سوال 10596

نشانه های خودارضایی عبارتند از: ضعف در بینایی، حلقه های سیاه دور چشم، اشک آلودگی دور چشم، خواب آلودگی چشم ها، رنگ پریدگی، سستی و بی رمقی بدنش، لرزش دست ها، عرق کردن کف دست ها، بی اشتهایی، اضطراب که گاهی خودش رو در قالب تیک هم نشان میدهد، تندخویی و پرخاشگری و زودرنجی. بدانید که این موارد از مهمترین نشانه های خود ارضایی هستند، البته غلبه بر اینها، یعنی اینطور نیست که حالا فرزندی اگر ضعف در بینایی داره ما تلقیمون این باشه که او خدای نخواسته مشکل داره، خیر اگر مجموعه این ها رو باهم احساس کردند که فرزندشان دارد بدانید که به هرحال این احتمال هست که او مبتلا به این مشکل شده و باید به فکر درمان باشید. اما سؤال فرموده بودند که حالا اگر من مطمئن شدم و این نشانه هایی که شما گفتید، چی کار بکنم؟ اولا حالا درست این نشانه ها حالا دلیل هست و میتونه راهگشا باشه ولی به هر حال بازم باید اطمینان پیدا کنید چون در مواردی من احساس کردم که این نوجوان دچار احتلام شبانه میشه، که خوب اون هیچ اشکالی نداره اون لطف خدا هست و اون در خواب محتلم میشه و از نشانه های بلوغ هم هست و والدین برداشتشون این هست که او خودارضایی می کنه، خوب این خیلی فرق داره او در خواب، خواب می بینه و دچار احتلام میشه و لباسش آلوده میشه که خوب این هیچ اشکالی نداره و لطف خدای تبارک و تعالی هست و دوبار هم در هفته طبیعی هست که برای بچه ها پیش بیاد، در مواردی هم بیشتر هم میشه که البته خوبه که تعدیل بشه حالا ما در جاهایی هم راه هاش رو گفتیم و اگر یک وقتی زمینه باشه ایی ان شاءالله اشاره خواهیم کرد. بنابراین مطمئن بشید، اگر حالا می خواید برخورد کنید، مطمئن بشید و بعد برخورد کنید اگر اطمینان پیدا کردید که خودارضایی هست و نه اون احتلام شبانه که کاملا طبیعیه من توصیم، توصیه اولم اصل تغافل هست، تغافل کنید. اصل تغافل به این معناسیت که شما قرائنی میارید که به او می فهمونید که من خبر دارم و اینکه خلاصه من میدونم ولی نمیگذارید کف دستش و بهش مستقیما نمیگید. یک وقتی انسان غفلت داره در مقابل رفتارهای فرزندش، اون غلطه، غفلت یعنی که هر کاری که اون می خواد بکنه، بکنه و ما غافلیم، غفلت چیز خوبی نیست و خطاست. از یک طرف هم بعضی از والدین متأسفانه تا متوجه اشتباهی در فرزندشون میشند یا بدرفتاری یا گناهی به این شکل میگذارند کف دستش، میگن فلانی من فهمیدم تو داری این کارو می کنی، این کار غلط رو می کنی و خوب این بده پرده های حرمت و حیا رو هیچ وقت نندازید. چه کار کنیم؟ مثلا شما می تونید در همین زمینه یک کتاب مناسبی به او معرفی بدید، خوب این خودش داد میزنه دیگه، قرینه خوبیه دیگه، چطور پدر من در این زمینه به من کتاب دادن؟  چون قضیه مهمه ها، ما حتی در قضایای دیگر میگیم شما از هدیه کتاب استفاده می کنید اگر فرزندتون در حجاب مثلا مشکل داره یا مثلا تو نماز مشکل داره، الان بلافاصله یک کتاب راجع به نماز بهش ندید چون القا میشه و القای مستقیم داره و اثرش رو از دست میده، فعلا یک کتاب در باب حجاب بهش بدید حالا اگر دخترخانمن که حالا حجابشونم خیلی خوبه، خوب میخونه، من که مشکلی ندارم، پدرم بناشون بر کتاب و هدیه کتابه. بعد از مدتی حالا 2 ماهه بعد یا 3 ماهه بعد یک کتاب هم در باب نماز بهش میدید که حالا او مشکل داره، در حقیقت رد گم می کنید.