سوال 15187
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
2 پاسخبسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و احترام
با کنار هم گذاشتن این دسته از آیات رو روایات مشخص می شود منظور از محسنین گروه خاصی از مردم است و منظور هر نیکوکاری نیست، محسنین کسانی هستند که به بهترین وجه رفتار می کنند و اهل گناه نیستند.
در آیات مختلف قرآن مجید خصوصیات محسنین بیان شده است که به یکی از آنها اشاره می شود:
1- سوره ذاریات آیات 16-19: «إنّهم کانوا قبل ذلک محسنین(16) کانوا قلیلاً من الّیل ما یهجعون(17) و باالأسحارهُم یستغفرون(18) و فی اموالهم حقًّ لِلسّائِلِ و المحروم(19)». اینها که در قیامت از یک جایگاه والایی برخوردار شده اند قبلاً محسن بوده اند، محسن بودن اینها به این است که کمی از شب را می خوابند و بقیه اش را شب زنده داری می کردند سحرها استغفار می کردند و در اموالشان (غیر از زکات و خمس) برای محروم حق و سهمی قرار داده بودند. اینها این سه خصوصیت را داشتند.
مطلب دوم: با فرض این که منظور از محسنین هر نیکوکاری باشد، این دو دسته آیه اشاره می کند که این خود افراد هستند که اجر خود را ضایع می کنند، نه خداوند؛ پس مراقب رفتارتان باشید.
در پناه حضرت حق باشید
با سلام و درود
دین یک مجموعه است و نیاز است این مجموعه، با هم در نظر گرفته شود.
در قسمتی از این مجموعه گفته شده که «إِنَّ اللَّهَ لا يُضيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنين»؛ خداوند اجر نیکوکاران را تباه نمی کند(سوره توبه، آیه 120)؛ در این شکی نیست.
در قسمتی دیگر از این مجموعه هم گفته شده که اعمال انسان آثار وضعی دارد و می تواند روی اعمال دیگر انسان، اثر مثبت یا منفی بگذارد، مثلا برخی گناهان می توانند نیکی ها را از بین ببرند(یعنی احباط اعمال) «أُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ»؛ آن ها اعمالشان نابود (و بى ارزش) شده(سوره توبه، آیه 17)
بر عکس آن هم هست یعنی برخی نیکی ها می توانند بدی ها را پاک کنند: «إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئات»؛ چرا كه حسنات، سيئات (و آثار آن ها را) از بين مى برند(سوره هود، آیه 114)
نکته:
این ها هیچ منافاتی با هم ندارند زیرا در جایی که گناهان باعث از بین رفتن نیکی ها می شوند، عاملش خود انسان است که در اثر گناه، نیکی های خود را از بین می برد و این تقصیر خداوند نیست.
پیروز باشید.
