سوال 11858
دختر ۲۱ ساله ای دارم که کلا دین زده شده نماز نمیخونه در حال حاضر به اصرار پدرش چادریه ولی به خواستگاراش میگه میخوام مانتویی بشم ،میگه من خونه ی شما روزه میگیرم اگه برم خونه ی خودم روزه هم نمیگیرم میگه خدا باید تو قلبت باشه پندار نیک و کردار نیک ،نمیدونم باید چکار کنم مستاصل شدم لطفا منو راهنمایی کنید
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخبا سلام و درود
نیاز است آسیب شناسی و مشخص شود که دین گریزی فرزندان، به چه علت است؟ آیا در مواجه با شبهات در فضای مجازی و... این تأثیرگذاری بر ایشان بوده یا از سوی دوستان و اطرافیان و یا اجبار و فشار خانواده بر دینداری و یا افراط و زیاده روی مذهبی و یا رفتار مدعیان دین داری، باعث دلزدگی او از دین و مذهب شده است.
هر کدام از این ها، علی القاعده روش برخورد مناسب خود را می طلبد. البته طبق معیارهای دینی ما، تربیت دینی فرزندان را از سال های ابتدایی رشد کودک باید شروع کرد ولی هنوز هم دیر نیست و همیشه می توان جلو ضرر بیشتر را گرفت.
قدم بعدی و بهترین روش برای تشویق او به دینداری، تشویق غیر مستقیم است یعنی هیچ گاه به او اصرار نکنید و یا فشار نیاورید تا چادر سر کند یا نماز بخواند یا روزه بگیرد یا...؛ بلکه همیشه با احترام و محبت با او رفتار کنید و در عین حال، وقتی او اهمیت و اهتمام والدین به دینداری و رعایت آداب دینی (بدون افراط و تفریط) را ببیند، خود به خود، جذب دینداری می شود.
نیاز است تا فرزندان ما آثار دینداری ما را در اعمال و رفتارمان ببینند تا این دینداری در جان آن ها رسوخ کند. ممکن است فرزندتان مدعیان دینداری را دیده که بر خلاف معیارهای دینی عمل می کنند و یا از دین سوء استفاده می کنند و این باعث دلزدگی و دوری او از دین و آداب دینی شده است.
لذا شما به عنوان پدر و مادر او، علاوه بر محبت و مهربانی بیشتر، دینداری صحیح را به او نشان دهید یعنی خودتان سعی کنید علاوه بر عمل به آداب دینی، بزرگواری و متانت و رأفت و بخشش و مهربانی ای که در دین به ما دستور داده شده و از صفات اولیای الهی است را در خود، به بروز و ظهور برسانید.
وقتی فرزندان ما دینداری صحیح و واقعی را از ما ببینند، اگر در برهه ای از ما دور شوند، بالاخره وجدانشان تفاوت بین دیندار واقعی و مدعی دینداری را به آن ها گوشزد می کند و آن ها را به دامان ما باز می گرداند.
لذا در عین این که بستر و محیط دینداری را برای او فراهم می کنید (دوری از دوستان ناباب، محیط ناسالم، و...) به او فرصت دهید تا خودش و باورهایش را دریابد؛ به او فرصت دهید تا خودش با علاقه، دینداری را انتخاب کند؛ فشار و اصرار و اجبار، نتیجه ای بر عکس می دهد و او را بیشتر از دین و دینداری دور می کند.
در خصوص چادر و حجاب عرض کنم آن چه مهم است رعایت پوشش اسلامی است، بله چادر حجاب کامل است ولی بدین معنا نیست که بدون چادر نمی توان حجاب داشت، خیر، رعایت حجاب بدون چادر هم صحیح است، لذا وقتی فرزندتان ملزم به رعایت پوشش اسلامی است، او را به پوشش چادر، اجبار نکنید. فقط تشویق، آن هم تشویق عملی و غیر مستقیم.
