سوال 10595

سوال شما دو بُعد داره. یکی بازی فرزندتون با خودش و بدنش. یکی هم اینکه می فرمایید بدنش رو به تخت میماله و در تماس هست که من این دو رو جدا میکنم، چون نکات خاصی رو برای هر کدوم باید عرض کنم.
ابتدا این مسئله بازی با خودش رو، که با بدن خودش بازی میکنه، با قسمت‌های حساس بدنش. خب ما باید علت‌یابی کنیم. این علت داره. گاهی ممکنه علل جسمی داشته باشه که خیلی از خانواده‌ها غافلن. مثلا ممکنه خشکی پوست بدن باشه. قسمت دستگاه تناسلی کودک چون بیشتر از حد معمول احتمال داره که مشما شده باشه، بعد حالت خشکی داره این پوست، و اگر او با خودش ور میره، به این جهته. احساس ناراحتی میکنه. یا ممکنه پوست بدنش خارش داشته باشه. خب این رو باید از او پرسید. اگر یک وقتی مادر مشاهده کردن، ازش بپرسن که: "عزیزم احساس ناراحتی میکنی؟ احساس سوزش میکنی؟ مشکلی داری؟" اگر تأیید کرد، خب این راهش مراجعه به پزشک است و باید به شکلی درمان بشه که این مشکل ان‌شاءالله حل بشه.
گاهی می‌بینید علت روحی داره. یعنی او مشکلاتی روحی داره و با این دست زدن به خودش، احساس آرامش میکنه. چون کودکان از طرق مختلفی احساس آرامش میکنن. بعضی‌ها هم اینجوری هستن. از این طریق احساس آرامش میکنه. خب اگر چنین چیزیست، مادر محترمشون، خانواده بزرگوارشون فهمیدن که چنین چیزی هست، مشکلات روحی او رو باید برطرف کنن.
اگر رسیدن به اینکه، این دو علت نیست. علت جسمی و روحی نیست، بدونن عامل اصلی و اساسی این کار کنجکاوی کودکانه. خب کودکان حتی از نوپایی، دوست دارن، کنجکاو هستن. دوست دارن با اعضای بدن خودشون آشنا بشن، همونطور که با گوشش، با چشمش، با دماغش آشنا میشه، خب با اعضای خاص بدنش هم دوست داره آشنا بشه. این کاملا هم طبیعیه و از سه الی چهارسالگی، خودش رو در قالب دست‌کاری نشون میده. این کنجکاوی کاملا طبیعیه. یک علت علاقه کودکان هم به دکتربازی همینه. اینکه کودکان زیاد دکتربازی میکنن، میخوان از این طریق بهانه‌ای باشه تا با بدن خودشون و دیگران آشنا بشن. این مسئله کنجکاوی حتی ممکنه تا نه سالگی هم ادامه پیدا کنه. بنابراین به زحمت میشه پذیرفت که این دست‌کاری‌ها در این سنین جنبه جنسی داشته باشه. این‌ها معمولا جنبه شناختی داره و به جهت همون کنجکاوی هست. تا هشت الی نه سالگی هنوز اون غرائض جنسی، بروز آن‌چنانی پیدا نکرده. از نه سالگی به بعد اگر این رفتار دیده شد، اونجا جای تأمله و راهکارهایی داره که باید انسان توجه بیشتری داشته باشه. ولی تا قبل از نه سالگی، یعنی این حدود سن، نه، بیشتر همون جنبه کنجکاوی داره. البته به طور معمول در پسرها این بیشتر هست این دست‌کاری، به جهت اینکه نوع فیزیک بدن پسر با دختر فرق میکنه، معمولا دست‌کاری در پسرها خیلی بیشتر دیده میشه.
خب اگر مادر بزرگوار یا پدر، اینچنین چیزی رو مشاهده کردن. بسیار نرم، آروم، با برخوردی خیلی منطقی، با آرامش تمام بهش بگن که: "گویا تو کنجکاو شدی در مورد بدنت و میخوای ببینی که خب این بدنت چی هست و با اعضای بدنت آشنا بشی. بدون این نشانه مرد بودن تو هست و اگر دیگه به سوالت رسیدی، دیگه به بدنت دست نزن. چون این عمل، عمل پسندیده‌ای نیست."
خیلی آروم. خیلی راحت. اشتباه بزرگی که خیلی از خانواده‌ها، به‌ویژه خانواده‌های متدین که مخاطب من این عزیزان و این بزرگواران هست و مایه افتخار ما هستش که مخاطبمون، متدینان هستن، این مشکل رو جدا دارن. تا با چنین صحنه‌ای مواجه میشن، همون با دید جنسی به قضیه نگاه میکنن و برخوردهاشون بسیار زننده ا‌ست. بسیار نسنجیده است. یعنی به مسئله، نگاه ضد اخلاقی دارند. ولی بدونید اینجوری نیست. جنبه اخلاقی نداره. این جنبه روانشناختی داره. همون که عرض کردم جنبه شناختی داره. از روی کنجکاویه. مطلقا وحشت‌زده نشید. مضطرب نشید. خیلی آروم باشید. خیلی آروم باشید. چون این وحشت شما و اضطراب شما باعث میشه او تازه حساس‌تر بشه. شما حساسیت او رو ایجاد می‌کنید.
