ناشناس
سوال 12260
سلام وقت بخیر من مردی هستم ۳۵ ساله از یک خانواده با سه فرزند و من فرزند وسط هستم متاهل و دارای فرزند هستم والدین بنده برادر بزرگم توجه خیلی زیادی دارد و حرفهای برادرم برای آنها همیشه درست کارهای او بهترین است ولی من همان کار را انجام دهم چشم آنها نمی آید و احساس نادیده
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخباسلام
کاربر گرامی البته باید اطلاعات بیشتری در مورد برادرتان داشته باشم مثلا اینکه ایشان چند سال دارند؟ چه نوع فرزندی برای والدین تان هستند؟ از نظر شخصیتی چه نوع فردی هستند و ...
گاهی برخی از فرزندان بنا بر شرایط شخصیتی شان و یا اینکه فرزند اول خانواده هستند روابط خیلی نزدیکی با والدین داشته، خیلی خدمت می کنند و بیش از حد حامی و همراه والدین هستند و لذا والدین هم حسابی جدا برای این فرزند باز می کنند و اهمیت و توجه خاصی به وی مبذول می دارند
صدالبته والدین همه فرزندان را به یک اندازه دست دارند اما نحوه عملکرد برخی از فرزندان هم واقعا متفاوت است
اولا توصیه می کنم کمی منصفانه تر بررسی کنید و ببینید توجه بیشتر والدين تان به چه سبب است؟
در ثانی نوع نگاهتان را هم عوض کنید گاهی اوقات صرفا نسبت به یک فرد حساس می شویم حال انکه تا این حد تبعیض گذاشتن و توجهدخاص از سمت والدین نبوده است
همچنین شناخت از خود و دانستن محاسن و ویژگیهای مثبت و یادآوری آنها در زمانهای حساس به خود، می تواند بسیار موثر باشد
عدم ترس در مقابل نقطه ضعفها و قبول این نکته که همه افراد حتی قدرتمندترین آنها نیز کامل نبوده و ضعفها و ناتوانیهایی دارند، نیز بسیار مهم است
خود را در جمعهای خانوادگي بیشتر مشارکت دهیدو مهارتها و تواناییهای خود در انجام امور خانوادگی و مسوولیتهای مربوط به والدین تان را نشان دهید
سقف انتظارتان را باید از والدین تان نه تنها پایین بیاورید، بلکه میبایست آن را از بین ببرید. باید دانست که داشتن انتظار به معنی طلبکار بودن است، اگر فرد از کسی انتظاری داشته باشد و آن انتظار برآورده نشود، در ذهنش به فردی طلبکار بدل میشود و باعث آسیب روحی در فردی که انتظار از طرف مقابلش داشته است، میشود. اگر این انتظار را به صفر برسانید، از آسیب به شما جلوگیری میشود زیرا دیگر احساس نادیده گرفته شدن نخواهید کرد.
نکته اخر اینکه در برخی از شرایط که واقعا حق باشماست و والدین تان توجه لازم را به شما نمی کنند، حتما در این رابطه خیلی محترمانه با انها صحبت کنید و احساسات خود را با وی در میان بگذارید
گاهی اوقات والدین متوجه رفتار آزاردهنده خود در برابر برخی از فرزندانشان نیستند
موفق باشید
کاربر گرامی البته باید اطلاعات بیشتری در مورد برادرتان داشته باشم مثلا اینکه ایشان چند سال دارند؟ چه نوع فرزندی برای والدین تان هستند؟ از نظر شخصیتی چه نوع فردی هستند و ...
گاهی برخی از فرزندان بنا بر شرایط شخصیتی شان و یا اینکه فرزند اول خانواده هستند روابط خیلی نزدیکی با والدین داشته، خیلی خدمت می کنند و بیش از حد حامی و همراه والدین هستند و لذا والدین هم حسابی جدا برای این فرزند باز می کنند و اهمیت و توجه خاصی به وی مبذول می دارند
صدالبته والدین همه فرزندان را به یک اندازه دست دارند اما نحوه عملکرد برخی از فرزندان هم واقعا متفاوت است
اولا توصیه می کنم کمی منصفانه تر بررسی کنید و ببینید توجه بیشتر والدين تان به چه سبب است؟
در ثانی نوع نگاهتان را هم عوض کنید گاهی اوقات صرفا نسبت به یک فرد حساس می شویم حال انکه تا این حد تبعیض گذاشتن و توجهدخاص از سمت والدین نبوده است
همچنین شناخت از خود و دانستن محاسن و ویژگیهای مثبت و یادآوری آنها در زمانهای حساس به خود، می تواند بسیار موثر باشد
عدم ترس در مقابل نقطه ضعفها و قبول این نکته که همه افراد حتی قدرتمندترین آنها نیز کامل نبوده و ضعفها و ناتوانیهایی دارند، نیز بسیار مهم است
خود را در جمعهای خانوادگي بیشتر مشارکت دهیدو مهارتها و تواناییهای خود در انجام امور خانوادگی و مسوولیتهای مربوط به والدین تان را نشان دهید
سقف انتظارتان را باید از والدین تان نه تنها پایین بیاورید، بلکه میبایست آن را از بین ببرید. باید دانست که داشتن انتظار به معنی طلبکار بودن است، اگر فرد از کسی انتظاری داشته باشد و آن انتظار برآورده نشود، در ذهنش به فردی طلبکار بدل میشود و باعث آسیب روحی در فردی که انتظار از طرف مقابلش داشته است، میشود. اگر این انتظار را به صفر برسانید، از آسیب به شما جلوگیری میشود زیرا دیگر احساس نادیده گرفته شدن نخواهید کرد.
نکته اخر اینکه در برخی از شرایط که واقعا حق باشماست و والدین تان توجه لازم را به شما نمی کنند، حتما در این رابطه خیلی محترمانه با انها صحبت کنید و احساسات خود را با وی در میان بگذارید
گاهی اوقات والدین متوجه رفتار آزاردهنده خود در برابر برخی از فرزندانشان نیستند
موفق باشید