مراوده با خانواده های مذهبی و متدین، حضور و شرکت در مساجد و مجالس مذهبی و داشتن دوستان مذهبی و متدین و... در این زمینه بسیار مؤثر است.
برایش دعا کنید که دعای پدر و مادر، بسیار گیرا و اثرگذار است.
پیروز باشید.
نیاز است آسیب شناسی و مشخص شود که دین گریزی فرزندان، به چه علت است؟ آیا در مواجه با شبهات در فضای مجازی و... این تأثیرگذاری بر ایشان بوده یا از سوی دوستان و اطرافیان و یا اجبار و فشار خانواده بر دینداری و یا افراط و زیاده روی مذهبی و یا رفتار مدعیان دین داری، باعث دلزدگی او از دین و مذهب شده است.
هر کدام از این ها، علی القاعده روش برخورد مناسب خود را می طلبد. البته طبق معیارهای دینی ما، تربیت دینی فرزندان را از سال های ابتدایی رشد کودک باید شروع کرد ولی هنوز هم دیر نیست و همیشه می توان جلو ضرر بیشتر را گرفت.
قدم بعدی و بهترین روش برای تشویق او به دینداری، تشویق غیر مستقیم است یعنی هیچ گاه به او اصرار نکنید و یا فشار نیاورید تا چادر سر کند یا نماز بخواند یا روزه بگیرد یا...؛ بلکه همیشه با احترام و محبت با او رفتار کنید و در عین حال، وقتی او اهمیت و اهتمام والدین به دینداری و رعایت آداب دینی (بدون افراط و تفریط) را ببیند، خود به خود، جذب دینداری می شود.
نیاز است تا فرزندان ما آثار دینداری ما را در اعمال و رفتارمان ببینند تا این دینداری در جان آن ها رسوخ کند. ممکن است فرزندتان مدعیان دینداری را دیده که بر خلاف معیارهای دینی عمل می کنند و یا از دین سوء استفاده می کنند و این باعث دلزدگی و دوری او از دین و آداب دینی شده است.
لذا شما به عنوان پدر و مادر او، علاوه بر محبت و مهربانی بیشتر، دینداری صحیح را به او نشان دهید یعنی خودتان سعی کنید علاوه بر عمل به آداب دینی، بزرگواری و متانت و رأفت و بخشش و مهربانی ای که در دین به ما دستور داده شده و از صفات اولیای الهی است را در خود، به بروز و ظهور برسانید.
وقتی فرزندان ما دینداری صحیح و واقعی را از ما ببینند، اگر در برهه ای از ما دور شوند، بالاخره وجدانشان تفاوت بین دیندار واقعی و مدعی دینداری را به آن ها گوشزد می کند و آن ها را به دامان ما باز می گرداند.
لذا در عین این که بستر و محیط دینداری را برای او فراهم می کنید (دوری از دوستان ناباب، محیط ناسالم، و...) به او فرصت دهید تا خودش و باورهایش را دریابد؛ به او فرصت دهید تا خودش با علاقه، دینداری را انتخاب کند؛ فشار و اصرار و اجبار، نتیجه ای بر عکس می دهد و او را بیشتر از دین و دینداری دور می کند.
در خصوص چادر و حجاب عرض کنم آن چه مهم است رعایت پوشش اسلامی است، بله چادر حجاب کامل است ولی بدین معنا نیست که بدون چادر نمی توان حجاب داشت، خیر، رعایت حجاب بدون چادر هم صحیح است، لذا وقتی فرزندتان ملزم به رعایت پوشش اسلامی است، او را به پوشش چادر، اجبار نکنید. فقط تشویق، آن هم تشویق عملی و غیر مستقیم.
مراوده با خانواده های مذهبی و متدین، حضور و شرکت در مساجد و مجالس مذهبی و داشتن دوستان مذهبی و متدین و... در این زمینه بسیار مؤثر است.
برایش دعا کنید که دعای پدر و مادر، بسیار گیرا و اثرگذار است.
پیروز باشید.