سوال 12717

سلام پسری ۱۹ ساله هستم ، سه الا چهار سال است که از دوست دختری که دوست اش داشتم جدا شدم و دیگر سمت دختر نرفتم ، فرزند پنجم خانواده و نسبتا درون گرا هستم . پدر و مادر من بعد از بیست الا سی سال زندگی مشترک در حال جدایی اند ، و متاسفانه بند بعد از ۱۳ سال حرفه ای فوتبال بازی کردن رباط زانو پاره کرده و ۴۰ روزی هست که خانه نشین شده ام ،مشکلات روانی هم دارم که با مصرف قرص و مشاوره کمی بهترم که به قول مشاور بیشتر تقصیر پدر و مادرت بوده که از دوران بچگی ات دعوا میکردن (الانم که دارم می‌نویسم دارن دعوا می کنند ) الان احساس غم و تنهایی دارم و سنم هم برای ازدواج کم هست هرچند که دانشجو معلمم و خدا رو شکر حقوقی دارم و از سربازی معافم ولی درمانده ام که چه کنم!؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
profile-photo
باسلام
کاربر گرامی کسی که سرمایه ارزشمند جوانی را دارد، در حال ادامه تحصیل است و آینده شغلی دارد، ورزشکار حرفه ای است و... درمانده نیست 
پدر و مادرتان، تصمیم گرفته اند زندگی را با رفتارهای نسنجیده به کام خودشان تلخ کنند و آن را تباه کنند اما این تصمیم آنهاست، قطعا شما به عنوان یک جوان که می تواند آینده خوبی داشته باشد، تصور نمی کنم بخواهید زندگی تان را به دست والدین تان دهید
زندگی بسیار کوتاه است و ما انسانها بسیار ضعیف. لذا نه وقت داریم و نه توان داریم که به همه چیز وقت و بها داده و برایش انرژی صرف کنیم لذا باید دست به انتخاب بزنید 
باید انتخاب کنید که برای چیزهای ارزشمند وقت بگذارید، انرژی صرف کنید و حتی غصه بخورید
دعوای والدین تان موضوع ارزشمندی نیست که شما غصه اش را بخورید
شما باید سعی کنید حتی در شرایط پراسترس هم زندگی خود را به خوبی پیش ببرید و بر ای اهداف مهم زندگی تان وقت بگذارید
البته الان در دوران نقاهت هستید لذا به استراحت و سلامتی تان زیاد رسیدگی کنید، بعد از عبور از این دوران، در حد توان تان حتما ورزش فراموش نشود
مراوده با دوستان موفق و پرانرژی فراموش نشود
به وضعیت درسی تان بسیار توجه کنید و برای آینده شغلی تان و موفقیت در آن هم زیاد مطالعه کنید و هم برنامه ریزی داشته باشید
سعی کنید حتما یک دوست معتمد داشته باشید و برای او درددل کنید. صحبت کردن در مورد مشکلات یک راه بسیار خوب برای تسکین دردهاست 
ضمنا رابطه معنوی خود با خداوند را هم بیشتر کنید 
اگر بخواهید زندگی تان را قربانی رفتارهای والدین تان کنید، در آینده کسی نمی گوید والدین شما مقصرند بلکه مقصر را خودتان می‌دانند که زندگی تان را قربانی ناکارآمدی اطرافیان کردید
ضمنا روزهای بد و سخت می گذرد، مهم این است که از آن درس بگیرید و راه غلط والدین تان را شما ادامه ندهید
چند وقت دیگر که اوضاع آرام می‌شود و قصد ازدواج داشتید سعی کنید در امر انتخاب همسر بسیار دقت به خرج دهید و در زمینه مهارت‌های زناشویی هم زیاد مطالعه کنید تا آینده خوبی برای خودتان و خانواده آینده تان رقم بزنید
موفق باشید