سوال 17583

باسلام
مطمئنا طلاق پیامدهای منفی دارد ولی بهتر است هر تغییر ی را به طلاق نسبت ندهید که احساس کنید کاری از دستتان بر نمی آید و علت مشکلات طلاق است.

ترس از مدرسه و اضطراب جدایی در کودکان نسبتا شایع است و الزاما در کودکان طلاق دیده نمی شود. فقط ثبت نام در کلاس کمکی نمی‌کند خصوصا اگر بجای درک و همدلی با او از جملاتی مانند تو بزرگ شدی، اینکه ترس نداره، من هم سن تو بودم ...... استفاده شود.

اگر پسرتان قبل از ۷ سالگی به مهد کودک یا پیش دبستانی رفته بود و مشکلی نداشت احتمال اینکه دلیل تغییر طلاق باشد وجود دارد. ولی شما توضیحی در اینباره نداده اید.

اگر هر دو والد بتوانند زمان کافی و با کیفیت با کودک داشته باشند ٱسیب ناشی از طلاق کمتر از زندگی مشترک همراه با مشاجره است.

باید کاری کنید قانون دو خانه تا حد امکان یکسان باشد و فرزندتان بخاطر نرفتن به کلاس توجه اضافه دریافت نکند. تا علت اصلی ترس از مدرسه مشخص نشود دادن راهکار اشتباه است. هیچگاه مشکل را کوچک جلوه ندهید

بخاطر فرزندتان ارتباط خوبی با همسرتان داشته باشید. شما دو نفر از هم جدا شده اید ولی همیشه پدر و مادر باقی می مانید .

گاهی محبت کردن با رابطه خوب داشتن فرق می کند. سعی کنید در طول روز حتی در یک هفته ای که با شما زندگی نمی کند با هم صحبت کنید. البته بیشتر شنونده باشید تا گوینده.. او باید بتواند درباره ترس ها و نگرانی هایش بدون ترس از قضاوت و تحقیر شدن صحبت کند. کتاب به بچه‌ها گفتن از بچه‌ها شنیدن را مطالعه کنید. موفق باشید

باسلام

دوست گرامی جدایی والدین آسیب‌های جدی به فرزندان می زند و لذا قابل انتظار است که فرزند شما این گونه واکنش دهد

او نگران از دست دادن است چرا که یکبار شاهد از هم پاشیدن زندگی خانوادگی اش شده و حال نگران این است که والدین را به نوعی دیگر از دست دهد

به او حق دهید، درکش کنید و اجازه دهید با این بحران پیش آمده کم کم کنار بیاید

📌باید بسیار صبور باشید شاید این اضطراب جدایی مدت طولانی ادامه یابد شما و مادرش باید صبور باشید، پابه پایش بروید و به وی اطمینان دهید هر اتفاقی هم بیفتد شما دو نفر مادر و پدر وی بوده و کنارش هستید

، 📌حتما در مورد احساساتش در مورد جدایی شما دو نفر و شرایطی که پیش رو دارد با او صحبت کنید و اجازه دهید او هم صحبت‌هایش را بکند، تا می توانید به او اطمینان خاطر بدهید و به شدت از تنش خودداری کنید. اجازه ندهید تنش‌های زندگی شما دو نفر به زند گی فرزند تان وارد شود

📌در مورد اختلال کودک تان، علایم، احساسات و افکار او در این شرایط، اطلاعات کسب کنید.

📌اضطراب خودتان را کنترل کنید.

کودک دارای اضطراب جدایی در حال همانند سازی با والد خود است. بنابراین در صورتی که شما را در مدیریت اضطرابتان ناتوان ببیند، با شما مدل سازی خواهد کرد و چیزی جز اضطراب بروز نخواهد داد.

به آرامی و به شیوه ای غیر مستقیم به کودک تان یادآوری کنید که در امنیت است و در آخرین جدایی نیز اتفاق خاصی برایش نیفتاد.

📌در صورتی که کودک تان نسبت به شما احساس وابستگی بیشتری دارد، اجازه دهید تا در زمان های جدایی مانند زمان خوابیدن، انتقال به مدرسه و.. همسرتان این کار را انجام دهد.

استفاده از والدی که کودک نسبت به او احساس وابستگی کمتری دارد می تواند فرایندهای انتقال را راحت تر کند.

📌برای کودک تان توضیح دهید که در زمان مدرسه چگونه می تواند با شما در ارتباط باشد. همچنین طراحی فعالیت های لذت بخش نیز به او کمک می کند تا در مدرسه خوشحال تر باشد و زمان جدایی را راحت تر سپری کند.

📌محدودیت هایی دوستانه، مستمر، پایدار و محکم وضع کنید.

به خاطر داشته باشید که کودک تان در مقایسه با کودکان مشابه، دچار اضطراب است. بنابراین با احساس او به اندازه ی کافی همدلی کنید و سپس، محدودیت لازم را قرار دهید.

به عنوان مثال بگویید” من می دونم که کلاس رفتن برایت سخته و دلت برای مامان تنگ میشه اما الان باهات خداحافظی می کنم و یک ساعت دیگه میام دنبالت تا با هم بریم یه بستنی بخوریم

📌به فرزندتان یاد دهد تا بدنش را با فنون ریلکسیشن آرام کند.

این تمرین می تواند شامل شمردن تا ده و یا آرام سازی بدن از طریق تجسم یک صحنه ی زیبا باشد.

به کودک تان یاد دهید که می تواند با استفاده از این روش ها اضطرابش را کمتر کند و علایم بدنی اش مثل تپش قلب و لرزش دست را بهتر مدیریت کند.

به کودک تان کمک کنید تا احساس امنیت بیشتری را تجربه کند.

به عنوان مثال به او بگویید که ” ایرادی نداره برو مدرسه و اگر خیلی دلت تنگ شد به من زنگ بزنم یا از مدیر مدرسه اجازه بگیر و بیا پیشم”.

شاید در ابتدا لازم باشد تا زمان های بودن در مدرسه کم شود تا کودک متوجه شود که می تواند از جدایی جان سالم به در ببرد و خطری متوجه او نیست.

📌از شرکت کودکتان در فعالیت های مختلف، حمایت کنید.

او را به فعالیت های جمعی تشویق کنید و لذت و خوشحالی تان را بیان کنید.

همچنین لازم است تا مسئولین و معلمان را در جریان شرایط شناختی، احساسی و ادراکی فرزندتان قرار دهید تا بتوانند وضعیت را بهتر مدیریت کنند و از روش های سنتی و غیر واقع بینانه دوری کنند.

در صورتی که اقدامات فوق به کاهش اضطراب جدایی فرزند شما منجر نشد بهتر است از یک روانشناس کودک کمک بگیرید

تصور می کنم مراجعه حضوری نزد روان شناس کودک برای فرزند شما ضرورت داشته باشد

🔴در ضمن هر اختلافی با همسرتان دارید به کنار

در مورد فرزندتان حداکثر تفاهم را با همسر قبلی تان داشته باشید تا فرزندتان در حداقل تنش به سر برده و کم کم به این وضعیت عادت کند

موفق باشید 🎯🎯🎯🎯