سوال 14413

با سلام و درود

بطور کلی در باره نماز مسافر باید گفت:

1. مسافر محسوب شدن، شرائطی دارد؛ یکی از موارد عمومی اش این است که شخصی قصد داشته باشد به فاصله 8 فرسخ، رفت و برگشت داشته باشد؛ یعنی (طبق نظر مشهور) 22 کیلومتر و نیم برود و 22 کیلومتر و نیم برگردد. اگر کمتر از این مقدار باشد، مسافر محسوب نمی شود.

2. مسافر اگر آن جا که می رود، وطنش و یا جایی که بخواهد 10 روز بماند نباشد، باید نمازهای چهار رکعتی (نماز ظهر و عصر و عشاء) را به صورت دو رکعتی بخواند.

3. نیت نماز شکسته برای این نمازها، لازم نیست و همین که قصد دارد نماز چهار رکعتی اش را دو رکعتی بخواند، همین برای نیت کافی است و نماز صحیح است.

4. كسی كه می داند مسافر است و بايد نماز را شكسته بخواند، اگر فراموش كند و بدون توجه و به طور عادت، نمازش را تمام بخواند نمازش باطل است؛ و نيز اگر حكم مسافر و سفر خود را فراموش كرده باشد در صورتی كه وقت داشته باشد نمازش را دوباره بخواند بلكه اگر وقت هم گذشته باشد بنابر احتياط واجب بايد قضا نمايد.

5. مسافری كه نمی داند بايد نماز را شكسته بخواند، اگر تمام بخواند نمازش صحيح است.

6. اگر فراموش كند كه مسافر است و نماز را تمام بخواند چنانچه در وقت يادش بيايد بايد شكسته به جا آورد و اگر بعد از وقت يادش بيايد قضای آن نماز بر او واجب نيست.

7. کسی که در مسافرت، نمازش قضا شده است، هر موقع بخواهد قضایش را بخواند باید به همان شکل دو رکعتی بخواند، ولو دیگر در سفر نباشد و در وطن باشد.

8. کسی که قصد طی این مقدار مسافت را دارد، با گذشتن از حد ترخص (یعنی حدود 5 کیلومتر از شهر خارج شود) می تواند به احکام مسافر عمل کند.

9. مسافر موقع برگشت، تا موقعی که به حد ترخص وطنش (مبدأ) نرسیده، هنوز مسافر است.

برای مطالعه بیشتر به رساله توضیح المسائل مرجع تقلیدتان (بخش احکام نماز، نماز مسافر) مراجعه فرمایید.

پیروز باشید.