ناشناس
سوال 12159
وقتی توی جمعی یا اصلا دو نفری با کسی دارم حرف میزنم نمیتونم به چشماش نگاه کنم بارها تلاش کردم بازم نشده اطرافیانمم از این کار منو فهمیدن ولی اصلا دست خودم نیست هر کاری میکنم نمیتونم به چشمای دیگران نگاه کنم
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
باسلام
دوست گرامی ناتوانی در تماس چشمی دلایل مختلفی دارد از اختلالات اضطرابی گرفته تا انزوا و اوتیسم و ..
در مورد شما تصور من یا مشکل اضطراب است یا ضعف در اعتماد به نفس.
اگر شما اختلال اضطرابی نداشته باشید، اما هنوز ناتوانی در برقراری ارتباط چشمی دارید، می‌توانید با افزایش مقادیر تماس چشمی با گذشت زمان تحمل خود را افزایش دهید. به تدریج، در صورتی که بیشتر اوقات این کار را انجام می‌دهید، باید احساس ناخوشآیندی کمتری داشته باشید!
با افرادی که احساس اضطراب کمتری در شما ایجاد می‌کنند، مانند یک دوست خوب، کار خود را شروع کنید و روی موقعیت‌های بیشتر تحریک کننده اضطرابی مانند برقراری تماس چشمی با همکاران کاری خود شروع کنید.
اگر در ابتدا ارتباط چشمی واقعی بیش از حد استرس زا باشد، حتی می‌توانید با برقراری ارتباط چشمی با شخصیت‌ها در تلویزیون، فیلم‌های آنلاین یا سایر چت‌های ویدیویی شروع کنید. اگر می‌بینید که اضطراب شما قبل یا در موقعیت‌هایی که باید با آن‌ها تماس چشمی برقرار کنید افزایش می‌یابد، سعی کنید تنفس عمیقی بکشید تا ضربان قلب شما کم شده و آرام شوید
اگر با شخصی به تنهایی صحبت می‌کنید (یا به افراد درون یک گروه نگاه می‌کنید)، مکانی را مستقیماً بین چشم شنونده یا کمی بالاتر از آن انتخاب کنید. اگر این کار راحت نیست، سعی کنید اجازه دهید چشمانتان کمی از فوکوس خارج شوند که این وضعیت موجب آرامش بیشتری در شما می‌شود.
شما باید گاهی اوقات به چشم‌های فرد روبروی خودتان نگاه کنید. خیره شدن بیش از حد شدید باعث ناراحتی افراد خواهد شد. استفاده از این دو استراتژی برای بهبود ارتباط چشمی، باعث می‌شود شنوندگان ارتباط بیشتری با شما برقرار کنند و شما احساس راحتی بیشتری هنگام صحبت با یک گروه یا با یک فرد داشته باشید
مدت ۴ تا ۵ ثانیه ارتباط چشمی را حفظ کنید: هر بار حدود چهار تا پنج ثانیه تماس چشمی خود را حفظ کنید. قبل از اینکه نگاه خود را از سَر بگیرید، هنگام قطع ارتباط چشمی، به کناره‌ها نگاه کنید.
از تکنیک مثلث استفاده کنید: به جای نگاه کردن به پایین (زیرا این مسئله عدم اعتماد به نفس را نشان می‌دهد)، می‌توانید به نقطه دیگری از صورت فرد نگاه کنید. یک مثلث وارونه را تصور کنید که چشم و دهان آن‌ها را به هم متصل می‌کند. هر پنج ثانیه، هر کدام از نقطه مثلثی که به آن نگاه می‌کنید را بچرخانید.
ژست بگیرید: نگاه خود را بشکنید تا حرکتی انجام دهید یا سَر خود را تکان دهید، زیرا این طبیعی‌تر از نگاه ناشی از استرس به چشم‌ها است.
نزدیک چشم را نگاه کنید: اگر نگاه مستقیم به چشم شخصی بسیار استرس‌زا است، در عوض به بینی، دهان یا چانه او نگاه کنید.
موفق باشید
دوست گرامی ناتوانی در تماس چشمی دلایل مختلفی دارد از اختلالات اضطرابی گرفته تا انزوا و اوتیسم و ..
در مورد شما تصور من یا مشکل اضطراب است یا ضعف در اعتماد به نفس.
اگر شما اختلال اضطرابی نداشته باشید، اما هنوز ناتوانی در برقراری ارتباط چشمی دارید، می‌توانید با افزایش مقادیر تماس چشمی با گذشت زمان تحمل خود را افزایش دهید. به تدریج، در صورتی که بیشتر اوقات این کار را انجام می‌دهید، باید احساس ناخوشآیندی کمتری داشته باشید!
با افرادی که احساس اضطراب کمتری در شما ایجاد می‌کنند، مانند یک دوست خوب، کار خود را شروع کنید و روی موقعیت‌های بیشتر تحریک کننده اضطرابی مانند برقراری تماس چشمی با همکاران کاری خود شروع کنید.
اگر در ابتدا ارتباط چشمی واقعی بیش از حد استرس زا باشد، حتی می‌توانید با برقراری ارتباط چشمی با شخصیت‌ها در تلویزیون، فیلم‌های آنلاین یا سایر چت‌های ویدیویی شروع کنید. اگر می‌بینید که اضطراب شما قبل یا در موقعیت‌هایی که باید با آن‌ها تماس چشمی برقرار کنید افزایش می‌یابد، سعی کنید تنفس عمیقی بکشید تا ضربان قلب شما کم شده و آرام شوید
اگر با شخصی به تنهایی صحبت می‌کنید (یا به افراد درون یک گروه نگاه می‌کنید)، مکانی را مستقیماً بین چشم شنونده یا کمی بالاتر از آن انتخاب کنید. اگر این کار راحت نیست، سعی کنید اجازه دهید چشمانتان کمی از فوکوس خارج شوند که این وضعیت موجب آرامش بیشتری در شما می‌شود.
شما باید گاهی اوقات به چشم‌های فرد روبروی خودتان نگاه کنید. خیره شدن بیش از حد شدید باعث ناراحتی افراد خواهد شد. استفاده از این دو استراتژی برای بهبود ارتباط چشمی، باعث می‌شود شنوندگان ارتباط بیشتری با شما برقرار کنند و شما احساس راحتی بیشتری هنگام صحبت با یک گروه یا با یک فرد داشته باشید
مدت ۴ تا ۵ ثانیه ارتباط چشمی را حفظ کنید: هر بار حدود چهار تا پنج ثانیه تماس چشمی خود را حفظ کنید. قبل از اینکه نگاه خود را از سَر بگیرید، هنگام قطع ارتباط چشمی، به کناره‌ها نگاه کنید.
از تکنیک مثلث استفاده کنید: به جای نگاه کردن به پایین (زیرا این مسئله عدم اعتماد به نفس را نشان می‌دهد)، می‌توانید به نقطه دیگری از صورت فرد نگاه کنید. یک مثلث وارونه را تصور کنید که چشم و دهان آن‌ها را به هم متصل می‌کند. هر پنج ثانیه، هر کدام از نقطه مثلثی که به آن نگاه می‌کنید را بچرخانید.
ژست بگیرید: نگاه خود را بشکنید تا حرکتی انجام دهید یا سَر خود را تکان دهید، زیرا این طبیعی‌تر از نگاه ناشی از استرس به چشم‌ها است.
نزدیک چشم را نگاه کنید: اگر نگاه مستقیم به چشم شخصی بسیار استرس‌زا است، در عوض به بینی، دهان یا چانه او نگاه کنید.
موفق باشید