سوال 15006
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
2 پاسخبسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و احترام
بنده به روایتی که به آن اشاره فرمودید دست پیدا نکردم ولی به صورت کلی این مطلب می تواند صحیح باشد در کتاب بحار الانوار روایت مشابهی درباره شب جمعه وجود دارد که محدث قمی در کتاب مفاتیح الجنان نیز به آن اشاره کرده اند.
این مطلب طبیعی و معقول است که اگر جایی و یا زمانی شرافت دارد، کار زشت در آن مکان و زمان زشت تر است، برای مثال زشتی کار کسی که در خیابان دزدی می کندبا کسی که در حرم امام رضا علیه السلام دزدی می کند قابل مقایسه نیست.
بنا بر این مطلبی که به آن اشاره فرمودید از نظر عقلی و اخلاقی صحیح به نظر می رسد
متن روایتی که درباره شب جمعه با همین مضمون وارد شده
امام صادق علیه السلام فرمودند:
در شب جمعه، از گناهان بپرهیزید؛ چون گناه، در آن شب چند برابر می شود، و حسنه هم چند برابر می شود.
هر کس در شب جمعه، نافرمانى خدا را ترک کند، همه گناهان گذشته او، در آن بخشوده مى شود و به او مى گویند: «کار را از سر بگیر». و هر کس در شب جمعه، با انجام دادن گناهى به مبارزه با خدا بپردازد، خداوند، او را به همه کرده هایش در طول عمرش مؤاخذه مى کند و به سبب این گناه، عذابش را دو چندان مى نماید.
چون شب جمعه مىشود، ماهیان دریاها و حیوانات صحراها، سرهاى خود را بالا کرده، با صدایى ملتمسانه مىگویند: «خدایا! ما را به سبب گناهان آدمیان، عذاب نکن!».
عنه علیه السلام: اجتَنِبُوا المَعاصِیَ لَیلَهَ الجُمُعَهِ؛ فَإِنَّ السَّیِّئَهَ مُضاعَفَهٌ وَالحَسَنَهَ مُضاعَفَهٌ.
ومَن تَرَکَ مَعصِیَهَ اللّهِ لَیلَهَ الجُمُعَهِ غَفَرَ اللّهُ لَهُ کُلَّ ما سَلَفَ فیهِ، وقیلَ لَهُ: استَأنِفِ العَمَلَ، ومَن بارَزَ اللّهَ لَیلَهَ الجُمُعَهِ بِمَعصِیَهٍ أخَذَهُ اللّهُ بِکُلِّ ما عَمِلَ فی عُمُرِهِ، وضاعَفَ عَلَیهِ العَذابَ بِهذِهِ المَعصِیَهِ.
فَإِذا کانَ لَیلَهُ الجُمُعَهِ رَفَعَت حیتانُ البُحورِ رُؤوسَها، ودَوابُّ البَراری، ثُمَّ نادَت بِصَوتٍ ذَلِقٍ: رَبَّنا لا تُعَذِّبنا بِذُنوبِ الآدَمِیِّینَ.
بحار الأنوار: ۸۹/ ۲۸۳/ ۲۸.
1. با توجه به تعالیم و آموزههای دین اسلام که نشان از رحمت و بخشش دارد، و ماههایی؛ مانند رجب، شعبان و رمضان که ماههای رحمتاند، صحت موضوع مطرح شده در پرسش، بعید به نظر میرسد.رسول خدا(ص) فرمود ماه رجب شهر اللَّه الاصب است و آنرا اصب گویند از این جهت که رحمت خدا در این ماه بر بندگان میریزد و در ماه شعبان خیرات منشعب و پراکنده شود و شیوع یابد. و در روز اول ماه مبارک رمضان لشکرهاى شیاطین در غل و زنجیر شوند و در هر شبى از شبهاى ماه مبارک رمضان هفتاد هزار بنده را خدا بیامرزد و چون شب قدر شود حق تعالى به قدر آنچه در ماه رجب و شعبان و رمضان تا آن شب قدر آمرزیده است بیامرزد، به غیر آن مردى که میان او و برادر دینى او عداوتى باشد، پس به فرشتگان بفرماید به او مهلت دهند تا اصلاح کند.
2. اما دقیقاً بر عکس آنچه در پرسش ادعا شد، روایتی از امام موسى بن جعفر(ع) وجود دارد که اعلام میکند حسنات و خوبیها در ماه رجب دو برابر شده و گناهان نه تنها دو برابر نمیشوند، بلکه پاک میشوند: «رَجَبٌ شَهْرٌ عَظِیمٌ یُضَاعِفُ اللَّهُ فِیهِ الْحَسَنَاتِ وَ یَمْحُو فِیهِ السَّیِّئَاتِ مَنْ صَامَ یَوْماً مِنْ رَجَبٍ تَبَاعَدَتْ عَنْهُ النَّارُ مَسِیرَةَ سَنَةٍ وَ مَنْ صَامَ ثَلَاثَةَ أَیَّامٍ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّة»؛
رجب ماه بزرگى است که خداوند در آن ماه پاداشها را دو چندان میکند و گناهان را پاک میسازد. هر کس روزى از ماه رجب را روزه بدارد، دوزخ به اندازه مسافت صد سال از او دورى گزیند و هر که سه روز از ماه رجب را روزه بدارد بهشت بر او واجب میشود.
