سوال 12533

باسلام
دوست گرامی عمدتا جیغ زدن کودکان به دو علت اساسی است
یکی جلب توجه
و دوم ناتوانی در بر قراری ارتباط
ضمن اینکه وقتی سریع به جیغ زدن دهای فرزندتان پاسخ میدهید او هم می اموزد که از طریق جیغ زدن شما را کنترل کند
در ادامه چند راهکار ارایه میدهم امیدوارم موثر باشد:
اگر کودک شما برای جلب توج جیغ می زند ، به او اعتنا نکنید و اهمیت ندهید. البته در همه جا نباید این کار را انجام داد زیرا بستگی به موقعیت دارد که مادر باید آن را تشخیص دهد. زمانی که نیازهای اساسی کودک مطرح نیست و محیط هم مخاطره آمیز نمی باشد و جیغ زدن برای جلب توجه است ، به او بی اهمیت باشید.
- او را نگاه کنید. اینکه چگونه با این مسئله مواجه می شوید ، یک رکن اساسی در این بخش است و بهتر است که در چنین مواقعی به سمت کودک خود بروید و به چشمان او نگاه کنید. با این کار او می فهمد که کسی صدای او را شنیده و نیازی به جیغ زدن ندارد و در نتیجه سعی می کند که احساسات خود را بهتر مدیریت کند. با این کار می توانید صبر خود را نیز پرورش دهید و زود از کوره در نروید.
- آرام باشید. شما تنها کسی هستید که در این مواقع حساس می توانید به فرزندتان آموزش صحیح بدهید. پس آرامش خودتان را حفظ کنید. انتظارات او را بپرسید و او را محدود نکنید.
موقعیت را تغییر دهید. اگر کودک شما جیغ می کشد با تغییر موقعیت حواس او را به جای دیگر متمرکز کنیم. خواهید دید که او موقعیت قبلی را فراموش می کند و خیلی زود آرام می شود.
او را سرگرم کنید. هنگامی که کودکتان جیغ می کشد سعی کنید ذهن او را به سمت مسائل دیگر سوق دهید و با هر روشی که می توانید او را سرگرم کنید. برای سرگرم کردن کودکتان می توانید کتابی را برایش انتخاب کنید یا با او بازی کنید.
خواسته های او را برطرف نکنید. اگر پس از جیغ کشیدن خواسته کودک را برطرف کنید، او یاد می گیرد که برای رسیدن به خواسته هایش از جیغ استفاده کند و به سرعت به خواسته اش برسد. اگر کودکتان بیش از دو سال سن دارد هرگز پس از جیغ زدن او خواسته هایش را برطرف نکنید. اما اگر کودک در دوران شیر خوارگی قرار دارد شما باید نیازهایش را برطرف کنید زیرا در سنین شیرخوارگی کودکان بیش از هر چیز تابع خواسته های زیستی خود هستند.
- در مورد انتظاراتی که از او دارید پافشاری کنید. اگر دیدید که با در پیش گرفتن دو مورد بالا کودک شما باز هم به جیغ کشیدن ادامه می دهد ، بهتر است که مکان او را عوض کنید. مثلا اگر در رستوران هستید، او را بیرون ببرید. او را نترسانید. فقط برایش توضیح دهید که می خواهید بیرون از این جا با او صحبت کنید.
زمانی که او را بیرون بردید ، به او توضیح دهید که وقتی به رستوران برگشت باید رفتار صحیح داشته باشد وگرنه مجبورید به طور کامل آن جا را ترک کنید. گاهی اوقات کار در همین جا تمام می شود اما بعضی وقت ها باید با او کمی قدم زده و صحبت کنید.
اگر دیدید که کودک شما با صحبت کردنتان نیز هیچ جوره آرام نمی شود ، می توانید این کار را به زمان دیگری موکول کنید. یک یا دو بار این کار را امتحان کنید و بعد تصمیم نهایی را بگیرید.
موفق باشید