ناشناس

سوال 14555

سلام دختری هستم بیست و پنج ساله با سابقه عقد ناموفق کمتر از دو ماه ،و دوشیزه هستم . هیچ خواستگاری ندارم و اقایونی که عیب و ایرادی دارن و ب بن بست میخورن کسی بهشون زن نمیده میان طرفم. از طرفی خودم هیچ ایرادی ندارم ظاهر خوب و تحصیلات دارم مثل دخترای دیگ. خیلی احساس ناامیدی می کنم ‌. فکر می کنم تا اخر عمر مجرد میمونم .یا با کسی ازدواج می کنم از رو ناچاری فقط برا اینک سنم بالا نره و یک عمر حسرت . از خدا هم دیگ ناامید شدم احساس می کنم خدایی وجود نداره.من خیلی دوست دارم ازدواج کنم . با دوستان متاهلم ارتباطم رو قطع کردم چون میبینم ازدواج کردن و بچه دار شدن حسرت میخورم . تو خونه پدرم سخت میگذره نه تفریحی میرم نه مسافرتی خانوادم اصلا اهل مسافرت نیستن فقط دوست دارن تو خونه باشن .

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
profile-photo

با سلام

به احتمال زیاد بخاطر همین دلایلی که کفتید در ازدواج اول خود هم دقت نکردید و بیشتر به خاطر ترس از تنهایی و تغییر شرایط ازدواج کردید. متاسفانه دختران مطلقه در جامعه سنتی شانس کمتری برای ازدواج دارند هر چند رابطه ای برقرار نشده باشد. بهتر بود این مورد را در ابتدا مد نظر قرار می دادید و بدون شناخت و در ابتدا عقد نمی کردید.

تمرکز شما در حال حاضر بیشتر روی چیزهایی است که ندارید و تجسم آینده ترسناکی که هنوز از آن خبر ندارید. وقتی در جستجوی چیزی هسنیم که کنترلی روی آن نداریم احساس درماندگی می کنیم. پیدا کردن فرد مناسب برای ازدواج از دست شما خارج است. با بی هدف گذراندن روزها با حسرت و ناامیدی جز از دست دادن اعتماد به نفس و افسردگی چه چیزی عاید شما می شود؟

معمولا دختران بعد از شوهر کردن و بچه دار شدن تازه به یاد این می افتند که برای خودشان می خواهند کاری کنند تا احساس بهتری داشته باشند. شما این موقعیت را دارید تا تنها بواسطه تونایی های خودتان فرد بهتری شوید. مسافرت رفتن و نرفتن معیار ی برای خوشبختی نیست. اهداف بهتری برای خودتان تعریف کنید. شما می توانید برای اینده خودتان برنامه ریزی کنید و کسی شوید که همه در آرزوی ازدواجش باشند . موفق باشید