ناشناس
سوال 1132
فلوراید چه تاثیری روی دندان می گذارد؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
2 پاسخفلوراید یک ماده شیمیایی است که برای سفید شدن دندان ها استفاده می شود فلوراید می تواند به حفاظت از دندان در برابر پوسیدگی کمک کند و ساختارش را محکم تر سازد.
فلوئوراید یک عنصر خالص بسیار سمی است که نباید با آن تماس داشته باشیم ترکیبات غیر سمی فلوراید در خمیر دندان ها از عناصری مثل سدیم یا کلسیم در ترکیب با فلوئور ساخته شده اند.
فلوئوراید یک عنصر خالص بسیار سمی است که نباید با آن تماس داشته باشیم ترکیبات غیر سمی فلوراید در خمیر دندان ها از عناصری مثل سدیم یا کلسیم در ترکیب با فلوئور ساخته شده اند.
مزیت اصلی فلوراید این است که این ماده می تواند از ایجاد پوسیدگی در دندان ها پیش گیری کند. این ماده همچنین می تواند فرآیند فرسایش تدریجی فعلی دندان را معکوس کند. در صورتی که پلاک بر روی دندان های شما تشکیل شده و باعث از بین رفتن مینای دندان و نارضایتی از طرح لبخند شده باشد، فلوراید تراپی می تواند با جایگزینی مواد معدنی مینای دندان از فرسایش بیشتر مینا جلوگیری کرده و حتی فرآیند فرسایش را معکوس کند. در حقیقت این شرایط می تواند به سالم باقی ماندن دندان ها کمک موثر کند.
فلورايد يكي از عناصر معدني موجود در طبيعت است كه در محيط بصورت يون فلورايد باقي نمانده و بصورت فلورين يافت مي شود. بي ترديد فلورايد يكي از عوامل بسيار مهم در كنترل و پيشگيري از پوسيدگي دندان، هم در كودكان و هم در نوجوانان بوده است. مطالعات وسيع نشان داده است كه خواص ضد پوسيدگي فلورايد به روشهاي مختلفي اعمال مي گردد:
افزايش مقاومت نسج دندان به پوسيدگي
كاهش پتانسيل پوسيدگي زايي پلاك دندان
اگر فلورايد در آب آشاميدني شهر به ميزان مناسب موجود باشد، پوسيدگيهاي دنداني را تا حدود 60درصد كاهش ميدهد.
روش ديگر دريافت فلورايد، استفاده از خميردندان، دهانشويهها و ژلهاي حاوي فلورايد است. هر دو روش كاربرد فلورايد يعني سيستميك (فلورايد موجود در مواد غذايي و آب آشاميدني) و موضعي (فلورايدي كه بر روي دندانها گذاشته ميشود) در مقاوم كردن دندانها و پيشگيري از پوسيدگي موثر شناخته شده اند.
در مواد غذايي مصرفي، مقاديري فلورايد وجود دارد كه بر حسب انواع آنها، مقدار فلورايد مصرفي نيز متفاوت است. غذاهاي دريايي به نسبت ساير غذاها فلورايد بيشتري دارند. چاي نسبت به آب آشاميدني فلورايد بيشتري دارد. در بعضي تركيبات دارويي نيز فلورايد يافت ميشود، بطور كلي مقدار فلورايدي كه به بدن ميرسد بستگي به اين دارد كه در چه منطقهاي زندگي ميكنيم و چه نوع آب و غذايي مصرف مينمائيم.
در هر کشوري متناسب با شرايط آن جدولهايي براي مصرف قرص فلورايد تنظيم کرده اند.
مثلا در بعضي از کشورها مثل هلند و آمريکا اگر لازم باشد از بدو تولد فلورايد تجويز مي کنند، در کشورهاي ديگر مثل فنلاند و نروژ تجويز فلورايد خوراکي از 6 ماهگي و در بعضي از کشورها مثل سوئد و کانادا از 18 ماهگي است در ارتباط با مدت مصرف و دريافت آن در تعدادي از کشورها تا 12 سالگي ادامه مي دهند و در برخي ديگر تا 16 سالگي ، آنچه مهم است هماهنگ کردن مقدار فلورايد تجويز شده ( خوراکي ) و مقدار فلوئور آب آشاميدني است.
