سوال 12318

من پدر و مادر مسن دارم در حد مادربزرگ پدربزرگ درکی از جامعه ندارند مدام سرکوفت می‌زنند اعتماد به نفس مو گرفتن شخصیت مو پایین میارن در بین اطرافیان مدام فخر میفروشن ولی تو خونه تو سر من و خواهرم میزنن با اینکه من فوق لیسانس هستم و 32 سال سن دارم اصلا برایم ارزشی قائل نیستن چه کنم؟ لطفا ازدواج نگین چون اصلا الان شرایط ازدواج رو ندارم چون پدرم مریض روانی پارانوئید و پارکینسون هستند و از طرفی هردو شدیدا سالخورده و نیاز به مراقبت دارند.اصلا نمی‌دانم چه کنم ذره ای هم از محبت و احساسات نمیفهمند هردویشان

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

2 پاسخ
profile-photo
درود 🌱
مشخصاً در شرایط سختی به سر می برید.
سازگاری با بیماران پارکینسون و پارانویید بسیار فرسایشی است، پدر شما با توجه به سن و سالی که دارند باید تحت درمان های دارویی قرار بگیرند، چرا که برخی از گفتار و رفتارهایشان تحت اختیار خودشان نیست و ناخواسته به اطرافیان آسیب می رسانند.
اگر برایتان مقدور است از نیروی کمکی برای نگهداری از پدر و مادر استفاده کنید تا فرصتی برای رسیدگی به سلامت جسم و روان خودتان داشته باشید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
profile-photo
با سلام
زندگی با افراد سالمند کار راحتی نیست خصوصا که احساس اجبار داشته باشید و در عین حال نتوانید 
احساس و انتظارات خود را بیان کنید چون حتی اگر بیان کنید تغییری ایجاد نمی شود . 
پس تنها کار تغییر افکار و یا باورهایی است که باعث می شود احساس منفی در زندگی داشته باشید. به 
خودگویی هایی خود دقت کنید . استفاده از کلماتی مانند چرا و چطور، باید و نباید، درست و نادرست، 
همیشه و هرگز  باعث می شود فکر کنیم که طرف مقابل از روی قصد میخواهد ما را اذیت کند و درنتیجه 
رفتار مورد نظر بیشتر ما را اذیت می کنید. مثلا نباید جلوی بقیه به من بی احترامی کنند. درست نیست که 
من با اینگونه رفتار می کنند و .......
 ولی اگر بجای آن ها جملات را به گونه ای تفسیر کنیم که طرف مقابل از روی عمد اینکار را نمیکند راحت تر 
با آن کنار میاییم. مثلا پیر شده ، مریضه چه انتظاری میشه داشت و........
در ضمن مجبور نیستید صحبت های آن ها گوش کنید. فردی که پیر است و پارانویا دارد و ....... صحبت 
هایش نباید روی شما اثر داشته باشد. حداقل خودتان از  اینکه از آن ها مراقبت می کنید از خودتان 
قدردانی کنید. 
درست است که فرزندان از پدر و مادرشان انتظار دیگری دارند ولی هر فرد می تواند این انتظار را با توجه به 
شرایط تغییر  دهد. اگر پدر و مادری فرزند عقب افتاده ای داشته باشند که حتی صحبت هم به سختی می 
کند. بعد پدر و مادر بگویند چرا نمی تواند مدرسه و دانشگاه برود ما  امید و آرزو داشتیم. به آنها چه می 
گویید؟ پدر و مادر شما هم در شرایطی نیستند که انتظار  زیادی داشته باشید. رفتار و گفتارشان را تفسیر 
نکنید تا اعتماد به نفستان آسیب نبیند. موفق باشید