سوال 11472

با سلام
نگرانی شما بجا است و اگر نتوانید در زندگی متعادل رفتار کنید در ارتباط های بین فردی حتما دچار مشکل 
خواهید شد. ولی اینکه نوشته اید" دست خودتان نیست" باعث می شود احساس کنید کاری برای تغییر 
نمی توانید انجام دهید که البته درست نیست. 
وقتی افراد با عصبانیت خود به خواسته خود می رسند در حقیقت یاد می گیرند که از آن برای رسیدن به 
خواسته و یا فرار از چیزهایی که مورد علاقه آنها نیست استفاده کنند. در نتیجه احساس حق بجانبی می 
کنند و به خودشان اجازه می دهند که با عصبانیت عکس العمل نشان دهند. 
دفعه بعد که احساس عصبانیت کردید به افکار خودتان در این شرایط دقت کنید تا ببینید به خودتان چه 
می گویید که خود را مجاز می دانید که با عصبانیت رفتار کنید. مثلا به خودتان می گویید باید بفهمند، چرا 
نمی فهمند یا ....... بعد با تغییر فکر خود احساس و عکس العمل خود را تغییر دهید. اگر فکر کنید کسی 
باید نکته ای را بفهمد احساس رنجش حتمی است و با عصبانیت احساس رنجش خود را بروز می دهید ولی 
اگر فکر کنید شاید متوجه نشده یا نمی داند آنوقت با آرامش می توانید یکبار دیگر خواسته خود را عنوان 
کنید. مهارت های زندگی خصوصا مهارت ارتباط موثر و مهارت کنترل خشم را یاد بگیرید. 
 گریه کردن در زمان صحبت با همسرتان هم مسلما برای او خوشایند نیست ولی باید دید چرا گریه می  
کنید.آیا احساس خشم می کنید، آیا انتظار دیگری از همسرتان دارید و وقتی مطابق انتظار و باور شما رفتار 
نمی کند احساس رنجش با گریه کردن ابراز می شود. بهتر است با استفاده از مهارت ارتباط موثر و مهارت 
ابراز وجود یاد بگیرید خواسته خود را در زمان و مکان مناسب و با لحن و کلمات درست ابراز کنید که شامل 
هم احساس، انتظار و رفتار مورد نظر باشد تا همسرتان کاملا متوجه شود. سن شما کم است و نیاز به 
یادگیری مهارتهای زندگی دارید تا بتوانید در زندگی ارامش داشته باشید و اختلافات را با کمترین تنش حل 
کنید . موفق باشید