ناشناس
سوال 168765
با نام حضرت دوست<br />با سلام و تحیت<br />راستش یه سوال دارم كه واقعا دوست دارم به اصطلاح علمی جواب بفرمائید:<br /><br />چه كسی برای اولین بار، از چه زمانی، و اصلا از كجا؟<br />چرا الان افرادی كه تو حوزه ها هستند عبا، عمامه و اكثرا ریش بلند دارند<br />از امام خمینی كه من به شعر و شعور و ایمان ایشون ایمان دارم تا بقیه<br />هر چند شاید ائمه اطهار (ع) لباس های عبا مانند داشته اند ولی اولا اصولا لباس عربی این شكلی بوده و هست.<br />اگر می خواهید برای من حدیث یا غیره روایت فرمائید كه به این كار توصیه شده چقدر میشه اعتماد كرد؛ نمی دونم آخه می دونید بعضی از احادیث مخصوصا اونایی كه تو نهج البلاغه هست بعضی هاش اینقدر عظیم كه حقانیت اینو كه برادر قرآن هست به اثبات می رسونه یعنی از نظر من در طول این چندین قرن بد جوری توی دهن جهالت زده و مثل برق از این دوران بدون هیچ تحریفی گذر كرده!<br />آیا واقعا داشتن ریش یا محاسن به طوری كه خیلی بلند نباشه كه از نظم خارج بشه یا باعث اذیت دیگران بشه بهتر نیست (صادقانه عرض می كنم من هر وقت ریش می زارم هم مادرم چندان خوشش نمیاد هم تا اون جایی كه خودم شعور دارم و می فهمم عكس العمل نزدیكانم در مواجهه با من فرق می كنه كاری به زخم زبون های یه عده احمق یا بهتر بگم كسایی كه فقط حرف می زنن و اهل فكر نیستن ندارم)<br />آیا استفاده از عبا و عمامه به عنوان یه uniform برای تشخیص از بقیه مرسوم شده؟ آیا به نظر شما هم رنگ جماعت به معنای ساده و غیر سیاسیش بهتر نیست؟<br />البته تا اونجایی كه من از مادر بزرگم شنیدم قدیما اكثر مردا حداقل تو مشهد همین جوری لباس می پوشیند.<br />بنده تو مشهد زندگی می كنیم و همین جا دارم مهندسی-برق می خونم.<br />خیلی خیلی خوشحال و سپاس گذار می شم اگر جوابم رو با طمانینه یه جوری بفرمائید كه شاید برای بقیه هم قابل درك و استفاده باشه.<br /><br />با تشكر فراوان - سید علیرضا ذبیحیان<br /> - 22 ساله - لیسانس
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام و عرض تحیت.
دوست محترم!
مسلماً لباس روحانیت امروز مطابق با لباس پیامبر اكرم( صلی الله علیه وآله) در همه جزئیات آن نیست ، و گذشت زمان در جزئیات این لباس تغییراتی حاصل كرده است ، ولی در كلیات، لباس روحانیون همان لباس پیامبر اكرم (صلی الله علیه وآله ) است.
عبا، عمامه، نعلین و … كه امروزه نمایانگر ظاهر یك روحانی است، لباسهایی است كه بنا بر روایات و نقل‌های تاریخی پیامبر اكرم (ص) نیز همین لباس‌ها را می‌پوشید ه اند.
حال این كه چرا روحانیت لباس متحد الشكل، آن هم لباس منسوب به رسول خدا(ص) و اهل بیت ایشان را می پوشند، نكته دیگری است كه می توان به تحلیل آن نشست.
نگارنده معتقد است لباس متحد الشكل پوشیدن خود نوعی اعلام وجود و ارائه مدرك تحصیلی است كه روحانی با پوشیدن آن می گوید من تحصیلات دینی دارم و می توانم پاسخگوی سؤالات و مرجع نیازهای دینی مردم باشم. مثل پزشكی كه با ذكر پیشوند دكتر در كنار نام خود به مردم خبر از رشته تخصصی خود می دهد، تا مردم به كك او نیازهای خود را رفع كنند.
لباس رسمی قضات در بساری از ملتها و سنتها از این دست است.
این هم لباس رسول خدا و خاندان ایشان انتخاب شده معلوم است، چرا كه علم اینها علمی است كه از این خاندان اخذ شده است. روحانیت داعیه دار این است كه بشر به وحی نیازمند است و بدون آن نمی تواند به سعادت برسد، و این خاندان خاندان وحی هستند. پس چه مناسب است كه لباس همانها پوشیده شود.
خلاصه آن كه این لباس انتخابی است كه به خوبی شده است تا نماینده یك معنا باشد.
تمایز لباس در سیره اهل بیت علیهم السلام و شیعیان هم به چشم می‌خورد. در تاریخ می‌بینیم مأمون عباسی دستور می‌دهد كه سیاه پوشی كه شعار بنی عباس است را به سبزپوشی كه شعار علویان است تغییر دهند. این نشان می دهد كه شیعیان طرفدار علویان هم لباس مخصوصی می پوشیده اند.