متأسفانه برخی از والدین، کتک می‌زنند. میگن گربه رو دم حجله باید سر برید. این اولین آغاز انحرافات جنسی او هست باید چنان کتکش زد که دیگه از یادش بره. نه، این کار جدا غلطه. کتک نزنید. توبیخ نکنید. داد و فریاد نکنید. اصلا مسئله رو بزرگ نکنید. چرا؟ اولا او رو حساسش می‌کنید. ثانیا او گیج و متحیر میشه. چرا گیج میشه؟ وقتی شما او رو کتک می‌زنید، او به خودش مراجعه میکنه میبینه، کاری نکرده. تعجب میکنه میگه من چیکار کردم؟ مگه من چه گناهی مرتکب شدم که من رو کتک زدن؟ چون از دید او گناه نیست. او از بُعد اخلاقی به قضیه نگاه نمیکنه. اون صرفا کنجکاوی بوده؛ و بعد این برخورد شدید شما و کتک شما باعث میشه او احساس گناه کنه. گناه نکرده، ولی احساس گناه میکنه و این احساس گناه او رو افسرده میکنه. او رو مضطرب میکنه.
مهم‌تر از همه اینها، خانواده‌های عزیز توجه داشته باشید، این نکته‌ای که میخوام عرض کنم خیلی مهمه. خب فرزند شما بالأخره در آینده یک سری سوالات جنسی براش مطرح میشه. او پرسش‌هایی داره. وقتی شما اینگونه با او برخورد می‌کنید، مطمئن باشید دیگه او سراغ شما برای سوالات جنسیش نمیاد. شما چنان زمینه رو از بین بردید که او دیگه جرأت این کار رو نداره. بنابراین من به این مادر بزرگوار که براشون مهم بوده، این نکته رو عرض کنم که به احتمال بسیار زیاد این جنبه همون شناختی داره. حساسیت خیلی نشان ندید و اگر هم می‌خواهید او رو منع کنید، با همون شیوه‌ای که من گفتم. کاملا آرام و با این بیان که گویا تو کنجکاو شدی و میخوای بدونی که مثلا این وضعیت بدنت برای چی هست؟ بدون این نشانه مرد بودن تو هست.
اما بُعد دوم که خب اون مهم‌تر هست و من توصیه‌هایی به این بزرگوار دارم، اون قسمتی‌ست که بدن خودش رو با تخت در تماس قرار میده و خودش رو به تخت میماله. خب اون هم عللی داره. ممکنه این ایجاد حساسیت در شما باشه. باز هم بُعد جنسی نداشته باشه. او احساس کرده شما به این قضیه حساسید و میخواد این حساسیت رو در شما بیشتر کنه. همون میل والدین‌آزاری که بارها من گفتم که در کودکان وجود داره. قرینه این قضیه هم همینه که در رو قفل میکنه. همین که در رو میره قفل میکنه و بعد به گونه‌ای هم خودش رو به تخت میمالونه که شما ببینید. اینکه شما فرمودین من دیدم، درسته او در رو قفل کرده، اما او دیگه مثلا پرده پنجره رو نکشیده. این قرینه هم نشون میده که گویا میخواد حساسیتی رو در شما ایجاد کنه. اصلا گاهی برای جلب توجهه، چون میدونه برای شما این قضیه خیلی مهمه. میخواد خودش رو اینجوری نشون بده. اصلا گاهی برای مردنماییه. چون یک روحیه‌ای کودکان دارن، پسرها روحیه مردنمایی دارن، میخوان خودشون رو مرد نشون بدن؛ دخترها هم روحیه زن‌نمایی دارن، میخوان خودشون رو یک خانم بزرگ نشون بدن. و بعد، میره این کار رو این آقا پسر میکنه به جهت تقلید از بزرگترها. این احتمال هست، که مشابه چنین صحنه‌ای رو دیده باشه و حالا داره تقلید میکنه. میخواد بگه ما هم دیگه مرد شدیم. ولی باز هم این هم بُعد جنسی واقعا نداره در این مرحله. ولی باید جلوش گرفته بشه. با راهکارهایی که من عرض میکنم باید جلوش گرفته بشه. باید به او آگاهی داد که این کار پسندیده نیست. به جهت اینکه درسته در ابتدا جنبه جنسی نداره، اما کم کم این تماس‌ها، این مالیدن‌ خودش به تخت و این‌ها، خصوصا اگر نرم باشه، کم کم احساس لذتی میکنه و همین احساس لذت ممکنه او رو مبتلای به انحرافاتی بکنه و بعد خودارضایی و استمنا و مسئلی از این قبیل.
