ناشناس

سوال 15700

من تو یه خانواده هستم که سه معلول دارند و هرکس خواستگاریم می آید منصرف میشوند با اینکه خودم از لحاظ اجتماعی بسیار شغل مناسبی دارم ولی تنها فرزند سالم خونمون هستم ازطرفی نسبت به خانواده ام مخصوصا مادرم که کم بینا شدن احساس مسئولیت میکنم الانم در سن 34 سالگی هستم و نیاز عاطفی به همدم دارم ولی جور نمیشه و از طرفی اکثر افرادی که میان مطلقه بچه دار هستند که پدرم با بچه دار بودن آقایون مشکل دارند و قبول نمیکنند بنظرتون من چکار کنم تو همدم هم چندین ماه ثبت نام کردم ؟گاهی از خداشاکی و ناراحت میشم که منو تو این خانواده گذاشت همش باید حمایت کنم و از دوران نوجوانی یه دخترمستقل و حامی خانواده ام بودم

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
profile-photo

با سلام

مسلما شرایط شما و مسئولیتی که از کودکی بر دوش کشیده اید در اینکه فرد موفقی باشید تاثیر بسزایی داشته است. ولی برای ازدواج باید نگرانی طرف مقابل را هم در نظر بگیرید.

درباره بیماری سایر فرزندان خانواده چیزی ننوشته اید ولی اگر بیماری ژنتیکی باشد و شما هم ناقل ژن باشید اگر با مردی که فرزند دارد ازدواج کنید گزینه بهتری است تا خودتان دارای فرزند معلول شوید.

اگر هم بیماری ژنتیکی نیست در زمان خواستگاری یا آشنایی به این موضوع حتما اشاره کنید و پدرتان هم بگوید که شما بعد از ازدواج مجبور نیستید از خانواده حمایت کنید. شاید روشن کردن این دو نکته انتخاب را راحت تر کند.

بهر حال اگر ازدواج برای شما یک اولویت است با پدرتان صحبت کنید تا از میان خواستگاران مورد مناسب را پیدا کنید. مطلقه بودن عیب بزرگی نیست که نشود چشم پوشی کرد. شاید پدرتان متوجه این موضوع نباشد که شما در آینده می خواهید خانواده خودتان را داشته باشید و ممکن است اولیت شما با اولویت او متفاوت باشد. سن و استقلال شما در حدی است که بتوانید خودتان منطقی تصمیم بگیرید . موفق باشید