سوال 12646
با سلام . پسری ۲۹ ساله و مجرد هستم . مدتی هست با خانواده سر فرق گذاشتن بین فرزندان به اختلاف خوردم.یک برادر بزرگتر و متاهل دارم که همیشه مورد حمایت خانواده هست ولی در مقابل هرچیزی که من از خانواده میخوام با جمله نوبت توام میشه خاتمه پیدا میکنه و اگر پافشاری زیاد کنم به جمله به تو مربوط نیست ختم میشه و جمله تو به برادرت حسادت میکنی در باب من استفاده میکنن.واقعا از این شرایط خسته شدم و هیچ امیدی به زندگی ندارم به قول معروف از زندگی بریدم و نمیدونم چیکار باید کنم.از یه طرف میگم قید خانواده رو بزنم و برم کلا از کنارشون از طرفی به خاطر مشکل قلبی پدرم میترسم ترکشون کنم و اتفاقی بیفته. واقعا گیج شدم نمیدونم دیگه باید چیکار کنم. نه میتونم به زندگی تو این شرایط ادامه بدم نه میتونم جا بزنم.ممنون میشم راهنمایی کنید.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
باسلام
کاربر گرامی ای کاش در مورد فرق گذاشتن ها، برای من یک مثال می زدید تا بهتر متوجه شوم
اما خیلی از مسائل را تا زمانی که در همان شرایط قرار نگیرید درک نمی کنید
اشتباه نکنید اصلا قصد دفاع از خانواده تان را ندارم فقط تمایل دارم قدری توان همدلی تان را بالا برده، خودتان را به جای والدین تان گذاشته و از منظر آنها به زندگی خودتان و برادرتان نگاه کنید
شرایط اقتصادی دشوار شده و خانواده های نوپا در فشار زیادی هستند و والدین تا جایی که بتوانند از لحاظ مالی و امکاناتی حمایت می کنند
قطعا در چنین شرایطی فرزندان مجرد احساس تبعیض می کنند و حتی امکان دارد سایر فرزندان دیگر که متاهل هستند هم چنین احساسی بکنند اما بهترین اقدام این است که دلیل این حمایت‌ها را درک کنید و بدانید والدین به همه فرزندان اهمیت می دهند و وقت می‌گذارند و هزینه مادی و معنوی می کنند
اگر شرایط شما و برادرتان یکسان بود، کاملا حق داشتید اما چون شرایط ایشان با شما برابر و مشابه نیست، بهتر است کمی تامل کنید و دنیا را از دریچه دید والدین تان نگاه کنید
ضمنا رفتن از خانه پدری تنها زمانی درست و منطقی است که به منظور ازدواج باشد لذا اگر شرایط ازدواج دارید، هر چه زودتر برای انتخاب همسر اقدام داشته باشید
موفق باشید
کاربر گرامی ای کاش در مورد فرق گذاشتن ها، برای من یک مثال می زدید تا بهتر متوجه شوم
اما خیلی از مسائل را تا زمانی که در همان شرایط قرار نگیرید درک نمی کنید
اشتباه نکنید اصلا قصد دفاع از خانواده تان را ندارم فقط تمایل دارم قدری توان همدلی تان را بالا برده، خودتان را به جای والدین تان گذاشته و از منظر آنها به زندگی خودتان و برادرتان نگاه کنید
شرایط اقتصادی دشوار شده و خانواده های نوپا در فشار زیادی هستند و والدین تا جایی که بتوانند از لحاظ مالی و امکاناتی حمایت می کنند
قطعا در چنین شرایطی فرزندان مجرد احساس تبعیض می کنند و حتی امکان دارد سایر فرزندان دیگر که متاهل هستند هم چنین احساسی بکنند اما بهترین اقدام این است که دلیل این حمایت‌ها را درک کنید و بدانید والدین به همه فرزندان اهمیت می دهند و وقت می‌گذارند و هزینه مادی و معنوی می کنند
اگر شرایط شما و برادرتان یکسان بود، کاملا حق داشتید اما چون شرایط ایشان با شما برابر و مشابه نیست، بهتر است کمی تامل کنید و دنیا را از دریچه دید والدین تان نگاه کنید
ضمنا رفتن از خانه پدری تنها زمانی درست و منطقی است که به منظور ازدواج باشد لذا اگر شرایط ازدواج دارید، هر چه زودتر برای انتخاب همسر اقدام داشته باشید
موفق باشید