ناشناس

سوال 12749

سلام من فرزنددومم دخترهست وچهارساله وابستگی زیادی به پدرم داشت وازجانب ایشون خیلی محبت میدید پدرم سال قبل فوت کردن وساتیا خیلی پرتوقع وزورگو شده وبه خواهرش که ۸سال بزرگتره زورمیگه وازکسی حساب نمیبره وخیلی دادمیزنه لطفا راهنمایی کنید باید چه رفتاری با هاش داشته باشیم ؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست گرامی رفتارهای فرزندتان ، واکنش وی به مرگ پدرتان است . البته‌ بهتر بود عنوان میکردید در زمان مرگ پدرتان، فرزندتان در مراسم شرکت کرد یا خیر؟
عمدتا حضور بچه ها در این مراسم هرچند تلخ است اما کمک می کند با مساله بهتر کنار بیایند
در کل باید بگویم دختر شما هنوز با مرگ پدرتان کنار نیامده و لذا باید سعی کنید این اتفاق زودتر بیفتد لذا:
صحبت های او گوش دهید تا افکار، احساسات و نگرانی هایش را دریابید و با جملا ت روشن و عینی، طوری که متناسب با سطح درک کودک باشد به او پاسخ دهید. سوال ها و عبارت های کودک را که مبهم و دوپهلو هستند و حکایت از دغدغه ای پنهان در او می کنند، روشن سازید. این کودکان معمولا نگرانی هایی دارند که از بیان آنها پرهیز می کنند. این نگرانی ها عبارتند از: مبادا من بمیرم؟ مبادا پدر و مادرم هم بمیرند؟ چه کسی از من مراقبت خواهد کرد؟ چرا مرد؟ آیا من مقصر بودم؟ والدین و اطرافیان کودک باید خیلی راحت درباره مرگ مورد نظر حرف بزنند و با حرف زدن در مورد کنار آمدن آدم ها با مرگ، آنچه در تشییع جنازه رخ می دهد، احساس آدم ها وقتی عزیز آنها می میرد و موارد مشابه، نگرانی های کودک را رفع کنند.
 بگذارید فرزندتان غم و اندوه خود را ابراز نماید، آزادانه صحبت کند و چیزی بپرسد. پس از آن یک توضیح ساده در مورد مرگ که شامل عناصر زیر است به کودک بدهید: ۱- شخص مورد نظر مرده است. ۲- خیلی بد شد که مرد و این عادی است که بچه ها احساس خود را بروز دهند. ۳- او به این دلیل مرد که اتفاقی برای بدنش افتاده است. ۴- مرگ یعنی توقف کار بدن. ۵- سوال کردن بچه ها عادی است و بزرگترها به سوالا ت آنها جواب خواهند داد. از تعابیری چون «رفته / گم شده / ما را ترک کرده / در خواب مرده و...» اجتناب کنید چون این تعابیر، بچه ها را گیج می کند.
 استفاده از تعابیر و مفاهیم دینی (مثل بهشت و جهنم) باید مطابق تجارب و تعالیم دینی کودک باشند. کودکان گاهی مفاهیم انتزاعی خاصی چون بهشت و ابدیت را درک نمی کنند چرا که رشد شناختی آنها چنین اجازه ای نمی دهد. آنان ممکن است به کلی نفهمند چرا «خدا کسی را که دوستش دارد از دنیا می برد». شاید بهتر آن باشد برای کمک به چنین موضوع حساسی با یک روحانی که خانواده با او تماس دارند مشورت کنید.
هیچ گاه درباره چیزهایی که تماما درست نیستند مثل این جمله که «مرگ همچون خواب است» با کودک صحبت نکنید.
توصیه می کنم حتما چند جلسه مراجعه حضوری نزد روان شناس کودک هم داشته باشید
حتما فرزندتان را بر سر مزار پدرتان ببرید و اجازه دهید حتی گریه کند و رفتن ایشان را باور کند
موفق باشید