ناشناس

سوال 11470

با سلام بنده با کوچیکترین عصبانیت گریه ام میگییرد حتی پیش امده جایی دعوایم شده مثل یه بچه بغض میکنم و اشک از چشمهایم میریزد لطفا راهنماییم کنید چون این مسئله بشدت ازارم میدهد

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

4 پاسخ
profile-photo
سلام
افراد هیجان مدار بر خلاف افراد منزق گرا، زودتر ابراز هیجان میکنند، حساستر و گاهی آسیب پذیرترند. زودتر بروز میدهند و این اصلا بد نیست یک سبک از شخصیت شماست باید بپذیریدش
🌱مهسا یوسف‌پور روانشناس و مشاور‌خانواده
profile-photo
درود 🌱
گریه کردن در مواقع عصبانیت واکنشی طبیعی است. بعضی به هنگام عصبانیت فریاد می‌زنند یا بد و بیراه می‌گویند و بعضی با گریه کردن خودشان را تخلیه می‌کنند. واقعیت این است که گریه کردن یکی از عادی‌ترین واکنش‌های بدن در مواجهه با احساساتی است که باعث آسیب دیدن سلامت روح و روان و ایجاد ناراحتی عمیق می‌شوند.
با وجود اینکه گریه کردن موقع عصبانیت واکنشی عادی است و جای شرمساری ندارد، با این راهکارها میتوانید تا حدودی جلوی وقوع این پدیده را بگیرید:
_ نفس عمیق بکشیدعصبانیت، تأثیرات متعددی روی جسم و روان شخص می‌گذارد. برای مثال، به هنگام عصبانیت، ضربان قلب، فشار خون و سطح هورمون آدرنالین بالا می‌رود. این تغییرات شدت و سرعت واکنش‌های بدنی و کلامی را افزایش می‌دهند و از توانایی ذهن برای گرفتن تصمیم‌های منطقی و عاقلانه به شدت می‌کاهند.
در این شرایط، یکی از بهترین کارهایی که می‌توان برای کمی آرام شدن کرد، کشیدن نفس‌های عمیق است. سعی کنید روی نحوه‌ی نفس کشیدن خود تمرکز کنید و پس از مکث‌های کوتاه و حساب‌شده به مکالمه ادامه دهید تا بعدها از کرده‌ی خود پشیمان نشوید.
_احساسات خود را دفن نکنیدیکی از مهم‌ترین دلایل پایا بودن احساس عصبانیت، زیر پا گذاشتن مرزها توسط اطرافیان است. وقتی که دیگران مدام به مرزهایی که برای خودتان تعیین کرده‌اید تجاوز کنند، طبیعی است که احساس کنید نادیده گرفته شده‌اید. در این شرایط، بسیاری تصمیم می‌گیرند که احساسات آسیب‌دیده‌شان را به امید بهبودی خودبه‌خودی دفن کنند. متأسفانه همین باعث می‌شود تا پیامدهای منفی نادیده گرفته شدن در ناخودآگاه تثبیت شوند و سلامت روح و روان را بیش از پیش به خطر بیندازند.
بنابراین، ابراز احساسات و برقراری ارتباط مؤثر با دیگران اهمیت زیادی دارد. به یاد داشته باشید که احساسات شما فقط زمانی توسط دیگران شنیده و درک می‌شوند که خودتان تصمیم به ابراز صحیح و به‌جای آن‌ها بگیرید. البته این بدین معنا نیست که هر موقع احساس عصبانیت کردید خطاب به دیگران پرخاشگری کنید یا از آن‌ها بخواهید در هر ساعتی از شبانه‌روز در خدمت شما باشند. فقط کافی است پس از تشخیص دادن عامل عصبانیت، از نزدیکانتان بخواهید شما را درک کنند و به مرزهایتان احترام بگذارند.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
profile-photo
با سلام
دوست گرامی ، ناراحتی شما در مورد مشکلتون قابل درک است . شما در هنگام عصبانیت با انبوه احساسات منفی مواجه میشویدو همینکه نمیتوانید کنترلشان کنید باعث گریه شما میشود .
گریه کردن مثل سوپاپ اطمینان عمل کرده و از شدت اسیب به شما کم میکند .
برای این مشکل تکنیکهای زیادی وجود دارد که یکی از انها تنفس کنترل شده و تن آرامی است . برای این منظور می توانید در اینترنت روشهای ان را جستجو کنید و در زمان لازم از ان بهره ببرید .
یوگا و مدیتیشن هم در بهبود ذهن شما بسیار اثر گذار می باشد .
موفق باشید .
پاملاعبدلی 🌸
profile-photo
با سلام و درود☘️ اینکه فرد بعد از عصبانیت گریه کنه چیز بدی نیست و حالت طبیعیه دستگاه عصبیست، در زمان خشم آمیگدال فعال میشه که مرکز خشم و عصبانیت هست و جالب تر اینکه همین قسمت احساسات و حافظه‌ی هیجاتی رو هم به دنبال داره یعنی با فعال شدنش میزان احساسات یک خاطره‌ی خوب یا بد به یاد آوره میشه نه خود اون خاطرات، بنابراین این طبیعیه که موقع خشم هیجانات هم بروز پیدا کنن ، و چیزی که بیشتر شما روکناراحت میکنه احتمالا واکنش دیگران نسبت به این رفتار شما هست که باعث شده احساس بدی نسبت به این مشکل‌پیدا کنین، و یک نکته که بهتون بگم اینکه زمانی که شما تلاش میکنید یک رفتاری از خودتون رو متوقف کنید چون خوشتون نمیاد از اون رفتار، اون رفتار با قدرت بیشتری ظاهر خواهد شد