ولی این قضیه چون گناهه و ما باید در این خصوص جلوی گناه رو بگیریم بویژه که اگر حالا این مبتلا بشه بشدت و تبعات منفی هم براش داره که عرض خواهم کرد که باید بهش برسیم بعدا این رو دیگه خوبه که رد گم نکنیم یعنی دیگه یک مقداری مستقیم تر باشه، کتابی در این باب بهش بدیم و بعد دیگه وقتی ببینیم استحمام هاش داره طولانی میشه، چون این مورد بیشتر در زمان استحمام نوجوان ها اتفاقا میفته، تذکر ولی اسراف در استحمام بدیم که عزیزم، پسرم مثلا داری اسراف می کنیا، خیلی وقته شما در حمام هستید، نه اینکه خیلی وقته در حمامی داری خطا می کنی، ببینید داری اسراف میکنیا، اسرافه ولی او میفهمه که بالاخره شما حواستون رو جمع کردید. یک مدتی هم بعد که مطمئن شدید حالا سرسنگین باشید، با اون قرینه کتاب و اون تذکر اسراف و این سرسنگینی، او متوجه میشه که بالاخره شما فهمیدید و همینجا مهمه که وقتی واقعا رسیدید اون زمینه ها رو از بین ببرید. زمینه ها همون هایی هستند که من قبلا عرض کرده بودم. دیگه دقت کنید تشک نرم برای بچه های نوجوان در این سن که بویژه که حالا مبتلا به این مشکل هستند صلاح نیست، تشک نرم، پتوی خشک در زیرشون بندازن. اگر او عادت داره متکایی بین پاهاش میگیره و این صلاح نیست و دیگه اینو باید تبدیل به یک نیم متکا کرد. اگر نوع خوابیدنش، دمر میخوابه، اگر دست هاش زیر پتو هست غیر مستقیم که عزیزم شنیدم یه جایی یا خوندم که اگر کسی در زمان خواب دست هاش زیر پتو باشه تنفسش سخت تره، دست هات رو بیار بیرون. بعد خوابش رو تنظیم کنیم، در بستر بیدار نمونه، صبح تو بستر نمونه، رژیم غذاییش که قبلا عرض کرده بودم که خیلی مهمه پیاز خام صلاح نمی دونم سر سفره ها باشه برای این خانواده هایی که نوجوان دارن خیلی اثر داره. خوراکی هایی با طبع گرم، سرخ کردنی ها، غذاهای چرب و چیلی و چیزهایی که ما قبلا گفته بودیم دیگه تکرار نمی کنم، نوع لباسشون، لباس زیرش، لیف حمام حتی، از اون لیف های عربی پرز دار بگیرید، لیف خیلی نرم نباشه، لباس زیرشون حتما پاچه دار باشه و خیلی نرم نباشه خیلی هم زبر نباشه و نکاتی که قبلا عرض کرده بودم، زمینه ها رو از بین ببرید. خوب وقتی شما این کار رو کردید، از اصل تغافل استفاده کردید، غیر مستقیم بهش فهموندید که من خبر دارم از اون طرف هم زمینه ها رو از بین بردید، دو حالت داره یا احساس می کنید با قراینی که کم شده و ایشون متنبه شده و با خودش فکر کرده و گفته خوب الحمدالله پدر من که نفهمیدن چون ایشون میگه اگر ایشون می فهمید که میومد میگذاشت کف دستم انشاءالله که نفهمیده، حدس هایی زده که هنوز آبروم نرفته بذار دیگه دست بر دارم و خودم رعایت کنید. میبینید استحمام ها کم تر میشه، نمازش رو به موقع می خونه بعد فعالت های دیگرش بیشتر میشه قاعدتا مثلا قبلا زیاد کنار دستگاه، کامپیوتر مینشسته که اون هم یکی از همون علل و زمینه ها بود که عرض کرده بودم باید مراقب باشید، با فیلم ها کمتر دیگه ارتباط پیدا می کنه خودش و خلاصه احساس کردید او در حال مبارزه است، این خیلی نکته ظریفیه من به