سوال 15324

Question

سلام من ۳۸ ساله هستم و نتیجه ۱۲ سال زندگی مشترک با همسرم یک پسر ۱۰ ساله میباشد که عاشقش هستم همسرم اوایل ازدواج من رو با تیپ ساده و منطقی پسند کرد و قبول کرد که باهام طی خواستگاری سنتی ازدواج کنه ولی بعدا بهم گفت که به زور خانواده با من وصلت کرده چند بار چت کردن و رابطه تلفنیش رو با مردهای غریبه و متاهل دیدم و حس کردم تا جایی که خودش هم فهمید که متوجه شدم و اظهار پشیمانی کرد البته خانمم چهار تا خواهر دیگر داره که همگی طلاق گرفتن من دوستش دارم ولی اون میگه به درد هم نمیخوریم مهریش رو گذاشت اجرا نصف خونه رو که من به خاطر وام زده بودم به نامش نصف دیگه رو هم دوباره بابت مهریه ازم گرفت و حق طلاق رو هم گرفت و فعلا رفته و الان هفت ماه هست که از هم جدا زندگی میکنیم من نمیخوام طلاق بگیره و حق طلاق رو هم دادم بهش تا شاید در تصمیمش تغییری ایجاد بشه خپدم طی این چند ماه حتی یک ذره هم از دوست داشتنش کم نشده و بیشتر عاشقش شدم همه میگن دیوانه ای با اینکه حقوقت رو توقیف کرد با اینکه از خونم انداخت بیرون با اینکه ماشینم رو توقیف کرد ولی من باز دوستش دارم و اون میگه ازت خوشم نمیاد برام تکراری شدی نمیتونم برای خودم هضم کنم که منو دوست نداشته باشه آخه بهش بدی نکردم شاید یه موقع هایی عصبانیم کرده یه چیزی گفتم ولی دوستش دارم هم اون رو هم پسرم رو الان هم برای جلب اعتماد همه دارو ندارم رو دادم بهش هیچی دیگه ندارم ولی بازم میگم بیا زندگی کنیم نمیاد به نظر شما من چکار کنم تا اروم بگیرم

مریم عطاریان · Answer

باسلام
دوست گرامی وفاداری شما قابل ستایش است اما تا جایی که همسرتان قدر این وفاداری را دانسته و از طرف دیگر متوجه اشتباهات خودش شود خصوصا مقوله خیانت که بیان کردید واقعا جای دارد که اصلاح شود و الا محیطی نامناسب برای تربیت فرزند شما ایجاد شده و در آینده فرزند تان هم خدشه ایجاد می کند
الان نمی دانم فرزندتان نزد شماست یا همسرتان اما به نظر با توجه به توضیحاتی که دادید، تربیت فرزندتان بر عهده خود شما باشد خیلی بهتر است. نمی گویم همسرتان از دید فرزندتان محروم شود بلکه منظورم این است که فرزندتان نزد شما باشد و فقط برای ملاقات هایی مشخص با همسرتان مراوده داشته باشد
طوری رفتار نکنید که گویی بدهکار ایشان هستید و دائما اصرار و التماس برای بازگشت وی کنید بلکه طوری رفتار کنید که همسرتان متوجه اشتباه خود شده و خودش باز گردد
اگر دائما التماس کنید، ابراز دلتنگی و...، همسرتان تصور می کند کارش درست بوده و اصلا به اشتباهات خود پی نخواهد برد
به ایشان نشان دهید که اینگونه نیست که هر گاه دوست داشت می تواند باز گردد بلکه تا زمانی که رفتار گذشته را اصلاح نکند و مقید به اخلاقیات نباشد، جایی در زندگی مشترک نخواهد داشت
من توصیه جدی دارم حتما مراجعه حضوری نزد روان شناس داشته باشید تا راهنمایی های بهتری دریافت کنید. از موضع ضعف رفتار نکنید شما با این کار اصلا اجازه نمی دهید همسرتان متوجه اشتباهات خود شود
در این رابطه فرزندتان هم آسیب دیده، با اشتباهات همسرتان و ضعف شما، این فرزند هم آسیب جدی دیده لذا مراجعه حضوری را فراموش نکنید و هر چه زودتر تکلیف زندگی تان را روشن کنید
اینکه همسرتان برود ولی هنوز وضعیت جدایی مشخص نباشد اصلا خوب نیست
تشویق به جدایی نمی کنم اما اصلا تن به وضعیت تعلیق ندهید
موفق باشید

سوال 15324

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها