سوال 12920

کودکان خردسال می توانند ارتباطات عاطفی قوی با شخصیت ها برقرار کنند. آنها همچنین تخیلات بسیار فعالی دارند.

چیزهای مختلف بچه های مختلف را می ترساند. همیشه نمی توان پیش بینی کرد که چه چیزی باعث ترس یک کودک خاص می شود. درمان ها نیز می توانند متفاوت باشند. او فقط ممکن است به احساس امنیت به علاوه یک آغوش و اسباب بازی مورد علاقه اش نیاز داشته باشد. بچه های دیگر ممکن است از قدرت تخیل خود (با مشارکت شما) برای غلبه بر ترس خود لذت ببرند (به عنوان مثال، کودک شما ممکن است یک هیولای بزرگ را وادار کند که بیاید و کتاب ترسناک را برای همیشه از شما بگیرد). یا ممکن است از شما بخواهد که کتاب را بخوانید در حالی که او با خیال راحت زیر ملحفه مخفی شده است.

همچنین، ممکن است کودک شما به طور کلی بیشتر در معرض رسانه های ترسناک قرار گرفته باشد. نادیده گرفتن خشونت ممکن است در این سن دشوارتر باشد، خصوصاً زمانی که بچه ها کارتون تماشا می کنند یا زمان دیدن اخبار در اتاق هستند. از آنجا که بچه ها در این سن هر آنچه را می بینند و می شنوند را جذب می کنند، ممکن است با تمرکز روی یک کتاب ترسناک نسبت به رسانه های ترسناک واکنش نشان دهند.

این نکات را امتحان کنید:

از برنامه های بالقوه ترسناک (از جمله نمایش هایی با احساسات شدید، جدایی والدین و بچه ها و والدین و بچه هایی که در معرض خطر هستند)، به ویژه درست قبل از خواب خودداری کنید.

از سریال ها و فیلم هایی که در آن شخصیت ها برای حل مشکلات از خشونت استفاده می کنند خودداری کنید. اما اگر این موضوع مطرح شد، در مورد روش های جایگزینی که شخصیت ها می توانند با استفاده از آن یک مسئله را حل کنند، صحبت کنید.

وقتی بچه ها چیزی را می بینند که باعث ترس آنها می شود، ممکن است درک نتیجه را از دست بدهند زیرا در ترس گیر افتاده اند. اگر چنین است، برگردید و به نکات مثبت اشاره کنید.

و در مورد آن کتاب، می توانید آن را برای مدتی پنهان کنید. هرچیزی که جلوی چشم نباشد فراموش می شود، درست است؟