ناشناس
سوال 153126
نتایج كرامت یا حقارت شخصیت را نام ببرید؟<br />چند نمونه از تأثیرات عدالت اقتصادی بر عدالت اجتماعی را نام ببرید؟<br /> - 21 ساله - دیپلم
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
كرامت را چنین معنا كرده اند. كرامت همان نزاهت از پستی و فرومایگی است. كریم غیر از كبیر و عظیم است. كریم معنایی دارد كه شاید در فارسی معادل بسیط نداشته باشد. لذا اگر ما خواسته باشیم كلمه كریم را به فارسی ترجمه كنیم باید چند كلمه را كنار هم بگذاریم تا معنی كریم روشن شود. مثلا بگوییم: "روح بزرگوار و منزه از هر پستی را كریم گویند."
خدای سبحان محدوده عالم طبیعت و اعتبارات آن را در برابر كرامت دانست، و از آن به دنیا تعبیر نمود؛ چون دنائت در برابر كرامت و دنی در مقابل كریم است.(آیة الله جوادی آملی، كتاب "كرامت در قرآن"، ص22 – 21)
واضح است اگر كسی كرامت ذاتی خود را كه در آیه «لقد كرّمنا بنی آدم» ـ (اسراء/70) ـ بیان شده را درك كرد، خود را به دنیا و دنائت نمی آلاید، و از پنج مرتبه دنیا ـ یعنی لعب، لهو، زینت، تفاخر، تكاثر(حدید/20) ـ می گذرد و به آخرت و معنویت میل كرده، علم نافع و تقوا می اندوزد؛ یعنی چیزهایی كه جزء جان او شده، و قابل انتقال به سرای برتر است، بلكه همانا موجب تعالی جان او شده، و در همین دنیا او را آخرتی می نماید.
چنانچه امام علی(ع) فرمودند: "كن فی الدنیا ببدنك وفی الآخره بقلبك وعملك" یعنی در دنیا با بدنت باش، و همینجا در آخرت باش با قلب و علمت."(غررالحكم)
انسان باید باور كند او از كرامتی خاص برخوردار است كه همان كرامت او موجب دشمنی ابلیسی با او است؛ چنانچه در آیه 62 اسراء به نقل از ابلیس می گوید: من همین آدم(ع) را كه بر من گرامی داشتی احتناك می كنم – یعنی زمام او را می گیرم- و جز قلیلی از بنی آدم را وانمی گذارم.
كسی كه چنین كرامتی را نیافت به دنیا و دنائت روی می كند، و تحت الحنك خود را به شیطان می سپارد.
امام علی(ع) كرامت را نتیجه عُلُوّ همت می داند: "الكرمُ نتیجة عُلُوّ الهمة"(غررالحكم)
و همچنین می فرماید: "النفس الكریمة لاتؤثر فیه النكبات" یعنی حوادث ناگوار در روح كریم اثر نمی گذارد.(همان)
و فرمود: "من كرمت نفسه صغرت الدنیا فی عینه" یعنی اگر نفسی با كرامت شد دنیا در چشم او كوچك می آید.(همان)
و باز فرمود: "من لم تقومه اكرامة قومته الإهانة" یعنی كسی كه كرامت او را مستقیم نكرد اهانت و فرومایگی مقوم اوست"(همان) یعنی راه منحصر در این دو است و وسطی ندارد.
در این باره كتاب ارجمند "كرامت در قرآن"، نوشته آیت الله جوادی آملی را حتما ملاحظه فرمایید.
سئوال دوم را جداگانه پرسش نمایید.
با التماس دعا.
موسسه ذكر – قم.
باستانی.
دوست محترم!
كرامت را چنین معنا كرده اند. كرامت همان نزاهت از پستی و فرومایگی است. كریم غیر از كبیر و عظیم است. كریم معنایی دارد كه شاید در فارسی معادل بسیط نداشته باشد. لذا اگر ما خواسته باشیم كلمه كریم را به فارسی ترجمه كنیم باید چند كلمه را كنار هم بگذاریم تا معنی كریم روشن شود. مثلا بگوییم: "روح بزرگوار و منزه از هر پستی را كریم گویند."
خدای سبحان محدوده عالم طبیعت و اعتبارات آن را در برابر كرامت دانست، و از آن به دنیا تعبیر نمود؛ چون دنائت در برابر كرامت و دنی در مقابل كریم است.(آیة الله جوادی آملی، كتاب "كرامت در قرآن"، ص22 – 21)
واضح است اگر كسی كرامت ذاتی خود را كه در آیه «لقد كرّمنا بنی آدم» ـ (اسراء/70) ـ بیان شده را درك كرد، خود را به دنیا و دنائت نمی آلاید، و از پنج مرتبه دنیا ـ یعنی لعب، لهو، زینت، تفاخر، تكاثر(حدید/20) ـ می گذرد و به آخرت و معنویت میل كرده، علم نافع و تقوا می اندوزد؛ یعنی چیزهایی كه جزء جان او شده، و قابل انتقال به سرای برتر است، بلكه همانا موجب تعالی جان او شده، و در همین دنیا او را آخرتی می نماید.
چنانچه امام علی(ع) فرمودند: "كن فی الدنیا ببدنك وفی الآخره بقلبك وعملك" یعنی در دنیا با بدنت باش، و همینجا در آخرت باش با قلب و علمت."(غررالحكم)
انسان باید باور كند او از كرامتی خاص برخوردار است كه همان كرامت او موجب دشمنی ابلیسی با او است؛ چنانچه در آیه 62 اسراء به نقل از ابلیس می گوید: من همین آدم(ع) را كه بر من گرامی داشتی احتناك می كنم – یعنی زمام او را می گیرم- و جز قلیلی از بنی آدم را وانمی گذارم.
كسی كه چنین كرامتی را نیافت به دنیا و دنائت روی می كند، و تحت الحنك خود را به شیطان می سپارد.
امام علی(ع) كرامت را نتیجه عُلُوّ همت می داند: "الكرمُ نتیجة عُلُوّ الهمة"(غررالحكم)
و همچنین می فرماید: "النفس الكریمة لاتؤثر فیه النكبات" یعنی حوادث ناگوار در روح كریم اثر نمی گذارد.(همان)
و فرمود: "من كرمت نفسه صغرت الدنیا فی عینه" یعنی اگر نفسی با كرامت شد دنیا در چشم او كوچك می آید.(همان)
و باز فرمود: "من لم تقومه اكرامة قومته الإهانة" یعنی كسی كه كرامت او را مستقیم نكرد اهانت و فرومایگی مقوم اوست"(همان) یعنی راه منحصر در این دو است و وسطی ندارد.
در این باره كتاب ارجمند "كرامت در قرآن"، نوشته آیت الله جوادی آملی را حتما ملاحظه فرمایید.
سئوال دوم را جداگانه پرسش نمایید.
با التماس دعا.
موسسه ذكر – قم.
باستانی.