سوال 11067

با سلام و درود
توجه به: فلسفه نماز، این که نماز دستور خداوند متعال و آفریدگارمان است، نماز به نوعی تشکر از الطاف و نعمت های الهی است، نماز مایه آرامش روحی و معنوی و زمینه ساز سعادتمندی است، آثار و ثواب هایی که برای نماز شمرده شده است، نماز نشانه بندگی و عبودیت و پرستش است، و... می تواند در علاقمندی ما به نماز و ثابت و استوار ماندن در اقامه آن مؤثر باشد.
از طرفی برای انجام و به خصوص استمرار در هر عملی، باید در نفس خود شوق و رغبت به آن را ایجاد کرد. خوشبختانه عبادات به گونه ای است كه خود عمل به آن به تدریج ایجاد اشتیاق می كند.
درک لذت های معنوی مثل درک لذت های مادی، ابزار سالم می خواهد؛ و ابزار درک لذت های معنوی، دل ـ و فقط دل ـ است. همه دل دارند، اما دل هم، به مانند حس، آباد و ویران، مریض و صحیح، زنده و مرده دارد. پس باید مراقب بود و از آن چه دل را می میراند یا مریض می كند و آسیب می رساند، بر حذر بود. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: «لولا تمزغ قلوبكم و تزیدكم فی الحدیث لسمعتم ما اسمع» یعنی اگر پراكندگی قلوب شما ـ یعنی اشتغالات بیهوده شما ـ و پرگوئی های شما نبود، هر آینه می شنیدید هر آن چه من می شنوم.(میزان الحکمة، ج3، ص2605)
به طور كلی، گناه موجب سنگدلی، و در نتیجه درک نكردن لذایذ معنوی می شود، حال چه گناهان فقهی و چه گناهان اخلاقی. امام علی(علیه السلام) می فرمایند: «ما قست القلوب الا لكثرة الذنوب» یعنی سخت نمی شود قلب ها، مگر به علت زیادی گناهان.(علل الشرایع، ص81)
روایات عواملی مثل پرخوری، پرگویی، شنیدن لهویات و موسیقی های غنایی و…. به طور خاص مورد تأكیدند.
دوری از گناه و عوامل دیگر هم چون پرخوری، پرگویی، شنیدن لهویات و موسیقی های غنایی و…،  دل را سالم و آباد نگه می دارد، و موجب می شود تا بتواند لطائف معنوی را درک كند.
بنابر این؛ در ابتدای کار برای تجربه لذت عبادت باید با همت خود به انجام آن استمرار داد. با تجربه نمازهای خوب و با توجه، انسان کم کم لذت آن را درک می کند.
ضمنا سعی کنید کمی قبل از نماز در سجاده بنشینید و به نماز و حضور در محضر خداوند فکر کنید. اگر نماز و اقامه را هم قبل از شروع نماز بخوانید خوب است. جای خاصی از خانه را هم برای نماز اختصاص دهید؛ جای خلوتی که برای شما ایجاد پراکندگی بال و آشفتگی خیال نمی کند. کم کم به خود عادت دهید دائم الوضو باشید، و یا لااقل ساعتی قبل از اذان، وضو داشته باشید. این حال انتظاری برای نماز در شما ایجاد می کند و یاد نماز را در شما زنده نگه می دارد. مهم تر از همه این ها آن که نماز را در اول وقت بخوانید. همت شما حتما می تواند شما را در این امر موفق کند.
توکل به خدا و توسل به اهلبیت (علیهم السلام) را فراموش نکنید و دعا کنید تا شیرینی و لذت نماز در دلتان بیش از پیش نهاده شود.
پیروز باشید.