سوال 11931

باسلام
کاربر گرامی لازم است در مورد مشکل تان برای من بیشتر توضیح دهید چرا که میل به تنهایی انواع مختلفی دارد
مثلا تنهایی خود خواسته
تنهایی عاطفی و هیجانی و 
تنهایی اضطرابی
نوع دیگری از تنهایی هم هست که موقتی است. انسان‌ها نیاز به تنهایی دارند، مثلا اتفاقی در زندگی افتاده که باعث شده فرد مدتی تصمیم بگیرد به گوشه خلوتی پناه ببرد. البته در این موارد تنهایی به آرامش تعبیر می‌شود که فرد می‌خواهد از هیاهوی زندگی دور بماند تا ساختار ذهنی خود را منسجم کند. این نوع تنهایی باعث آزار فرد می‌شود و در نهایت تصمیم می‌گیرد از تنهایی خارج شود. تنهایی‌های دیگری هم وجود دارد که به فرد تحمیل می‌شود؛ مثلا فرد ازدواج کرده و طلاق می‌گیرد، در اثر فوت مادر یا پدر و... تنها می‌ماند یا از شهری به شهر دیگر مهاجرت یا محله زندگی‌اش را عوض می‌کند. این تنهایی‌ها هم موقتی هستند و این حس را در یک دوره زمانی ایجاد می‌کنند که کسی اطراف فرد باقی نمانده ولی همان‌طورکه گفته شد، موقتی است و به مرور فرد از این فضا خارج می‌شود و ارتباط برقرار می‌کند زیرا انسان‌ها موجودات اجتماعی هستند و نیاز به ارتباط با دیگران دارند. 
حال شما باید بگویید تنهایی تان چگونه است تا امکان راهنمایی باشد
آیا از بودن در جمع بیزارید و دوستی ندارید؟
یا اینکه اتفاقی افتاده و فعلا حوصله جمع را ندارید؟
همیشه اینگونه بوده اید؟
آیا ارتباط برقرار می کنید ولی روابط تان سطحی است؟
در هر حال مایلم توضیح داده و مثال‌ بزنید
موفق باشید