ناشناس
سوال 12107
سلام من یک دختر ۲۱ساله هستم که دانشجو هستم و همینطور مجرد،ولی متاسفانه نمیتونم مستقل بشم در واقع منظورم از مستقل کسب در آمد و انجام بعضی از کارهای روزمره هست در واقع مادرم به قدری مراقبه هست که اجازه نمیده تو خونه بمونم،مرتب من رو نصیحت می‌کنه به طوری که اگه یک مشکلی برام پیش بیاد میترسم بهش بگم چون میترسم دوباره شروع کنه به نصیحت کردن،و اگه بخوام باهاش مخالفت کنم باهام حرف نمیزنه و عصبانی میشه و مدام ازم ایراد میگیره،من اعتماد به نفسم به حدی پایین هست که نمیتونم از خیابون رد بشم چون استرس میگیرم و پاهام قفل می‌کنه وسط خیابون ،با اینکه کتاب زیاد میخونم ولی تو مکالمات روزمره ام تو خیابون دچار مشکل میشم و موقع حرف زدن با دیگران استرس میگیرم
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
با سلام
با توجه به اینکه مادرتان مانند یک دختر بچه با شما رفتار می کند طبیعی است که به خودتان اعتماد
نداشته باشید و در انجام هر کاری شک کنید. ننوشته اید چگونه عقاید و انتظارات مخالف میل مادر را ابراز
می کنید ولی از آن جا که اهل مطالعه هستید بهترین کار این است که مهارت ابراز وجود و مهارت ارتباط
موثر را یاد بگیرید تا کم کم بتوانید عقاید خود را بگویید، با احترام نظر مخالف با مادرتان را عنوان کنید و با
قهر و غر زدن هایش همدلی کنید ولی اگر عملتان درست است دیگر از ترس کوتاه نیایید. ممکن است
مادرتان استقلال دختر را مساوی با انحراف بداند برای همین خیلی مراقب شما است، با رفتار و گفتار منطقی
می توانید او را متوجه بزرگ شدن خودتان بکنید تا نگرانی اش کم شود. گاهی مادرتان خود را بخاطر حرف
اطرافیان تحت فشار می بینند و از ترس این که اگر شما درست رفتار نکنید تربیت او را زیر سوال ببرند
مرتب در حال نصیحت کردن هستند. موقعیتی که در آن قرار دارید قابل تغییر است ولی باید صبور باشید.
مهارت را ابتدا باید یاد بگیرید و با تکرار در آن مسلط شوید. اگر به تنهایی نتوانستید از یک روانشناس
مشاوره بگیرید. موفق باشید
با توجه به اینکه مادرتان مانند یک دختر بچه با شما رفتار می کند طبیعی است که به خودتان اعتماد
نداشته باشید و در انجام هر کاری شک کنید. ننوشته اید چگونه عقاید و انتظارات مخالف میل مادر را ابراز
می کنید ولی از آن جا که اهل مطالعه هستید بهترین کار این است که مهارت ابراز وجود و مهارت ارتباط
موثر را یاد بگیرید تا کم کم بتوانید عقاید خود را بگویید، با احترام نظر مخالف با مادرتان را عنوان کنید و با
قهر و غر زدن هایش همدلی کنید ولی اگر عملتان درست است دیگر از ترس کوتاه نیایید. ممکن است
مادرتان استقلال دختر را مساوی با انحراف بداند برای همین خیلی مراقب شما است، با رفتار و گفتار منطقی
می توانید او را متوجه بزرگ شدن خودتان بکنید تا نگرانی اش کم شود. گاهی مادرتان خود را بخاطر حرف
اطرافیان تحت فشار می بینند و از ترس این که اگر شما درست رفتار نکنید تربیت او را زیر سوال ببرند
مرتب در حال نصیحت کردن هستند. موقعیتی که در آن قرار دارید قابل تغییر است ولی باید صبور باشید.
مهارت را ابتدا باید یاد بگیرید و با تکرار در آن مسلط شوید. اگر به تنهایی نتوانستید از یک روانشناس
مشاوره بگیرید. موفق باشید