سوال 12429
دختری هستم 43 ساله که علیرغم داشتن خواستگاران زیاد موفق به ازدواج نشدم در ابتدا فکر می کردم مورد پسند کسی نیستم و ازدواج صورت نمی گیره الان متوجه شدم خودم هم تا حدودی ترس دارم انتخابم مناسب هست یا نه و اگر بعد از عقد یا ازدواج بفهمم دارای مشکلات اخلاقی و رفتاری هست من حتما خودم رو می بازم و توان ادامه زندگی با این شخص رو ندارم. راستش هیچ کس به دلم نمیشینه اولش دوست دارم با طرف صحبت کنم تا بشناسمش اما با کوچکترین ایراد کلا از طرف خوشم نمیاد خیلی دچار مشکل هستم.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخبا سلام
موضوعی که مطرح می کنید شاید مشکل خیلی از افراد باشد و هر چه سن بالاتر می رود با توجه به صحبت
اطرافیان ترس از شکست و احساس پشیمانی از انتخاب اشتباه بیشتر می شود.
هیچ راهکاری برای اطمینان صد در صد وجود ندارد.
ممکن است شما بیشتر از چیزی که فکر می کنید در زندگی زناشویی منعطف باشید ولی کلمه "حتما " و
فاجعه سازی که در ترسیم آینده دارید و در خودگویی ها یتان از آن استفاده می کنید ریسک پذیری شما
آنقدر کم کرده که تا سن 43 سالگی انتخابی نکرده اید. اگر انتظار از طرف مقابل یا زندگی مشترک بالا باشد
مسلما سریع دلسرد می شویم ولی اگر دید واقع گرایانه ای داشته باشیم و واقعا بخواهیم در شرایط حاضر
تغییری ایجاد کنیم می توانیم تلاش خودمان را بکنیم که تا حد امکان انتخاب درستی داشته باشیم.
مثلا اگر شما کفش نداشته باشید و بخواهید بیرون بروید نیاز دارید که بالاخره یک کفش انتخاب کنید هر
چند ممکن است کفش راحت نباشد، پای شما را زخم کند و یا جنس مرغوبی نداشته باشد و یا ..... ولی اگر
احتیاجی به بیرون رفتن نداشته باشید نیازی هم ندارید که به خودتان زحمت بدهید تا کفش مناسبی
انتخاب کنید. حال از خودتان بپرسید نیازی دارید ازدواج کنید؟ معایب و محاسن ازدواج کردن و نکردن
چیست ؟ اگر تصمیم به ازدواج گرفتید اولویت های خود را مشخص کنید و اگر کسی عیبی داشت که جزو
آن ها نبود او را با همان ویژگی بپذیرید. در جلسه اول کسی را مقبول و دلنشین یافتن دلیلی بر اینکه در
دفعات بعد هم همین احساس ادامه پیدا کند نیست. موفق باشید
موضوعی که مطرح می کنید شاید مشکل خیلی از افراد باشد و هر چه سن بالاتر می رود با توجه به صحبت
اطرافیان ترس از شکست و احساس پشیمانی از انتخاب اشتباه بیشتر می شود.
هیچ راهکاری برای اطمینان صد در صد وجود ندارد.
ممکن است شما بیشتر از چیزی که فکر می کنید در زندگی زناشویی منعطف باشید ولی کلمه "حتما " و
فاجعه سازی که در ترسیم آینده دارید و در خودگویی ها یتان از آن استفاده می کنید ریسک پذیری شما
آنقدر کم کرده که تا سن 43 سالگی انتخابی نکرده اید. اگر انتظار از طرف مقابل یا زندگی مشترک بالا باشد
مسلما سریع دلسرد می شویم ولی اگر دید واقع گرایانه ای داشته باشیم و واقعا بخواهیم در شرایط حاضر
تغییری ایجاد کنیم می توانیم تلاش خودمان را بکنیم که تا حد امکان انتخاب درستی داشته باشیم.
مثلا اگر شما کفش نداشته باشید و بخواهید بیرون بروید نیاز دارید که بالاخره یک کفش انتخاب کنید هر
چند ممکن است کفش راحت نباشد، پای شما را زخم کند و یا جنس مرغوبی نداشته باشد و یا ..... ولی اگر
احتیاجی به بیرون رفتن نداشته باشید نیازی هم ندارید که به خودتان زحمت بدهید تا کفش مناسبی
انتخاب کنید. حال از خودتان بپرسید نیازی دارید ازدواج کنید؟ معایب و محاسن ازدواج کردن و نکردن
چیست ؟ اگر تصمیم به ازدواج گرفتید اولویت های خود را مشخص کنید و اگر کسی عیبی داشت که جزو
آن ها نبود او را با همان ویژگی بپذیرید. در جلسه اول کسی را مقبول و دلنشین یافتن دلیلی بر اینکه در
دفعات بعد هم همین احساس ادامه پیدا کند نیست. موفق باشید
