سوال 160998

با سلام
دوست محترم
از اینكه با ما تماس گرفته اید و دغدغه ایمانی دارید بسیار خرسندیم .
خداوند در قرآن خطاب به بندگان خویش می فرماید:"قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لاتقنطوا من رحمة الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا انه هو الغفور الذنوب" بگو ای بندگان من كه اسراف كردید بر نفس هایتان(گناه كردید) ناامید مشوید از رحمت خدا به درستی كه خدا می آمرزد همه گناهانتان را به درستی كه او آمرزنده مهربان است. (زمر 53 )
و چنانچه شاعر گفته است:
باز آی باز آی هر آنچه هستی باز آی
گر كافر و گبر و بت پرستی باز آی
این درگه ما درگه نومیدی نیست
صد بار اگر توبه شكستی باز آی...
دوست من آیا می دانید یاس از رحمت خداوند بزرگترین گناه است چرا كه خداوند هر گناهی جز آن را می بخشد چرا كه بازگشت این گناه به كوچك انگاری خدا و بزرگ انگاری خود و عمل خود است حتی آن گناهی كه از همه چیز بزرگتر است در برابر رحمت خدا هیچ است .هرگز از توبه و توجه به خدا و اهل بیت علیهم السلام حتی در بدترین حالات غافل نشوید چون چاره ای جز رجوع به دامان پرمهر ایشان نیست "هل یرجع العبد الابق الا الی مولاه"
تقویت ایمان فقط با عمل حاصل می شود چنانچه قرآن می فرماید :فاعبد ربك حتی یاتیك الیقین " در اطاعت و عبادت پروردگارت بكوش تا به یقین نایل آیی.
از روایات بسیاری نیز این معنا استفاده می شود كه معرفت ایمانی فقط در سایه عمل به دانسته ها ایجاد می شود چنانچه در حدیثی است كه :
اگر به آنچه دانستی عمل كردی ، معارفی را كه نمی دانی خداوند به تو ارزانی خواهد كرد و طریق معرفت آن را خواهی یافت .
و این تقویت ایمان و طی درجات ایمانی است و نیل به مراتب بالاتر معرفتی!
شوق زیبایت به توبه و سوز پرشكوهت از نافرمانی خدا را می ستایم و بر آن رشك می برم.
عرض نیاز در خلوتگاه شب و در محراب تنهایی و با سبحه های اشك و فریادهای التماس به درگاه آن بی نیاز تنها راه توفیق بر ترك گناهان است .
اگر چه هر نیازی كه در انسان وجود دارد باید از طریق منطقی آن برآورده شود تا انسان نیازمند برآوردن نامشروع آن نباشد.
ولی به هر حال دوست عزیز!
چند كار می توان كرد یكی آن كه مثل گذشته بود و به رسم حیوانی زیست چنانچه اگر ملكوت این اعمال را ببینید خواهید دید كه چهره ای حیوانی دارد؛ یا آن كه شما در میان انبوه حیوان سیرتان انسان صورت؛ انسانی بمانید و با هیولای شیاطین بستیزید، و نفس را لجام زنید و در جوانی یوسف وار زندگی كنید كه:
در جوانی پاك زیستن شیوه پیغمبری است
ور نه هر گبری به پیری می شود پرهیزگار
پس دوست من باید با نفس خود مبارزه كنی اگر بخواهی كه جامعه آلوده تو را به سوی خود نكشد راه های مبارزه را خوب باید بیاموزی كه در مرحله اول پرهیز از گناه و ذكر خداوند و استمداد از ائمه هدی ـ علیهم السلام ـ می باشد.
انسان هر گاه كه بخواهد و اراده كند می تواند از گناهان گذشته خود توبه كند و یا اصلاً گناه نكند ولی باید گفت كه انسان می تواند با همان جایزالخطا بودن به مقامی برسد كه شاعر می گوید:
رسد آدمی به جایی كه به جز خدا نبیند
بنگر كه تا چه حد است مقام آدمیت
پس امكان دارد كه انسان به مرتبه ای برسد كه گناه نكند یعنی آن زمانی كه گناه را با چهره واقعی آن و به معنای دوری از قرب الهی و غیبت چهره محبوب و هجران یار می بیند. شما هم اگر سعی و تلاش كنید و با اراده قوی تر و جدی تر به سمت كمال پرواز كنید به آن مقام یعنی ترك گناه و محرمات خواهید رسید إن شاء الله.
همچنان كه خیلی از بزرگان و انسان های معمولی در گذشته به این مقامات دست یافته اند. شما نیز با استعانت از بی نیاز بی همتا و پروردگار مهربان و عزمی راسخ و تلاشی وافر به این مهم دست یابید.
از آن جایی كه فردی مذهبی هستی باید عرض كنم كه امیال سركش شهوانی را باید مهار كرد و در صورت امكان از راه شرعی و صحیح، آن را ارضاء نمود. وظیفه شما در حال حاضر فقط مهار این افسار گسیخته شیطانی می باشد.
در روایت از معصومین است كه خداوند سختی، گرفتاری و وسوسه ای برای كسی بوجود نمی آورد، الا آن كه صبر و مقاومت در برابر آن را قبلا به او عنایت می كند. ضمنا به عرض می رسد كه رعایت تقوا در عنفوان جوانی و در هنگام فشار وسوسه های شیطان بهترین راه برای تقرب الهی است. این در حقیقت راه میانبری است كه به كمك آن می توان یك شبه ره صد ساله پیران ریاضت كش و عارفان بزرگ را پیمود. قدر این شرائط را بدانید.
هر كس باید سعی كند و می تواند شهوت خود را با نیروی اراده تحت اختیار خود بگیرد.
دوست گرامی!
در خصوص مسئله شهوت و كنترل آن توصیه های ویژه ای از سوی اولیای دین و حكمای اسلامی شده است.
در روایت آمده است كه روزه گرفتن شهوت را كم می