سوال 11641

Question

سلام من کارمندم و علاوه بر اون از کل روز هم کلا شیش هفت ساعت خونه ام و اینور اونر مشغولم، اما بازم هشتم گرو نه امه و دست روی هرکی میذارم چه هم کفو چه پایینتر چه بالاتر بعد از با خبر شدن از شرایط به ریشم میخندن و اینور اونر میگن با چه رویی اومده سراغ ما، میدونم طرف مقابل هم حق داره اما واقعا تا کی باید توی این شرایط دست و پا بزنم به امید اینکه یه دری باز شه؟ گناه من و امثال من چیه که توی این جهنم به دنیا اومدیم؟ به نظرتون خودکشی راه حل مناسبی به نظر میاد؟ باید چیکار کرد؟

مریم عطاریان · Answer

باسلام
کاربر گرامی زندگی موهبتی الهی است که قطعا هر موجود زنده به آن علاقمند است و اصولا ترس از مرگ هم به علت علاقه همه موجودات نسبت به زندگی است
میل و علاقه به زندگی قطعا در شما هم وجود دارد اما بنا به دلایلی که توضیح دادید امید به زندگی تان کم فروغ شده و لذا انگیزه کافی برای ادامه راه را در خود حس نمی کنید و می خواهید به این رنج پایان دهید. قطعا رنجی عمیق آزارتان می‌دهد و من آن را درک می کنم. اما دوست من خودتان هم میدانید مرگ پایان راه ما انسانها نیست بلکه شروعی جدید است. شروعی که نمی دانیم چگونه است و برای همه ما مبهم است. به هر حال زندگی همیشه ارزش ادامه دادن دارد و لذا توصیه می کنم حتما مراجعه حضوری نزد یک مشاور داشته باشید یا حداقل از مشاوره های تلفنی بهره ببرید. صحبت کردن در مورد مسائل و مشکلات خودش تسکین دهنده دردهای درونی است.
ضمنا برای یافتن مورد مناسب قدری صبورتر باشید. شرایط ازدواج برای همه جوانان دشوار شده است همچنین از اپلیکیشن همدم هم حتما کمک بگیرید
موفق باشید

سوال 11641

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها