ناشناس
سوال 12154
برای ارتباط روان با پسرم که امسال کنکور داده و به نمارزصبح بی اهمیت است و خیلی بیش از اندازه آهنگ و اینترنت را دنبال میکند و با من هم مشکل دارد چکار باید بکنم ؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
2 پاسخ
باسلام
مادرگرامی برای اینکه با فرزندان خصوصا نوجوان و جوان ارتباط خوب برقرار کنیم باید بتوانیم با انها دوست باشیم، انهارا درک کنیم و هر چند در خیلی از موارد او و رفتار و افکارش را نپسندیم اما همواره والدینی دلسوز و مهربان باشیم و او را درک کنیم
انها دنیا و تجارب خاص خود را دارند و قطعا نمی توانند و حتی نمی خواهند مثل والدین به دنیا نگاه کنند ضنن اینکه خیلی از کارها اقتضا سن انهاست و نمی توان دایم با انها درگیر شد که چرا چنین و چنان می کنی
من یه سری توصیه به شما ارائه میدهم اما توصیه جدی دارم در مورد رفتار با جوان و نوجوان مطالعه زیاد کنید و فایلهای صوتی و حتی سخترانی هایی که در این زمینه هست را بیشتر گوش کنید قطعا راهنمای بسیار خوبی برای تان خواهد بود
در زمینه نماز فرزندتان هم با مشاوره مذهبی صحبت کنید ولی فراموش نکنید او نوجوان است و شاید هنوز ارزش و اهمیت نماز برایش جا نیفتاده لذا به او فرصت دهید و صدالبته برای اگاه سازی وی حتما مشورت هم بگیرید
ضمنا برای اوقات فراغت فرزندتان رفتن به کلاس ورزشی و گردش و تفریح برنامه ریزی کنید تا کمتر سراغ اینترنت برود
سعی کنید ارتباط کلامی بیشتری با او برقرار کنید. هنگام صحبت با او از جملاتی مثل «درکت می‌کنم» بیشتر استفاده کنید. مجبور نیستید که درباره‌ی هرچیزی با آنها موافق باشید اما می‌توانید درک‌شان کنید. استفاده از این عبارت به نوجوان‌تان کمک میکند تا بین «درک کردن» و «موافق بودن» فرق بگذارد و به شما نیز کمک میکند تا به ایده‌ها، افکار و احساسات فرزندتان احترام بگذارید. اگر فرزندتان کاری مخالف میل شما انجام داد و برای‌تان سخت بود به او بگویید که درکش می‌کنید، به او بفهمانید احساسی را که نسبت به آن عمل دارد درک می‌کنید.
سعی کنید در بیان عقیده‌‌ی خود درباره‌ی عملکرد فرزندتان کمی تأمل کنید. اگر در ارتباط با او به مشکلی برخوردید، از خودتان بپرسید: «چطور می‌توانم سؤالم را بپرسم که احساس نکند سرزنشش می‌کنم.» معلم‌ها معتقدند که در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان سبک تدریس‌شان باید هم‌سو با سبک یادگیری آنها باشد. شما نیز به‌عنوان مادر و پدر باید متناسب با سبک تربیتی‌تان به همین شیوه عمل کنید.
درخواست از نوجوان‌تان را در قالب سؤال مطرح کنید. وقتی به فرزندتان دستور می‌دهید کاری را انجام بدهد، در واقع به فکر و احساسش در رابطه با کاری که فکر میکند درست است احترام نمی‌گذارید. اگه می‌خواهید فرزندتان را نسبت به انجام کاری متقاعد کنید به‌جای دستور دادن، خواسته‌تان را به‌صورت سؤالی مطرح کنید. مثلا: چه احساسی داری از اینکه در کنکور عملکرد خوبی نداشتی؟» خیلی بهتر از این است به او یادآوری کنید که هزینه‌های تحصیلش را به‌سختی می‌پردازید. سؤالات، گزینه‌های بهتری را در اختیار نوجوان قرار می‌دهد. سؤال پرسیدن یکی از بهترین راه‌هایی است که مسئولیت پذیری را به فرزندتان یاد می‌دهد. اگر سؤال پرسیدن برای‌تان سخت است، آنچه را می‌خواهید بگویید بنویسید و سپس آنها را به شکل سؤالی ویرایش کنید. حواس‌تان به لحن سؤال پرسیدن هم باشد چون خیلی روی جوابی که قرار است بگیرید تأثیر می‌گذارد.
در ابراز عشق و محبت به او کم نگذارید
متأسفانه ابراز محبت در دوره‌ی نوجوانی کاهش می‌یابد، کمتر آنها را در آغوش می‌گیریم و فراموش می‌کنیم که هنوز هم مثل دوران کودکی‌شان به آغوش ما نیاز دارند. البته برخی از پسرها از این طرز ابراز محبت خوش شان نمی آيد لذا سعی کنید با نوازش موها، بوسیدن سر، پیشانی و ... ابراز محبت کنید. همچنین برای ابراز محبت به نوجوان‌تان عبارت‌های زیر مؤثرند:
بهت افتخار می‌کنم؛
خیلی دوستت دارم؛
تو هدیه‌ی خدا به منی و ....
اطمینان داشته باشید رابطه عاطفی تان اصلاح شود و بتوانید ارتباط مثبت برقرار کنید، خیلی از مشکلات قابل مدیریت است
موفق باشید
مادرگرامی برای اینکه با فرزندان خصوصا نوجوان و جوان ارتباط خوب برقرار کنیم باید بتوانیم با انها دوست باشیم، انهارا درک کنیم و هر چند در خیلی از موارد او و رفتار و افکارش را نپسندیم اما همواره والدینی دلسوز و مهربان باشیم و او را درک کنیم
انها دنیا و تجارب خاص خود را دارند و قطعا نمی توانند و حتی نمی خواهند مثل والدین به دنیا نگاه کنند ضنن اینکه خیلی از کارها اقتضا سن انهاست و نمی توان دایم با انها درگیر شد که چرا چنین و چنان می کنی
من یه سری توصیه به شما ارائه میدهم اما توصیه جدی دارم در مورد رفتار با جوان و نوجوان مطالعه زیاد کنید و فایلهای صوتی و حتی سخترانی هایی که در این زمینه هست را بیشتر گوش کنید قطعا راهنمای بسیار خوبی برای تان خواهد بود
در زمینه نماز فرزندتان هم با مشاوره مذهبی صحبت کنید ولی فراموش نکنید او نوجوان است و شاید هنوز ارزش و اهمیت نماز برایش جا نیفتاده لذا به او فرصت دهید و صدالبته برای اگاه سازی وی حتما مشورت هم بگیرید
ضمنا برای اوقات فراغت فرزندتان رفتن به کلاس ورزشی و گردش و تفریح برنامه ریزی کنید تا کمتر سراغ اینترنت برود
سعی کنید ارتباط کلامی بیشتری با او برقرار کنید. هنگام صحبت با او از جملاتی مثل «درکت می‌کنم» بیشتر استفاده کنید. مجبور نیستید که درباره‌ی هرچیزی با آنها موافق باشید اما می‌توانید درک‌شان کنید. استفاده از این عبارت به نوجوان‌تان کمک میکند تا بین «درک کردن» و «موافق بودن» فرق بگذارد و به شما نیز کمک میکند تا به ایده‌ها، افکار و احساسات فرزندتان احترام بگذارید. اگر فرزندتان کاری مخالف میل شما انجام داد و برای‌تان سخت بود به او بگویید که درکش می‌کنید، به او بفهمانید احساسی را که نسبت به آن عمل دارد درک می‌کنید.
سعی کنید در بیان عقیده‌‌ی خود درباره‌ی عملکرد فرزندتان کمی تأمل کنید. اگر در ارتباط با او به مشکلی برخوردید، از خودتان بپرسید: «چطور می‌توانم سؤالم را بپرسم که احساس نکند سرزنشش می‌کنم.» معلم‌ها معتقدند که در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان سبک تدریس‌شان باید هم‌سو با سبک یادگیری آنها باشد. شما نیز به‌عنوان مادر و پدر باید متناسب با سبک تربیتی‌تان به همین شیوه عمل کنید.
درخواست از نوجوان‌تان را در قالب سؤال مطرح کنید. وقتی به فرزندتان دستور می‌دهید کاری را انجام بدهد، در واقع به فکر و احساسش در رابطه با کاری که فکر میکند درست است احترام نمی‌گذارید. اگه می‌خواهید فرزندتان را نسبت به انجام کاری متقاعد کنید به‌جای دستور دادن، خواسته‌تان را به‌صورت سؤالی مطرح کنید. مثلا: چه احساسی داری از اینکه در کنکور عملکرد خوبی نداشتی؟» خیلی بهتر از این است به او یادآوری کنید که هزینه‌های تحصیلش را به‌سختی می‌پردازید. سؤالات، گزینه‌های بهتری را در اختیار نوجوان قرار می‌دهد. سؤال پرسیدن یکی از بهترین راه‌هایی است که مسئولیت پذیری را به فرزندتان یاد می‌دهد. اگر سؤال پرسیدن برای‌تان سخت است، آنچه را می‌خواهید بگویید بنویسید و سپس آنها را به شکل سؤالی ویرایش کنید. حواس‌تان به لحن سؤال پرسیدن هم باشد چون خیلی روی جوابی که قرار است بگیرید تأثیر می‌گذارد.
در ابراز عشق و محبت به او کم نگذارید
متأسفانه ابراز محبت در دوره‌ی نوجوانی کاهش می‌یابد، کمتر آنها را در آغوش می‌گیریم و فراموش می‌کنیم که هنوز هم مثل دوران کودکی‌شان به آغوش ما نیاز دارند. البته برخی از پسرها از این طرز ابراز محبت خوش شان نمی آيد لذا سعی کنید با نوازش موها، بوسیدن سر، پیشانی و ... ابراز محبت کنید. همچنین برای ابراز محبت به نوجوان‌تان عبارت‌های زیر مؤثرند:
بهت افتخار می‌کنم؛
خیلی دوستت دارم؛
تو هدیه‌ی خدا به منی و ....
اطمینان داشته باشید رابطه عاطفی تان اصلاح شود و بتوانید ارتباط مثبت برقرار کنید، خیلی از مشکلات قابل مدیریت است
موفق باشید
با سلام و درود
اگر فرزندتان نمازهایش را می خواند ولی نسبت به نماز صبح، تنبل است، طبیعی است زیرا بیدار شدن از خوب سخت است؛ لذا کار او را بر بی اهمیتی به نماز تلقی نکنید. او اگر راحت تر بتواند از خوب بیدار شود، به نماز صبحش نیز مانند سایر نمازهایش، می رسد.
ممکن است شب دیر می خوابد و لذا صبح، حال بلند شدن را ندارد و یا اصلا متوجه وقت نماز نمی شود. لذا برنامه ای ترتیب دهید تا شب ها زدوتر بخوابید.
شاید همین زیاد استفاده کردن از اینترنت و... نیز باعث شود شب دیر بخوابد، لذا این را نیز مدیریت کنید. البته با مهربانی و با شیوه ای که با میل و اختیار خودش، آن چه مد نظرتان است را انتخاب کند.
از او بپرسید که می خواهی برای نماز صبح صدایت بزنم؟ اگر پذیرفت، موقع نماز صدایش بزنید؛ لذا به گونه ای نباشد که او را صبح ها با زور و اجبار و یا با صدا زدن های ناخواسته، به بیدار شدن و نماز خواندن وادار کنید.
در ضمن، فراموش نفرمایید که تربیت فرزند صبر می خواهد. آیه شریفه قرآن می فرماید: «وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها» خانواده خود را به نماز فرمان ده؛ و بر انجام آن شكيبا باش.(طه/132)
لذا با حوصله و با مهربانی با او رفتار کنید تا خاطره خوبی از آداب دینی و اعمال عبادی، برای همیشه در ذهن داشته باشد.
نسبت به موسیقی حلال، او را محدود نکنید، یعنی نسبت به موسیقی هایی که حلال است، موضع تند و سخت نگیرید، مانند زمانی که موسیقی حرام گوش می دهد.
بگذارید در عین حالی که خیرخواهی و دلسوزی شما را می فهمد، آگاهانه و از روی میل، راه درست را انتخاب کند.
پیروز باشید.
اگر فرزندتان نمازهایش را می خواند ولی نسبت به نماز صبح، تنبل است، طبیعی است زیرا بیدار شدن از خوب سخت است؛ لذا کار او را بر بی اهمیتی به نماز تلقی نکنید. او اگر راحت تر بتواند از خوب بیدار شود، به نماز صبحش نیز مانند سایر نمازهایش، می رسد.
ممکن است شب دیر می خوابد و لذا صبح، حال بلند شدن را ندارد و یا اصلا متوجه وقت نماز نمی شود. لذا برنامه ای ترتیب دهید تا شب ها زدوتر بخوابید.
شاید همین زیاد استفاده کردن از اینترنت و... نیز باعث شود شب دیر بخوابد، لذا این را نیز مدیریت کنید. البته با مهربانی و با شیوه ای که با میل و اختیار خودش، آن چه مد نظرتان است را انتخاب کند.
از او بپرسید که می خواهی برای نماز صبح صدایت بزنم؟ اگر پذیرفت، موقع نماز صدایش بزنید؛ لذا به گونه ای نباشد که او را صبح ها با زور و اجبار و یا با صدا زدن های ناخواسته، به بیدار شدن و نماز خواندن وادار کنید.
در ضمن، فراموش نفرمایید که تربیت فرزند صبر می خواهد. آیه شریفه قرآن می فرماید: «وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها» خانواده خود را به نماز فرمان ده؛ و بر انجام آن شكيبا باش.(طه/132)
لذا با حوصله و با مهربانی با او رفتار کنید تا خاطره خوبی از آداب دینی و اعمال عبادی، برای همیشه در ذهن داشته باشد.
نسبت به موسیقی حلال، او را محدود نکنید، یعنی نسبت به موسیقی هایی که حلال است، موضع تند و سخت نگیرید، مانند زمانی که موسیقی حرام گوش می دهد.
بگذارید در عین حالی که خیرخواهی و دلسوزی شما را می فهمد، آگاهانه و از روی میل، راه درست را انتخاب کند.
پیروز باشید.