ناشناس
سوال 13786
سلام من چندساله جدا شدم. بعدازون از سر تنهایی با یه پسر دوس شدم که خانواده حساس داشت و خودشم ۷ سال از من کوچکتر . ۴ سال باهم بودیم کاملا زندگی کردیم منو وابسته و امیدوار کرد بعد رفت جایی داماد شد. من بشدت خودمو باختم. من یه دختر دارم . کسی هم جلو نمیا برا ازدواج با من. تا میفهمن بچه دارم یا شغل و درامدی ندارم میکشن کنار. حالا بنظر شما من تا اخر عمرم محکومم؟باید تنها و بی همدم بمونم و همش حسرت بخورم؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
با سلام
شما چند سال از عمرتان را به پای کسی گذاشتید که می دانستید آخر و عاقبتی ندارد؛ الان هم اگر فقط به این امید باشید که فرد دیگری بیاید تا شما را خوشبخت کند باز هم عمر خودتان و دخترتان را در انتظار یک سراب واهی هدر می کنید. اهداف جدیدی برای خودتان تعریف کنید. بدون ازدواج کردن هم می شود احساس تنهایی نکرد. شما باید یک الگوی کامل برای دخترتان باشید. حرفه ای بیاموزید و روزهای خود را با هدف ساختن یک زندگی بهتر برای دخترتان بگذرانید و اگر در این میان فرد مناسبی پیدا شد ازدواج کنید. چه بسا دخترانی که در سن شما طعم مادر شدن را نچشیده اند. پس شما تنها نیستید. موفق باشید
شما چند سال از عمرتان را به پای کسی گذاشتید که می دانستید آخر و عاقبتی ندارد؛ الان هم اگر فقط به این امید باشید که فرد دیگری بیاید تا شما را خوشبخت کند باز هم عمر خودتان و دخترتان را در انتظار یک سراب واهی هدر می کنید. اهداف جدیدی برای خودتان تعریف کنید. بدون ازدواج کردن هم می شود احساس تنهایی نکرد. شما باید یک الگوی کامل برای دخترتان باشید. حرفه ای بیاموزید و روزهای خود را با هدف ساختن یک زندگی بهتر برای دخترتان بگذرانید و اگر در این میان فرد مناسبی پیدا شد ازدواج کنید. چه بسا دخترانی که در سن شما طعم مادر شدن را نچشیده اند. پس شما تنها نیستید. موفق باشید