ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخبیشتر والدین احساس می کنند که برای بچه ها بهتر است که مجازات اعمال بد را ببینند و شخصیت ها با کارهایشان قسر در نروند. غریزه شما درست است، چه بچه های کوچکی داشته باشید که از رفتارهایی که در فیلم ها می بینند تقلید می کنند و چه بچه های بزرگتر که ممکن است محدودیت های خود را آزمایش کنند. اما چرا؟
تحقیقات نشان داده است كه كودكان رفتارهایی را كه پاداش در پیش دارند را بیشتر از رفتارهایی كه مجازات در پیش دارند، تقلید می كنند. همین امر در مورد رفتارهایی که هیچ نتیجه ای نمی بینند نیز صادق است، زیرا عدم مجازات (مثلاً برای کتک زدن کسی) به خودی خود نوعی پاداش است. این تقلید می تواند از طریق فیلم ها و سایر رسانه ها اتفاق بیفتد، همان طور که در زندگی واقعی اتفاق می افتد، و هرچه کودک بیشتر با یک شخصیت همذات پنداری کند، انگیزه تقلید بیشتر می شود.
برای بچه های کوچکی که هنوز قادر به درک ایده های انتزاعی نیستند، عواقب باید ساده باشند تا درک شوند.
با بزرگتر شدن بچه ها، توانایی آنها در مبارزه با ایده های پیچیده و عواقبی که کمتر واضح هستند نیز بیشتر می شود. اما بازهم دیدن عواقب یک رفتار واقعاً پرخطر، برای مثال، استفاده از مواد مخدر، پرخاشگری و رابطه جنسی، برای کودکان و نوجوانان مهم است، زیرا این مسائل مربوط به زندگی آنها است. کودکان و نوجوانان وقتی می توانند خود را در شخصیت ها ببینند، بسیار بیشتر جذب پیامی که آن ها منتقل می کنند می شوند. بچه های بزرگتر تمایل دارند از هر رسانه ای که پیامی دارد کمی استفاده کنند، زیرا این کار به آنها کمک می کند استقلال خود را حفظ کنند.
والدین نقش مهمی در کمک به کودکان برای درک رفتاری که روی صفحه نمایش مشاهده می کنند، دارند. در صورت عدم حمایت والدین، کودکانی که بسیاری از رسانه های نامناسب سن را که شخصیت هایی را نشان می دهند که با رفتارهای ضد اجتماعی قسر در می روند (مانند پرخاشگری به زنان یا انواع دیگر خشونت ها) میبینند، ممکن است باور کنند که چنین ضدقهرمان هایی عملکردشان موجه است.
کودکتان در هر سنی که هست، تماشای مشترک فیلم ها می تواند فرصتی عالی برای صحبت در مورد مسائل و به اشتراک گذاشتن ارزش های شما فراهم کند. بحث درباره عملکرد شخصیت ها، چگونگی دستیابی آنها به اهدافشان و عواقب آن می تواند تأثیر مهمی در آنچه کودک از این تجربه دریافت می کند داشته باشد.
تحقیقات نشان داده است كه كودكان رفتارهایی را كه پاداش در پیش دارند را بیشتر از رفتارهایی كه مجازات در پیش دارند، تقلید می كنند. همین امر در مورد رفتارهایی که هیچ نتیجه ای نمی بینند نیز صادق است، زیرا عدم مجازات (مثلاً برای کتک زدن کسی) به خودی خود نوعی پاداش است. این تقلید می تواند از طریق فیلم ها و سایر رسانه ها اتفاق بیفتد، همان طور که در زندگی واقعی اتفاق می افتد، و هرچه کودک بیشتر با یک شخصیت همذات پنداری کند، انگیزه تقلید بیشتر می شود.
برای بچه های کوچکی که هنوز قادر به درک ایده های انتزاعی نیستند، عواقب باید ساده باشند تا درک شوند.
با بزرگتر شدن بچه ها، توانایی آنها در مبارزه با ایده های پیچیده و عواقبی که کمتر واضح هستند نیز بیشتر می شود. اما بازهم دیدن عواقب یک رفتار واقعاً پرخطر، برای مثال، استفاده از مواد مخدر، پرخاشگری و رابطه جنسی، برای کودکان و نوجوانان مهم است، زیرا این مسائل مربوط به زندگی آنها است. کودکان و نوجوانان وقتی می توانند خود را در شخصیت ها ببینند، بسیار بیشتر جذب پیامی که آن ها منتقل می کنند می شوند. بچه های بزرگتر تمایل دارند از هر رسانه ای که پیامی دارد کمی استفاده کنند، زیرا این کار به آنها کمک می کند استقلال خود را حفظ کنند.
والدین نقش مهمی در کمک به کودکان برای درک رفتاری که روی صفحه نمایش مشاهده می کنند، دارند. در صورت عدم حمایت والدین، کودکانی که بسیاری از رسانه های نامناسب سن را که شخصیت هایی را نشان می دهند که با رفتارهای ضد اجتماعی قسر در می روند (مانند پرخاشگری به زنان یا انواع دیگر خشونت ها) میبینند، ممکن است باور کنند که چنین ضدقهرمان هایی عملکردشان موجه است.
کودکتان در هر سنی که هست، تماشای مشترک فیلم ها می تواند فرصتی عالی برای صحبت در مورد مسائل و به اشتراک گذاشتن ارزش های شما فراهم کند. بحث درباره عملکرد شخصیت ها، چگونگی دستیابی آنها به اهدافشان و عواقب آن می تواند تأثیر مهمی در آنچه کودک از این تجربه دریافت می کند داشته باشد.