ذکر اين نکته لازم است که اخيرا به علت وجود مقاديري فلورايد در هوا، غذا و نوشابه ها اندازه يا مقدار خوراکي آن را کم کرده اند.حتي در مورد کودکاني که در موقع مسواک زدن دندانها نمي توانند خميردندان را از دهان به بيرون بريزند و مقاديري از آن را مي خورند هشدار داده اند که از خميردندانهاي بدون فلورايد استفاده کنند.
جوامع دندانپزشکي انگليس نيز براي مناطقي که آب آشاميدني آنها کمتر از 0/3 ميلي گرم در ليتر فلورايد دارند و براي کودکاني که زياد دچار پوسيدگي مي شوند مقدار مصرف فلورايد خوراکي را مطابق جدول شماره 1 توصيه مي کنند.
اگر قرار باشد فلورايد خوراکي تجويز شود معمولا در مناطقي که آب آشاميدني فاقد آن است توصيه مي شود. در مناطقي هم که بيش از 0/7 ميلي گرم در ليتر فلورايد در آب آشاميدني است قرصهاي خوراکي آن اصلا توصيه نشده است.در جاهايي که بين 0/3 تا 0/7 ميلي گرم در ليتر فلورايد در آب آشاميدني است دندانپزشک بايد با توجه به شرايط محيط خود مستقلا تصميم بگيرد.
لازم است دندانپزشکان با توجه به ميزان فلورايد آب شهر براي تجويز يا عدم تجويز قرص آن تصميم بگيرند که البته بايد توجه شود که آيا در يک شهر همه از يک منبع آب استفاده مي کنند يا از منابع مختلف و چشمه هاي متعدد که در آن صورت بايد هر محله و منطقه اي جداگانه مورد بررسي قرار گيرد.
مصرف قرص فلورايد بستگي به عوامل متعددي همچون سن، بهداشت دهان، ميزان پوسيدگيهاي موجود در دهان و مقدار فلورايد دريافتي کودک در رژيم غذايي دارد.
قرص فلورايد براي بزرگسالان تجويز نمي شود. اما در کودکان مي بايست تحت نظر دندانپزشک و يا پزشک متخصص کودکان باشد. چون تجويز بيش از اندازه موجب بدرنگي و يا ايجاد نقاط رنگي در دندانها مي شود.
ذکر اين نکته لازم است که هر چند وجود فلورايد در آب آشاميدني بهترين و بيشترين اثر را در پيشگيري از پوسيدگي دندان دارد معذالک مصرف فلورايد خوراکي آن به صورت قرص يا قطره به دلايل مختلف فرهنگي و اجتماعي در امر تامين بهداشت کلي جامعه چندان اصل با ارزش و با اهميتي نيست اما براي کساني که در معرض خطر پوسيدگي قرار دارند مصرف خوراکي فلورايد بصورت قرص يا قطره اگر با برنامه منظمي انجام شود شايد اثر مثبت آن قابل ملاحظه باشد.
فلورايد يكي از عناصر معدني موجود در طبيعت است كه در محيط بصورت يون فلورايد باقي نمانده و بصورت فلورين يافت مي شود. بي ترديد فلورايد يكي از عوامل بسيار مهم در كنترل و پيشگيري از پوسيدگي دندان، هم در كودكان و هم در نوجوانان بوده است. مطالعات وسيع نشان داده است كه خواص ضد پوسيدگي فلورايد به روشهاي مختلفي اعمال مي گردد:
افزايش مقاومت نسج دندان به پوسيدگي
كاهش پتانسيل پوسيدگي زايي پلاك دندان
اگر فلورايد در آب آشاميدني شهر به ميزان مناسب موجود باشد، پوسيدگيهاي دنداني را تا حدود 60درصد كاهش ميدهد.
روش ديگر دريافت فلورايد، استفاده از خميردندان، دهانشويهها و ژلهاي حاوي فلورايد است. هر دو روش كاربرد فلورايد يعني سيستميك (فلورايد موجود در مواد غذايي و آب آشاميدني) و موضعي (فلورايدي كه بر روي دندانها گذاشته ميشود) در مقاوم كردن دندانها و پيشگيري از پوسيدگي موثر شناخته شده اند.
