سوال 15461

سلام. به نظرم در این خصوص نباید زیاده روی کرد و اصلا قرار نیست هر چیزی که در خصوص خانواده طرف مقابل می دونیم به محقق گفته بشود. چون دیدگاه ها با هم فرق می کند. بنابراین در مورد جواب تحقیق به نطرم صرفا باید سوالات که پرسبده می شود به صورت غیر اغراق امیز و کوتاه و با اطمینان کامل از درست بودن ان پاسخ داده شود .

به این صورت نظر خود را به هیچ عنوان به طرف مقابل دیکته نکردیم و طرف مقابل مجددا می تواند با جمع بندی و کنار گذاشتن خصوصیات شخصی ،خانوادگی و... یک تصمیم عاقلانه برای زندگی بگیرد.

سلام به همه

هر چیزی که توی زندگی طرف تاثیر جدی داره باید گفته بشه البته اگر کامل و قطعی راجع به اون مسئله اطلاع داشته باشیم جوری نباشه که توهین و قضاوت بیجا بشه !!! چون اگر چیزی رو بدونیم و نگیم مدیون میشیم

بهتره این جور موقع ها زیاد وارد جزئیات زندگی طرف نشد و باید کلی و دربسته یک اطلاعاتی بدیم و حواسمون باشه که اطلاعاتی که میدیم واقعا برای طرف مفید باشه و در تصمیم گیری بتونه کمکش کنه به نظر من تحقیقات قبله ازدواج فقط برای دلگرمی خانواده هاست و بیشترین شناخت تو مرحله آشنایی کسب میشه که هر چی زمان آشنایی بیشتر باشه شناخت بیشتری هم حاصل میشه.

تا حدی که میدونیم

و البته هر انسان در گذشته اش خطاهایی داشته ، اگه این خطا رو دیگه قصد داره تکرار نکنه، اگه نپرسیدن ، نگیم بهتره

باسلام خدمت شمابزرگواران،درتحقیق هرچه که درازدواج وآینده دونفرتاثیرگذارهست و مهم هست بایدمطرح بشه چه مثبت وچه منفی به شرطی که واقعامهم ومستدل باشندنه ازروی حب وبغض و غرض ورزی،مثل اعتیادالبته براساس حدسیات نباشه یامثلادرگیریهای اجتماعی متعدد،امالازم نیست مثلافردیکبارباکسی دعواکرده اونومطرح کنیم چون درذهن فردتحقیق کننده منفی گرایی یابدبینی ایجادمیشه ودچارتردیدمیشن

باید عدالت رو بین خوبی ها و بدی هایی که می خوایم بگیم رعایت کنیم، اغراق نکنیم دنه درمقدار خوبی و نه در بدی و حقیقت ها رو صاف و ساده بگیم

هنگامی کهسی ازمون سوال در این مورد می پرسه از محدود جاهایی هست که ‌غیبت کردن مجاز هست!

موفق باشید

همه روبایدبگیم

باید بدون در نظر داشتن روابط خوب یا بد با اون فرد صادقانه حقایقی رو گفت که ازشون اطمینان صد درصدی داریم نه که فقط فکر ما در مورد اون شخص باشه هم تعریف الکی هم بد گفتن الکی دوتاش آسیب رسانه،مثلا اگه صددرصدی مطمعن باشی و نگی و ازدواج کنن بعد ازدواج طرف بفهمه به نظرم گناهش گردن آدم میوفته

طبق تجربیاتم اگر شخصی از من در مورد فرد دیگری برای ازدواج (خانم یا آقا) سؤال بپرسن من سعی میکنم آنچه از ظاهر و باطن رفتار و گفتار شخص دَرک کردم رو براشون بیان کنم، البته با رعایت حد و حدود.

و حتما به طرف مقابل تأکید میکنم که برداشت من از نوع رفتار و گفتار و .... طبق اعتقادات، احساسات، تجربیات، سلیقه، و... نظرات شخصی خودم بوده و ممکنه در مواردی آنچه که برای من از اهمیت زیادی برخوردار هست برای شخص دیگر در مرتبه پائین تری قرار داشته باشه یا بلعکس بنابراین برای نتیجه گیری خوب و بد رو با معیارهای خودشون باید بسنجن نه نظرات دیگران.

بطور مثال: برداشت توقع اشخاص از همسر قانع، فداکار، باغیرت و... میتونه خیلی متفاوت باشه.

الان دیگه تحقیقات موثر نیست مگر در رابطه با شغل که صحت داره یا نه؟ تحقیقات در محله هم که اساسا چیزی رو معلوم نمیکنه اکثرا شناختی ندارن و چیزی دستگیر آدم نمیشه. اینکه کسی که برای تحقیق میره و اونکه اطلاعاتی میده هم براساس برداشت و دیده‌هاست و نه واقعیت و حقیقت. اینکه آدمها دوستانی دارن و ازشون خوب میگن یا اینکه باهاش خوب رفتار میکنن و برعکس با دیگری رفتار ی متفاوت بنابر اختلافات یا دلایلی و نگاهی که به هم دارن