سوال 10886

باسلام
دوست گرامی منظور از حساب بردن نباید این باشد که هر یک از والدین با یک نگاه بتواند فرزند را سر جایش بنشاند و فرزند جرات نداشته باشد به والدین نه بگوید
منظور از حساب بردن باید این باشد که فرزند از والدین حرف شنوی داشته باشد برای این منظور باید:
رابطه عاطفی میان مادر و فرزند عمیق باشد. روابط پرتنش منجر به حرف شنوی فرزند نمی شود 
مادر باید بر هیجانات خود کنترل داشته باشد اینکه مادری زود داد و فریاد راه بیندازد، عصبی شود و نتواند یک شرایط پر هیجان را مدیریت کند قطعا تصویری شکننده از خود ارائه می دهد
مادر باید قاطع باشد یعنی اگر زمانی برای فرزندش تنبیهی تعریف کرد اولا آن تنبیه قابل اجرا باشد و در ثانی حتما اجرا شود نه اینکه مادر زود سست شود و یا تنبیهش در حد تهدید باشد
کیفیت رابطه مادر و پدر هم بسیار مهم است یعنی اولا پدر باید احترام مادر را مقابل فرزند بسیار حفظ کند و در ثانی طوری رفتار کند که فرزند این احساس را داشته باشد که تصمیم گیری در بر خی زمینه ها صرفا بر عهده مادر است و نظر او بسیار مهم است
پس اگر پدر برای مادر جایگاه خاصی قائل باشد قطعا این نگاه به فرزند هم منتقل می شود. 
موفق باشید