والدین عزیز این رو جدی تر عرض می کنم که دقت بفرمایید، احساس می کنید شما این اصل تغافل رو کردید او در حال مبارزه است و گاهی نوجوان ها خودشون هم یک قراینی میارن که در حال مبارزه هستند که میخوان به پدر و مادر بفهمونن که بابا خود من دیگه می دونمف متوجه شدم و دارم مبارزه می کنم اجازه بدید مبارزه کنه و با خدای خودش کنار بیاد فقط شما باید مراقب آلودگی و اعتیادش باشید. اگر واقعا او هر از چندگاهی مبتلا میشه و وسوسه میشه خوب همه ما انسان ها دچار وسوسه میشیم ولی هر کسی یه جوری، اون نوجوان در اوج غرایز جنسیش مشکلش فعلا اونه، یا آدم بزرگسال 40 ساله یک جور دیگه، 70 ساله یک جور دیگه به هرحال ما همه در حال مبارزه هستیم و باید با خدای خودمون کنار بیایم و اجازه بدید با خدای خودش کنار بیاد و دیگه خیلی خلاصه مته به خشخاش نگذارید اگر قراین رو دیدید. اما گر احساس کردید نه قضیه استمرار داره، شما قراینی رو به دست آوردید، او نشانه هایی هم که عرض کردیم می بینید از بین نمیره، پرخاشگریش همچنان برقراره، چون بدونید اگر او دست بر داره و کمتر کنه این رو و این گناه رو مرتکب نشه کم کم رو روی روح و روانش اثر میگذاره و آروم ترم میشه، تا دیروز پرخاشگری می کرد، خشن بود، تندخویی می کرد، حالا مدتیه احمدالله آروم تر شده خوب این ها رنگ و رو اومده، اشتهاش باز شده و اون نشانه ها هم کم کم داره از بین میره و میفهمید که او به هر حال مبارزه است و داره با خدای خودش کنار میاد دیگه خیلی مته به خشخاش نگذارید اما اگر احساس کردید نه داره قضیه استمرار پیدا می کنه در یک گفتگوی صمیمانه بنشینید با هاش صحبت کنید و کلی گویی کنید. هنوزم صلاح نمی دونم که ما وارد اصل قضیه بشیم پرده های حرمت خیلی خیلی مهم هستند و ما نباید این پرده های حرمت و حیا رو بندازیم. اگر با این گفتگوی کلی حل شد، حالا چجوری مثلا؟ مثلا سؤال می کنن آقا ما چی بگیم؟ عزیزم پسرم ببین شما الان 14 سالته، 15 سالته حساس ترین مقطع زمانیه زندگیته الان هر جور با خودت تا کنی سرنوشتت الان رقم می خوره در وجود تو غرایزی ایجاد شده، ببینید خیلی حساب شده دارم می گم، جمله ها حساب شده است، در وجود تو غرایزی ایجاد شده و تو باید با این غرایز مبارزه کنی، از اصل قضیه هیچی نمی گیم ولی میگیم ببین با این غرایز باید مبارزه کنی و اگر الان تونستی تو این دو سه ساله تونستی مبارزه کنی بدون سرنوشت و آیندت همون جوری رقم خواهد خورد و درکل سرنوشت خوبی خواهی داشت و اگر نتونی مقاومت کنی و خدای نکرده دچار خطا بشی بعد دچار مشکل خواهی شد. این فعلا کلی گویی، اگر دیدیم که حل شده فبها الحمدالله و المنه اگر دیدیم که حل نشد دیگه مجبوریم گفتگوی صریح ولی بازهم من نظرم اینه بدون ذکر مصداق که فلانی من می فهمم و میدونم تو مبتلا به خودارضایی شدی و داری خودارضایی می کنی، اینو صلاح نمی دونم. خوب آقا چجوری دیگه، یک قدم چجوری دیگه بریم جلوتر؟ بنشینید و صحبت کنید و بگیر فلانی تو داری گناه می کنی، پسرم من فهمیدم شما دارید گناه می کنید گناه می کنی ولی نه اینکه چنین کاری می کنی، این قدر برای من این قضیه حرمت ها مهمه که من دوست دارم هیچ وقت این حرمت ها نیفته و بعد پیامدهای منفی این گناه رو بگید، اسم نبردید، اسم نمی برید ولی میگید عزیزم شما دارید گناه می کنی، اولا این گناه تو گناه کبیرست، عقاب الهی داره باعث ضعف و سستی بدن میشه، جلوی فعالیت های دیگه تو رو میگیره، توانت رو می گیره، باعث ضعف اعصاب و پرخاشگری تو میشه، ببین چقدر پرخاش می کنی تو خونه، ببین چقدر تندخویی می کنی این تندخویی ها به خاطر همینه. چون داری گناه می کنی، باعث عدم آرامش روحی تو میشه، آرامش روحی نداری.شما این ها رو بهش بگید چیزی که خیلی مهمه من به خانواده های عزیز عرض میکنم در این مرحله پایانی به بچه ها بگید و واقعا روشون اثر میذاره و تکونشونم میده و تقریبا خودشون هم میترسن و یک ترسی در اون ها ایجاد میکنه اینه که بر توان جنسیت در آینده اثر میگذاره و بعد احتمال فرزند ضعیف خیلی زیاده. اینجا دیگه میبینه دیگه بحث خودش نیست حالا بحث دیگری هم هست حالا دیگه بحث و آینده فرزندش هم هست و همه این ها ثابت شده است و بعد بهش بگید خوبه. درضمن این کار کار پدره، توجه داشته باشید چون پدر هم سؤال فرموده بودند بدونید این قضیه خلاصه کار پدره. من مادر رو صلاح نمی دونم این کار کار پدره، همجنسن و بالاخره راحت ترن در این قضیه پیشنهاد همکاری بهش بدید، پیشنهاد کنید که فلانی من هر کمکی ازم بر بیاد من بهت کمک می کنم تو همت کن، بعد مثلا میتونید بهش ذکر یاد بدید، ذکر لا حول ولا قوة الا بالله خیلی مؤثره. بهش یاد بدید بگید ذکر بگو، تلاوت قرآن سوره مبارکه فلق، ناس، آیه الکرسی خیلی اثر داره برای اینکه اون مقاوم بشه، ذکر استغفرالله ربی و اتوب الیه و بهش یاد بدید و واقعا هم خودش تجربه خواهد کرد که که وقتی استغفار می کنه واقعا شیطون ازش دور می شه و ساعاتی و مدتی از او دور خواهد بود. بدونید که برای این قضیه از اهرم فشار و توبیخ استفاده نکنید به جهت اینکه اگر شما او رو تحت فشار قرار بدید، که خیلی خیلی این نکته مهمیه که می خوام عرض بکنم، اگر اینجا اومدید او رو تحت فشار قرارش دادید امکان اینکه او دست از عباداتش هم بر داره هست چرا؟ نکتش اینه که او وقتی مرتکب این گناه میشه خوب خودش میدونه که باید غسل کنه و وقتی غسل میکنه شما می فهمید و شما سین جیمش میکنید، مته به خشخاش میگذارید، باز تو مرتکب این گناه شدی، تو هنوز دست برنداشتی؟ کم کم به جایی میرسه مرتکب این گناه میشه و دیگه غسل هم نمی کنه، وقتی هم که غسل نکرد دیگه نماز هم نمی خونه. آدمی که غسل نکرده چجوری می خواد نماز بخونه؟ و باعث ترک نماز میشه. این خیلی نکته ظریفیه و امیدوارم انشاءالله والدین عزیز به این نکته ظریف در اخر عرضم دقت کنند. اونقدر عرصه رو بر او تنگ نکنید، بگذارید با خدای خودش کنار بیاد و اهرم فشار استفاده نکنید، شما به هر حال در این حد، به نظر من اگر شما تا این جای کار رو اومدید به وظیفه عمل کردید. شما دیگه وظیفه ایی ندارید، واقعا دیگه وظیفه ایی ندارید. چون ببنید قدم به قدم کاملا کاربردی حتی جمله هایی هم که لازمه به بچمون بگیم ما دیگه عرض کردیم. ما تا اینجا میایم قدم به قدم و پله پله میایم و بعد هم دیگه او رو آنچنان تحت فشار قرارش ندیم که دیگه دست از نمازشم بر داره دست از عباداتش هم بر داره. لذا این نکته خیلی مهمیه.