سوال 11415

سلام
آنچه گذشت گذشته، و با برنامه ریزی برای آینده اهداف کوچک برای خود تعیین کنید و برایش شروع به اقدام کنید
🌱مهسا یوسف‌پور روانشناس و مشاور‌خانواده

درود 🌱
حسرت گذشته و نگرانی برای آینده، بدون شک زندگی امروز را تباه می‌کند و زمینه شکست را فراهم می‌کند.تمرکز نداشتن روی زمان حال، حسرت گذشته، ترس از آینده و در نهایت افسردگی را شکل می‌دهد، زمان حال ، گذشته و آینده انسان را رقم می‌زند و توجه و تمرکز نداشتن بر آن، باعث می‌شود که افکار٬ گفتار و رفتارهای انسان از حالت مطلوب و نرمال خارج شود. چنین افرادی با گذشت زمان و بالا رفتن سن به این نتیجه می‌رسند که همه روزهای خود را هدر داده‌اند. به همین خاطر سرخوردگی را با همه وجود حس می‌کنند و در نهایت به نقطه‌ای می‌رسند که فقط حسرت گذشته را می‌خورند و دلشان می‌خواهد که راهی برای جبران بیابند. اما روز به روز از گذشته خود دورتر می‌شوند.
گذشته‌ای که سپری شده، چیزی جز یادآوری موهبت‌ها و نعمت‌ها برای شکرگزاری و قدردانی و برخورداری از تجارب ارزشمند ندارد. حال برخی بدون توجه به اینکه گذشته قابل برگشت نیست، همه لحظه‌های امروز خود را در حسرت می‌سوزانند. در حالی که تجربه‌های رنگارنگ می‌تواند انگیزه بخش باشد، برای پیشبرد امور انرژی بدهد و باعث شکوفایی زمان حال شود.شکرگزاری و بهره‌مندی از تجربه٬ تنها ارمغان روزهای سپری شده است و برای زمان آینده نیز هیچ کاری جز انتخاب اهداف و برنامه‌ریزی برای نیل به آنها نمی‌توان انجام داد. نمی‌توان روزهای آینده را جلوتر کشید و اصلا مشخص نیست که چند درصد از نگرانی‌هایمان به واقعیت مبدل می‌شود. پس تمام نگرانی‌ها، ترس‌ها٬ اضطراب‌ها و استرس‌ها بیهوده است و با مشخص کردن اهداف و برنامه‌ریزی خاتمه پیدا می‌کند.این اهداف هستند که به انسان انگیزه می‌دهند و هدف‌ها مثل منابع نوری هستند که جاده زندگی را روشن می‌کنند. ترس از انتهای جاده بیهوده است و زندگی بدون مقصد و مسیر معنا ندارد. این در حالی است که ما فقط می‌توانیم روی زمان حال تاثیرگزار باشیم و تمرکز روی برهه زمانی حال، همه ابعاد زندگی ما را به طرز شگفت‌انگیزی تغییر می‌دهد.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱

با سلام
دوست گرامی . انسانها یک خود ارمانی ( یعنی انچه در ذهنشان از اینده خود متصور هستند ) دارند و یک خود واقعی ( هر انچه هستند ) . هر قدر این خود ارمانی و خود واقعی بهم نزدیکتر باشد ، رضایت شخص در زندگی بیشتر است .
برای داشتن رضایت ، گاهی لازم است هر کدام از لین خودها را تغییر داد ، مثلا خود ارمانی را پایین تر اوردو یا با تلاش بیشتر خود واقعی را بالاتر برد .
اینکه شماافسوس گذشته را می خوریدبه شما کمکی نخواهد کرد ،گذشته ، گذشته است ودیگر بر نمیگردد . و فکر کردن و افسوس خوردن فقط باعث بیماری و افسردگی میشود .
کسی که فقط نگاهش به گذشته است مانند راننده ایی است که در زمان رانندگی فقط نگاهش به اینه جلو است و فقط به ماشینهای عقبی توجه دارد و قطعا منجر به تصادف میشود .
گذشته را رهاکنید و برای اینده پلان ترسیم کرده و در این راستا با تجربه هایی که از گذشته یاد گرفته اید ،تلاش کنید .
موفق باشید .
پاملاعبدلی / ارشد مشاوره 🌸

سلام و درود☘️ از چیزی که باید میشدین عقب موندین.. اصلا اینکه باید چی میشدین بر اساس چه معیاریه؟ این معیار دروتیه شماست که خط و مرزهای خیلی سهمگین و سختگیرانه ای بهتون تحمیل کرده ، ولی افرادی هم هستند که اونچیزی که شما میخولستین باشیت رو دارن ولی حالشون خوب نیست و اونها هم اخساس میکنن که افسرده شدن، میخوام بگم این بیشتر بر مبنای رضایت درونیه که از کودکی یک صدای درونی همیشه درحال قضاوت کردنه شما بوده حالا اون صدا شده صدای مقایسه های درونی خودتون با خودتون، یک انسان یک هدف داره و یک ارزش برای یک هدف تلاش میکنه تا بدستش بیاره اکر نشد میتونه اون هدف رو تغییر بده به کاری که براش راحت تره و امکان دستیابیش بالاتر