در مواد غذايي مصرفي، مقاديري فلورايد وجود دارد كه بر حسب انواع آنها، مقدار فلورايد مصرفي نيز متفاوت است. غذاهاي دريايي به نسبت ساير غذاها فلورايد بيشتري دارند. چاي نسبت به آب آشاميدني فلورايد بيشتري دارد. در بعضي تركيبات دارويي نيز فلورايد يافت ميشود، بطور كلي مقدار فلورايدي كه به بدن ميرسد بستگي به اين دارد كه در چه منطقهاي زندگي ميكنيم و چه نوع آب و غذايي مصرف مينمائيم.
در هر کشوري متناسب با شرايط آن جدولهايي براي مصرف قرص فلورايد تنظيم کرده اند.
مثلا در بعضي از کشورها مثل هلند و آمريکا اگر لازم باشد از بدو تولد فلورايد تجويز مي کنند، در کشورهاي ديگر مثل فنلاند و نروژ تجويز فلورايد خوراکي از 6 ماهگي و در بعضي از کشورها مثل سوئد و کانادا از 18 ماهگي است در ارتباط با مدت مصرف و دريافت آن در تعدادي از کشورها تا 12 سالگي ادامه مي دهند و در برخي ديگر تا 16 سالگي ، آنچه مهم است هماهنگ کردن مقدار فلورايد تجويز شده ( خوراکي ) و مقدار فلوئور آب آشاميدني است.
ذکر اين نکته لازم است که اخيرا به علت وجود مقاديري فلورايد در هوا، غذا و نوشابه ها اندازه يا مقدار خوراکي آن را کم کرده اند.حتي در مورد کودکاني که در موقع مسواک زدن دندانها نمي توانند خميردندان را از دهان به بيرون بريزند و مقاديري از آن را مي خورند هشدار داده اند که از خميردندانهاي بدون فلورايد استفاده کنند.
جوامع دندانپزشکي انگليس نيز براي مناطقي که آب آشاميدني آنها کمتر از 0/3 ميلي گرم در ليتر فلورايد دارند و براي کودکاني که زياد دچار پوسيدگي مي شوند مقدار مصرف فلورايد خوراکي را مطابق جدول شماره 1 توصيه مي کنند.
اگر قرار باشد فلورايد خوراکي تجويز شود معمولا در مناطقي که آب آشاميدني فاقد آن است توصيه مي شود. در مناطقي هم که بيش از 0/7 ميلي گرم در ليتر فلورايد در آب آشاميدني است قرصهاي خوراکي آن اصلا توصيه نشده است.در جاهايي که بين 0/3 تا 0/7 ميلي گرم در ليتر فلورايد در آب آشاميدني است دندانپزشک بايد با توجه به شرايط محيط خود مستقلا تصميم بگيرد.
لازم است دندانپزشکان با توجه به ميزان فلورايد آب شهر براي تجويز يا عدم تجويز قرص آن تصميم بگيرند که البته بايد توجه شود که آيا در يک شهر همه از يک منبع آب استفاده مي کنند يا از منابع مختلف و چشمه هاي متعدد که در آن صورت بايد هر محله و منطقه اي جداگانه مورد بررسي قرار گيرد.
مصرف قرص فلورايد بستگي به عوامل متعددي همچون سن، بهداشت دهان، ميزان پوسيدگيهاي موجود در دهان و مقدار فلورايد دريافتي کودک در رژيم غذايي دارد.
قرص فلورايد براي بزرگسالان تجويز نمي شود. اما در کودکان مي بايست تحت نظر دندانپزشک و يا پزشک متخصص کودکان باشد. چون تجويز بيش از اندازه موجب بدرنگي و يا ايجاد نقاط رنگي در دندانها مي شود.
ذکر اين نکته لازم است که هر چند وجود فلورايد در آب آشاميدني بهترين و بيشترين اثر را در پيشگيري از پوسيدگي دندان دارد معذالک مصرف فلورايد خوراکي آن به صورت قرص يا قطره به دلايل مختلف فرهنگي و اجتماعي در امر تامين بهداشت کلي جامعه چندان اصل با ارزش و با اهميتي نيست اما براي کساني که در معرض خطر پوسيدگي قرار دارند مصرف خوراکي فلورايد بصورت قرص يا قطره اگر با برنامه منظمي انجام شود شايد اثر مثبت آن قابل ملاحظه باشد.