخواهیم این رو حلش کنیم. این هیجان منجر به این میشه که ما اصلا نتونیم عاقلانه فکر کنیم. تصمیم درست هم که نگیریم، قطعا ممکنه اثرات نامطلوب بیشتری رو در فرزندمون به وجود بیاریم.
لذا به این نکته هم پس حتما پدر و مادرها دقت بکنن. همیشه در مواجهه با مشکلات فرزندانشون سعی بکنن اون هیجاناتشون رو در گام اول کنترل کنن. در گام بعدی تصمیم‌گیری عاقلانه‌ای رو داشته باشن. خصوصا بعضی از اتفاقات مثل همین نکته‌ای که این مادر بزرگوار بهش اشاره فرمودن، یک مقداری، عرض کردم ابتدای پاسخم، ممکنه پدرها و مادرها رو نگران بکنه که فکر کنن یک انحرافی توی بچه‌شون ایجاد شده، یک هیجانی ایجاد بشه در پدر و مادر، منفی، عصبانی باشن، ناراحت باشن، لذا برخورد ناشایستی رو با فرزندشون انجام بدن. لذا این رو هم ان‌شاءالله بهش توجه و دقت لازم رو داشته باشن و خیلی هم نگران‌کننده نیست. فقط باید تلاش کنن این عادت رو با همون روش حواس‌پرتی از این فرزندشون دور بکنن.