 من به این خانواده بزرگوار توصیه‌ای دارم. با توجه به اینکه خودشون فرمودن ما در منزلمون گفتار عاشقانه داریم. البته بعد تصحیح کردن خودشون فرمایش خودشون رو. اول فرمودن گفتار و رفتار عاشقانه و بعد گفتن البته در حد رفتار نیست و گفتار عاشقانه است.
ببینید خواهر بزرگوار اگر شما منظورتون گفتار محبت‌آمیزه با همسر و فرزندان، هیچ اشکالی نداره. چه عیبی داره؟ ما از تعبیرهایی استفاده کنیم. پدر به دختر، مادر به پسر و حتی زن به شوهر، خیلی با بیانی بسیار معمول و خیلی جدی همسر به شوهرشون بگن آقا من به شما علاقه‌مندم، حتی در حضور کودکان. من افتخار میکنم که با شما ازدواج کردم. من خیلی از شما تشکر میکنم. من خودم رو لایق این همه لطف شما نمیدونم. این تعبیرها هیچ اشکالی نداره. نه تنها اشکال نداره. حتی مادر به فرزندش بگه عزیزم من شما رو دوست دارم. حتی هیچ اشکالی نداره که همسر، زوجین به همدیگه در حضور حتی کودکان بگن که شوهر به همسرش بگه: "خانم من شما رو دوست دارم" ولی با این لحن و بالعکس. این نه تنها اشکالی نداره. بلکه حتی امید به فرزندان میده. چون یک نگرانی بسیار زیاد فرزندان همیشه اینه. وقتی بگومگوهای والدین رو میبینن، نگران متارکه‌ هستن، نگران این هستن که والدین رو از دست بدن. وقتی این برخورد رو میبینن، امید میگیرن، روحیه میگیرن. بنابراین این اشکالی نداره.
اما اگر گفتار شما رایحه جنسی داشته باشه. گفتار یا رفتاری باشه با رایحه جنسی. ممکنه همین دوستت دارم رو کسی، زوجی، همسری، زن به مرد یا بالعکس بگه اما لحن کلام، نوع نگاه، رایحه جنسی که داره یا خدای نخواسته رفتار جنسی در حضور کودکان باشه، این واقعا مشکل سازه. کمترین مشکلش هم اینه، اولا مشکلات زیادی داره. اولا ممکنه همین رفتار رو دختر شما اگر دختری داشته باشید، همین رفتار رو با یک نامحرم انجام بده. همین جمله شما رو به یک نامحرم بگه. شما نمی‌پسندید این رو. این نوع رفتار شما رو با یک همسال یا نامحرم تقلید کنه، نمی‌پسندید. یا پسر شما بخواد این کار رو بکنه. من جدا توصیه میکنم که در رفتار و گفتار خودتون خیلی خیلی دقت داشته باشید.
آخرین جمله من، اظهار محبت و دوستی اشکالی نداره، اما معاشقه اشکال داره. ما میخوایم بگیم زوجین در حضور کودکان، معاشقه نکنن. یه چیزی، رفتار و گفتاری است که اختصاص به خلوت زن و شوهر داره. این نباید در حضور کودک باشه. اگر خدای نخواسته یک وقتی به قرائنی، این مادر احساس کردن که نه، این تماس بدن کودک هشت ساله‌شون به تخت یا دست‌کاری با خودش، اون جنبه کنجکاوی و اون علل قبلی رو نداره. رسیدن و یقین پیدا کردن که الان جنبه جنسی پیدا کرده، من تقاضا میکنم، حتما تماس بگیرن و این رو بفرمایند که آقا من با قرائنی رسیدم به اینکه جنبه جنسی پیدا کرده. من توصیه‌های بسیار مهمی دارم. که ان‌شاءالله در آینده ما وارد این مقوله هم خواهیم شد.
من بنام بر این بود، تصمیم بر این داشتم بعد از اتمام بحث نظم و انضباط، وارد مسائل جنسی کودکان بشم، اما تهیه کننده محترم صلاح بر این دیدن که چون سوالات خیلی زیاد شده، ما اون بحث رو فعلا قطع کنیم، سوالات رو پاسخ بدیم، ولی اگر زمانی ان‌شاءالله زمینه‌ای بشه ما وارد این مقوله بشیم، دنیایی حرف داره نوع برخورد ما از کودکی با کودک. این‌ها میتونه در سرنوشت آینده او و انحرافاتی که خدای نخواسته گاهی ممکنه پیش بیاد، اون رو مبتلای به خودارضایی یا استمنا بکنه پیش بیاره که ان‌شاءالله این رو در فرصت مناسب عرض خواهیم کرد.