در مورد لباس روحانیت باید گفت اگر نوع پوشش و لباس آن ها بر اساس مد روز و فرهنگ رایج در هر عصر و زمان بود، وجهی برای سؤال شما و تغییر لباس آنان بود؛ ولی واقعیت این است كه این لباس اقتباسی است از لباس حضرات معصومین(ع) و سنتی است كه در پوشش علمای دین از گذشته بوده است.
شاید بتوان گفت: علمایی كه پاسدار سنتهای دینی هستند كه از گذشته به ما رسیده، علی القاعده باید نماد خودشان را هم به نوعی حاكی از سنتها قرار دهند. لباس روحانیون مسیحی و یهودی هم كم و بیش این چنین است.
اساسا مد فلسفه ای دارد كه التزام افراطی به آن فلسفه صحیح نیست. به نظر معقول می رسد كه بگوییم كسی كه منادی خطرات این افراط است، نمی تواند خود دست خوش مد گردد.
در عین حال باید گفت اگر چه شاكله كلی این لباس به یك صورت باقی مانده است، ولی كم و بیش لباس روحانیت هم تغییراتی داشته است، كه به تدریج بوجود آمده است.
ضمنا در مورد روایات و نهج البلاغه و ... و همچنین موضوع ریش در این نوشتار مجال گفتگو نیست، اگر مایل باشید در فرصتی دیگر در مورد گفته های شما صحبت می كنیم.
با آرزوی توفیق.
موسسه ذكر ـ قم.
باستانی.
دوست محترم!
مسلماً لباس روحانیت امروز مطابق با لباس پیامبر اكرم( صلی الله علیه وآله) در همه جزئیات آن نیست ، و گذشت زمان در جزئیات این لباس تغییراتی حاصل كرده است ، ولی در كلیات، لباس روحانیون همان لباس پیامبر اكرم (صلی الله علیه وآله ) است.
عبا، عمامه، نعلین و … كه امروزه نمایانگر ظاهر یك روحانی است، لباسهایی است كه بنا بر روایات و نقل‌های تاریخی پیامبر اكرم (ص) نیز همین لباس‌ها را می‌پوشید ه اند.
حال این كه چرا روحانیت لباس متحد الشكل، آن هم لباس منسوب به رسول خدا(ص) و اهل بیت ایشان را می پوشند، نكته دیگری است كه می توان به تحلیل آن نشست.
نگارنده معتقد است لباس متحد الشكل پوشیدن خود نوعی اعلام وجود و ارائه مدرك تحصیلی است كه روحانی با پوشیدن آن می گوید من تحصیلات دینی دارم و می توانم پاسخگوی سؤالات و مرجع نیازهای دینی مردم باشم. مثل پزشكی كه با ذكر پیشوند دكتر در كنار نام خود به مردم خبر از رشته تخصصی خود می دهد، تا مردم به كك او نیازهای خود را رفع كنند.
لباس رسمی قضات در بساری از ملتها و سنتها از این دست است.
این هم لباس رسول خدا و خاندان ایشان انتخاب شده معلوم است، چرا كه علم اینها علمی است كه از این خاندان اخذ شده است. روحانیت داعیه دار این است كه بشر به وحی نیازمند است و بدون آن نمی تواند به سعادت برسد، و این خاندان خاندان وحی هستند. پس چه مناسب است كه لباس همانها پوشیده شود.
خلاصه آن كه این لباس انتخابی است كه به خوبی شده است تا نماینده یك معنا باشد.
تمایز لباس در سیره اهل بیت علیهم السلام و شیعیان هم به چشم می‌خورد. در تاریخ می‌بینیم مأمون عباسی دستور می‌دهد كه سیاه پوشی كه شعار بنی عباس است را به سبزپوشی كه شعار علویان است تغییر دهند. این نشان می دهد كه شیعیان طرفدار علویان هم لباس مخصوصی می پوشیده اند.
در مورد لباس روحانیت باید گفت اگر نوع پوشش و لباس آن ها بر اساس مد روز و فرهنگ رایج در هر عصر و زمان بود، وجهی برای سؤال شما و تغییر لباس آنان بود؛ ولی واقعیت این است كه این لباس اقتباسی است از لباس حضرات معصومین(ع) و سنتی است كه در پوشش علمای دین از گذشته بوده است.
شاید بتوان گفت: علمایی كه پاسدار سنتهای دینی هستند كه از گذشته به ما رسیده، علی القاعده باید نماد خودشان را هم به نوعی حاكی از سنتها قرار دهند. لباس روحانیون مسیحی و یهودی هم كم و بیش این چنین است.
اساسا مد فلسفه ای دارد كه التزام افراطی به آن فلسفه صحیح نیست. به نظر معقول می رسد كه بگوییم كسی كه منادی خطرات این افراط است، نمی تواند خود دست خوش مد گردد.
در عین حال باید گفت اگر چه شاكله كلی این لباس به یك صورت باقی مانده است، ولی كم و بیش لباس روحانیت هم تغییراتی داشته است، كه به تدریج بوجود آمده است.
ضمنا در مورد روایات و نهج البلاغه و ... و همچنین موضوع ریش در این نوشتار مجال گفتگو نیست، اگر مایل باشید در فرصتی دیگر در مورد گفته های شما صحبت می كنیم.
با آرزوی توفیق.
موسسه ذكر ـ قم.
باستانی.