ناشناس
سوال 13980
سلام پسری هستم 25ساله.. خیلی دوست دارم مستقل بشم و زندگی تشکیل بدم ولی اراده کافی برای این کار رو ندارم و انگار به همین زندگی در کنار پدر و مادر راضی شده ام. با اینکه توانایی دارم توی رشته ام کنکور بدم و یه رشته ی خوب قبول شم ولی هر بار با برخورد به موانع کنکور کلا اون رو رها میکنم و دوباره زندگی معمولی.. یکی از راهکارهایی که به ذهنم میرسه اینه که خودم رو توی مسیر ازدواج قرار بدم که یه جورایی زیر بار مسئولیت و اجبار ناشی از اون بتونم زندگیم رو جمع و جور کنم ولی میترسم از چاله بیرون بیام و بیفتم توی چاه و وضعیتم بدتر بشه در ضمن خانواده ام از لحاظ مالی خیلی معمولی هستند و نمیتونم توقع چندانی از پشتیبانی مالی اونها داشته باشم اگه میشه راهنمایی کنید.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
با سلام
زیر بار مسئولیت و اجبار ناشی از آن زمانی کمک کننده است که شما حداقل امکانات را داشته باشید و بعد در کنار همسر تلاش خود را بیشتر کنید. شما در حال حاضر در چاله نیستید فقط بی انگیزه هستید و فکر می کنید تشکیل زندگی انگیزه لازم را ایجاد می کند ولی وقتی خانواده نمی توانند به شما از نظر مالی و استقلال کمک کنند، مشکلات و خواسته های ابتدای ازدواج در حدی نیست که شما بتوانید هم ادامه تحصیل بدهید ، هم کار کنید و هم از زندگی خود لذت ببرید. بهتر است یک هدف کوتاه مدت وقابل دسترس انتخاب کنید تا شرایطتان را برای مستقل شدن بهتر کند و امید به ازدواج پیدا کنید. مثلا همان ادامه تحصیل یا شغلی که بتوانید روی آن برای تشکیل خانواده حساب کنید و در زمان خواستگاری حرفی برای گفتن داشته باشید. هر خانواده ای با یک نامزدی طولانی مدت موافقت نمی کند و طلاق در این مرحله با توجه به عدم استقلال و مشکلات و انتطارات مالی بالا است. موفق باشید
زیر بار مسئولیت و اجبار ناشی از آن زمانی کمک کننده است که شما حداقل امکانات را داشته باشید و بعد در کنار همسر تلاش خود را بیشتر کنید. شما در حال حاضر در چاله نیستید فقط بی انگیزه هستید و فکر می کنید تشکیل زندگی انگیزه لازم را ایجاد می کند ولی وقتی خانواده نمی توانند به شما از نظر مالی و استقلال کمک کنند، مشکلات و خواسته های ابتدای ازدواج در حدی نیست که شما بتوانید هم ادامه تحصیل بدهید ، هم کار کنید و هم از زندگی خود لذت ببرید. بهتر است یک هدف کوتاه مدت وقابل دسترس انتخاب کنید تا شرایطتان را برای مستقل شدن بهتر کند و امید به ازدواج پیدا کنید. مثلا همان ادامه تحصیل یا شغلی که بتوانید روی آن برای تشکیل خانواده حساب کنید و در زمان خواستگاری حرفی برای گفتن داشته باشید. هر خانواده ای با یک نامزدی طولانی مدت موافقت نمی کند و طلاق در این مرحله با توجه به عدم استقلال و مشکلات و انتطارات مالی بالا است. موفق باشید