سوال 15301
سلام. ۳۶ سال خودم را باکره نگاه داشتم. رفیق ندارم. دوست دختر نداشتم. رابطه نداشتم تا با همسرم تجربه کنم.بالاخره ازدواج کردم. همسر را بهترین نعمت می دانستم. فقط احترام به همسر می دانستم. به خاطرش اضافی کار کردم تا ماهانه ده میلیون بشه درامد.فقط زنم رو میدیدم. به همسرم از صبح تا شب صدقه سر و قربون رفتم. ولی بعد زیر یک سقف رفتن تغییر کرد.همسرم رابطه اجازه نداد.بعد متوجه شدم پرده ندارد.دو ماه اول زندگی مشترک اجازه رابطه نداد.بعد به خاطر پدر و مادرش به من داد زد.پرخاشی کرد.خیلی خشک و پسرمنش بود.میگفت برده نیست که هر روز رابطه بخوام.میگفت نمیدم بهت.همش دخالت مادرش در زندگی بود.رستوران و خرید میبردم گفت وظیفته من که نخواستم.سر رابطه یک روز سیلی زدن.همسرم چهار بار به من سیلی زد.سر گوشی که با پسر چت میکرد ، من رو کتک و کبودم کرد چیزی نگفتم.یه شب که یک ماه رابطه نداشتم، با زور خواستم رابطه کنم. پریدم روش.اون بهانه کرد و گذاشت رفت.فقط چهار ماه خانه مشترک بودیم.از همه جا بلاک کرد.جهیزیه رو برد. مهریه گذاشت اجرا.شکایت کرد.رو مادرم و پدرف توف کرد و فحش داد.الان پنج ماهه رفته. اوایل افسرده شدم. سه ماه تمام خون گریه کردم.رفتم دنبالش.نیومد. فقط گفت پشیمون میشی که دست روم بلند کردی.الان نمیتونم بفهمم مشکل از من بود یا اون درست میگه. کلی اذیت کرده ولی اصلا نمیبینم. احساس گناه دارم.یعنی به خاطر سیلی رفت؟همه جا گفته امنیت نداره.به خدا ، من یک درصد هم از دلم خوشونت نداشتم. صدای پرخاش من رو که رابطه میخواستم و عصبانی بودم رو ضبط کرده.به من میگه عصبی هستی. خودش قرص اعصاب و استرس مصرف می‌کنه. گفته بود هیچ قرصی نمیخوره.من نه قرص خوردم تا حالا نه چایی و نه خلاف های دیگه.الان خیلی داغونم. فکر نمیکردم همسرم روزی بره.همش میگم کاش رابطه نمیخواستم.کاش هیچ مخالفتی نداشتم.ولی اون یدونه سیلی داغونم کرده.شاید به خاطر اون گذاشت رفت.اخه من خیلی احساس گناه دارم.ولی درونم میگه اخه ۹۹درصد من خوبی و محبت میکردم بهش؟!تجربه اولم بود از کنار زن بودن.لطفاً کمکم کنید.از کار و زندگی افتاده ام.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
با سلام
برادر خوبم متنی که ارسال کردید حاکی از عدم رعایت حقوق شما در زتدگی مشترک هست. البته که برای نتیجه گیری صحیح باید پای صحبت همسرتون هم باشیم اما یکی از حقوق اصلی یک آقا در ازدواج پاسخ گویی همسر به نیاز جنسی اوست در حالی که همسر شما از ابتدا امتناع داشته.
احساس گناهی که او به شما داده باید در ابتدا در خود او شکل بگیره. این رویه زندگی ساز نیست. اگرهم تلاش برای برگرداندن او دارید باید حتما هردوی شما برای حل مساله از کارشناس کمک بگیرید
خود را سرکوب نکنید. سرزنش نکنید. اگر احساس می کنید به هیچ عنوان خواهان ادامه نیست باید بدانید که تمایل شما برای ادامه نیز شاید بی نتیجه باشد چون ادامه این زندگی به خواهان بودن او و تغییر رویه اش بستگی دارد.