ناشناس

سوال 15303

با سلام و احترام بنده خانم ۳۲ساله، دوسال و نیم عقد بودم، دو سال هم هست ازدواج کردم همسرم تمام مسایل ریز زندگی مون، حتی کوچکترین، صحبت هایی که من بیان میکنم، بین دوستانش، خانواده خودش و خانواده خودم بدون کوچکترین تامل و حتی فکر و حتی احساس پشیمانی بیان میکنه، به طوری که من به عنوان یه زن هیچ احساسی در رابطه با اینکه زندگی مشترک تشکیل دادم نمیکنم این در حالیه که تمام مسایلی که بین خودش و دوستان و خانوادش هست اصلا با من مطرح نمیکنه، تمام تلفن ها چه با دوستاش، چه خانواده، چه... وقتی که بیرون از منزل است میزنه، تمام گفتگو ها وقتی میره منزل مادرشون انجام میشه، مثلا وقتی خواهرزادشون از مسافرت کربلا برگشتن من وقتی رفتیم خون مادرشون و گفتن بریم دیدنش، تازه متوجه شدم رفتن کربلا، وقتی مادرشون عمل کردن تموم شد تازه من بین حرفاشون متوجه شدم فقط به من میگم یادم رفت بهت بگم ما زمان زیادی رو تنها کنار هم هستیم بعد از کار ایشون و لی هیچ صحبتی بینمون بیان نمیشه، من خیلی احساس تنهایی و بی ارزشی میکنم به نظرتون این رفتارشون رو باید به عنوان شخصیتشون بپذیرم؟ چه طوری؟ من خیلی حس بدی دارم هرچی با خودم کلنجار میرم نمیتونم این چیز ها رو بپذیرم

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

2 پاسخ
profile-photo

با سلام

شما تا بحال انتظارتان را بیان کره اید که دوست ندارید بعضی حرف های خصوصی به دیگران گفته شود؟ آیا همسرتان می داند این رفتارش باعث می شود احساس بی ارزشی و تنهایی کنید؟ اگر جوابتان مثبت است چگونه و با چه لحنی نارضایتی و انتظار خود را بیان کرده اید؟ آیا جملات خود را با چرا و چطور یا درست و ناردست و یا یا باید و نباید بیان می کنید؟ آیا این رفتار از ابتدای ازدواج وجود داشته است ؟ اگر از ابتدا نبوده آیا بیاد دارید چه اتفاقی افتاد که همسرتان دیگر اطلاعات خانوادگی را بیان نمی کند؟

بعضی رفتارها به شکل عادت تکرار می شود و چون بازخورد درستی صورت نمی گیرد تکرار می شود. اگر مهارتهای زندگی خصوصا مهارت ارتباط موثر و مهارت حل تعارض را یاد بگیرید تا بتوانید انتظارات خود را به بهترین وجه بیان کنید و اختلافات را با کمترین تنش حل کنید مسلما احساس بهتری خواهید داشت.

تحمل رفتاری که مورد پسند نیست در طولانی مدت دشوار و آسیبش به سایر جنبه های زندگی هم سرایت می کند. پس نمی توانید این رفتار را بعنوان تیپ شخصیتی بپذیرید ولی در عین حال اگر فرد ایراد گیری هستید می توانید انتظارات خود را با شخصیت همسرتان کمی همخوان کنید . اگر همسرتان احساس کند هیچ رفتار او مورد پسند نیست فاصله اش از شما بشتر می شود. باید قبل از بیان رفتاری که شما را اذیت می کند به نکات مثبت اشاره داشته باشید و آن ها را پر رنگ کنید. تا ایراد شما کم اهمیت و قابل تغییر بنظر برسد.

قبل از اینکه خود را مجبور به تحمل شرایط بکنید برای تغییرات مثبت تلاش کنید. کسی نمی داند در درون شما چه خبر است. اگر فکر می کنید خودش باید بداند فقط خودتان را اذیت کرده اید. کسی از ذهن دیگری خبر ندارد . موفق باشید

با سلام وقتتون بخیر،

دوست عزیز شما بهتر هست زمانی رو برای هم صحبتی خصوصا صحبت درباره ی مسایل خانوادگی ،اجتماعی و علایق و... مشخص کنید تا حتما زمانی برای این مباحث در زندگی در نظر بگیرید که مسایل اجماع نشود.واز مواردی که در فکر وفرهنگ شما پسندیده وناپسند است گفتگو کنید.

شما به طریق مختلف بویژه بصورت هدایت نامحسوس بهتر است مفهوم حریم رو برای همسرتان بیان کنید . واز او سوال کنید درباره حریم شخصی واورا بیشتر بتفکر وادار کنید.

در رابطه با آخرسوال شمااین مساله دوجنبه داره بعضی اوقات به حدی گفته میشه که آرامش زن بهم میزه بعضی اوقات هم حالت پنهان کاری میگیره. سعی کنید زیادبرای خودتان با اهمیت جلوه ندهید تا برداشت کنجکاوی نشود از رفتار شما.تا مرور از رفتارشان کاسته شود. به امید عاقب بخیری شما